Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GŁÓG

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
lp M. głóg  
D. głogu  
N. głogiem  
Ms. głogu  
lm M. głogi  
Znaczenia
1. »ciernisty krzew lub nieduże drzewo z rodziny różowatych, Crataegus; zarośla z takich krzewów«
  • – A pod ten czas nad miastem, nie wierząc czeladzi, pasterze w noc podparci ostruganym głogiem rozpuścili stada swe przestronym odłogiem, psy na smyczy w obrożach dzierżąc jedną dłonią, żeby mieli na wilka gotową pogonią. MiasKZbiór 44.
  • – Kwiecia z Głogu/ Podeźrału/ po pół garści: korzenia Celidoniej/ albo Jaskolczego ziela/ dwa łoty. SyrZiel 276.
  • Głog/ krzew/ chrościná. Oxyacantha, [...] Oxyacanthos [...] Spina alba [...] Spina nuptijs celebrata [...] Spina dicta appendix [...] Spina acuta. Kn 192.
  • – Iest tu ciernia siła/ są roze leśne/ są kolące głogi/ Agresty/ Wiosna y oset rozwiła. TwarSDaf 62.
  • – A wszystko tam było gęstemi chrostami iechać Głog, leszczyna, Gruszczyna Ciernie a Niedrogą przestroną ale Scieszkami. PasPam 177.
  • – Kiedy iuż iuż, Abráhám ná Ofiárę Bogu, Miał rznąć Syná? pokaże Báran mu się w głogu, Vwikłány zá rogi, z kąd prosto do palu [...] Prosto idzie ná ogień, miásto Izááká. PotPocz 96.
  • Głog krzew. (oxyacantha) Weissdorn, Hagedorn. oxiacantha; buisson ardent; aubepine, épine blanche; noble épine. T III 381.
2. »krzew ozdobny, dereń, Cornus«
  • Głóg drzéwo/ Cornus femina [...] Sanguineus frutex [...]. vide Swidwá. Kn 192.
  • głog drzewo. (cornus femina) Cornel-Baum, Körner-Baum. cornoüiller femelle. T III 382.
3. »dzika róża«
  • głog, roża polna. (cynosbatos) Hunds-Rosen. rose de chien. T III 382.
4. »berberys«
  • – Języka zawrzedziałość leczy/ wziąć ziela Rzepikowego pułtory garści/ jagód suchych/ drzewnego głogu/ które Łacinnicy Berberys zowią. SyrZiel 277.