Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

NABAWIĆ

czas. dk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1618
Formy gramatyczne
lp m 3. os. nabawił  
ż 3. os. nabawiła  
n 3. os. nabawiło  
lp 3. os. nabawi  
lm 3. os. nabawią  
nabawiwszy  
Znaczenia
»przyczynić, przysporzyć czego, sprowadzić co na kogo«
  • – Tego niech skarze [Bóg] ktory [mnie] tey opiniey WMMPanow niepotrzebney nabawił turbacyiey. PasPam 144v.
  • – To iedno oskarzenie nie uczyniło mi nić złego y owszem nabawiło mię chleba y dobrey sławy czego y Sami Związkowi zazdroscili. PasPam 174v.
  • – Coz Herkulessa sławy takiey nabawiło. PasPam 275.
Związki nieprzyporządkowane do znaczeń
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • bólu kogoś nabawić:
    • ~ [...] rá, choć máła, ták wielkiego bolu Chiro nábáwiła, że sobie życzył śmierci, y od niey vmárł dniá dziewiątego. OvOtwWPrzem 89.
  • wstydu kogoś nabawić:
    • ~ Lub to w maszkarze, lub się jawnie stawi, [kloc] Przecie was [panny] wstydu jakiegoś nabawi. Lepiey było iść leda za chłopinę W te mięsopusty, niż włóczyc szczepinę. WychWieś 29.
    • ~ [...] postępek cały Córki mojej Wenery z Marsem tak wystawił, Że ją nowego wstydu u wszytkich nabawił [mowa Jowisza po śmierci Waleriana Otwinowskiego]. MorszAUtwKuk 129.
  • nabawić kogoś strachem || nabawić kogoś strachu (sz. zm.):
    • ~ Ziemia przez wiatry od gruntu się wzruszy I miasta swoim trzęsieniem pokruszy, Wzburzy się morze niecierpliwe łodzi I częste strachu nabawią powodzi. MorszAUtwKuk 156.
    • ~ [...] Nowina przyszła, ze Duńczyk Holsacyą splondrowawszy, Szweda pobił na Morzu cztery mu Harmatne wziowszy Okręty. Co uważaiąc Król, żeby się ieszcze kiedy nie poprawił, y nas znowu strachem nie nabawił, kazał iść znowu do Pomorza Czarneckiemu, y Wojewodzie Podlaskiemu z Woyskiem [...]. HistBun 48.
  • nabawić kogoś żalu:
    • ~ Nábáwił mię frásunku/ żalu/ kłopotu. Er hat mir einen grossen Kummer/ Leid/ Händel angerichtet. DobrGram 455.
  • boleścią kogoś nabawić:
    • – [Śmierć] Sama przed Czasem y Zebrała y Skosiła y Strawieła: Zaczym Nas wszystkich Zalem i Bolescią Nabawieła [...]. HerbOr 582.
  • boleści kogoś nabawić:
    • – [...] ten czás śmierć przypádnie niespodziewánie/ y pomiesza wszytkie zamysły chciwego człowieká boleści/ boiaźni/ y męki wiekuistey nábáwiwszy go [...]. StarKaz 409-410.