ESJP XVII i XVIII wieku

– Za rzecz stacznie[!] prawdziwą poczytać można z takowych przywiedzionych odemnie przykładow; y rozliczności innych: (ktore, gdyby tego potrzeba wyciągała przytoczyć bym nie omieszkał) iż z Religii wolne żarty przypadały niekiedy do serca bałwochwalnemu ludowi. zwyczayne teyźe religii obrządki ktore powierzchownie pełnił, były raczey srzodkiem do umorzenia w sobie sumnienia zgryzoty. FontenTrzcińHist 70-71.

patrz: BAŁWOCHWALNY

– Trudna rzecz iest doskonale wymiarkować, iakiego lud w bałwochwalnych narodach był zdania o swoiey religii. Powiedziałem wyżey że względem Filozofow, przestawał tylko na powierzchownych obrządkach, ktorym się oni poddawać, y oneż uskuteczniać musieli; ale to nie ze wszystkim prawdą iest niezawodną. FontenTrzcińHist 68.

patrz: BAŁWOCHWALNY

– [...] wielki nacisk Chrześcian zewsząd do grobów Swiętych Męczeńników ściągaiących się był na przeszkodzie ofiarnikom Apollina, którzy spraw swoich wśkroś ie przenikaiących nieprzyiacioł mieć niechcieli świadkami, y dla tego przez ten fałszywy Wyrok starali się wymodz na bałwochwalnym Cesarzu, ażeby ztamtąd ciała owe na które się Bożyszcze żaliło powykopywać kazał. FontenTrzcińHist 116-117.

patrz: BAŁWOCHWALNY

– Prawdą iest, iż mówiąc w ogolności lepszaby rzecz była wyłączyć zupełnie czartów od dawania Wyroków, gdyż tym sposobem naywiększy cios bałwochwalskiey byłby, zadany Religii, ale nikt podobno na ów czas tak głęboko w ninieyszą nie wchodził materyą, rozumieiąc, że dosyć było przypuściwszy tylko o czartach wyrokami władaiących, y dwiema wszystko słowy zaspokoiaiącą naukę okazać Poganom niepożytkuiące Cuda któreby mogły napoparcie fałszywey swoiey przywodzić Religii. FontenTrzcińHist 82.

patrz: BAŁWOCHWALSKI

– Wszyscy na okręcie znayduiący się czuwali, y po większey części iedni za drugich spełniali zdrowie, gdy na wyspie owey głos iakiś Tamusa po imieniu mianuiąc, srodze iego przerażał uszy. Po dwokrotnym zawołaniu, Tamus, ledwie się dla przestrachu za trzecim odezwał. FontenTrzcińHist 4.

patrz: DWOKROTNY, DWUKROTNY, DWUKROTNY

– Jaskinie tedy zarówno były potrzebne iuż to dla Ofiarników wygody, iuż dla powagi Wyroków, ztąd nie wiele kościołów Wyrocznych na płaszczyźnie założonych zobaczem, y ieżeli które znaydowały się, umiano zaraz skuteczntm niezdatności mieysca zapobiedz lekarstwem. FontenTrzcińHist 102.

patrz: KOŚCIÓŁ

– Podobnychże głupstw dopuścił się y Adryan dla swego pięknego Antynousa. Kazał na utzymanie wieczystey iego pamiątki, wystawić miasto Antynopos, Kościołami y Prorokami, iako mówi S. Hieronim nadarzył; ale Prorocy w Kościołach tylko wyrocznych urząd swóy sprawowali. FontenTrzcińHist 92.

patrz: KOŚCIÓŁ

– Zkądże tedy pytam się wynika owa różność zdań w starożytnych postrzeżona Dzieiopisach o sposobie, którego Wyrocznie w dawaniu odpowiedzi używali? tylko ztąd, że nie wiedzieli co się działo wewnątrz owych Kościołów Wyrocznych. FontenTrzcińHist 103.

patrz: KOŚCIÓŁ

– Przed udaniem się do iaskini Trofoniusza, potrzeba było w iakieysiś niby dobrey fortuny y dobrego Geniusza imie maiącey kaplicy dni kilka przepędzić. Przez ten czas wszelkiego gatunku oczyszczenia zażywać, wstrzymywać się od ciepłych kąpieli, często obmywać się w rzece Hyrcynas zwaney, a Trofoniuszowi y całey iego Familii czynić ofiary, iako to Apolinowi, Jowiszowi, Królem przezwanemu, Saturnowi, Junonié, Cererze Europeyskiey, która mamką była Trofoniusza, y żadnego innego nie zażywać pokarmu, tylko ofiarne mięsiwa. FontenTrzcińHist 125.

patrz: OBMYWAĆ SIĘ

– Tam albowiem sprawa była o cud ieden z naywalnieyszych religii Bałwochwalskiey od wszystkich uznany powszechnie za prawdziwy, tam szło o Ofiary, któremi się sami karmili Bogowie, komuż iednak Pismo Swięte cudotwory przypisuie? Czartom? bynaymniey. Oszustnym Ofiarnikom? tak iest zaiste [...]. FontenTrzcińHist 107.

patrz: OSZUSNY, OSZUSTNY, OSZUSTNY

– Ażebyśmy pozwolili, że insze Wyroki oszustni knowali Ofiarnicy, czyliż można wierzyć, aby ogłaszaiąc ustanie Wyroczni własną mieli z gruntu wstrząsać y obalać powagę? FontenTrzcińHist 9.

patrz: OSZUSNY, OSZUSTNY, OSZUSTNY

– Staw nam-także w oczach Apollina Pytyiskiego, tych ludzi, ktorzy z mąki y ięczmienia przepowiadali przyszłe rzeczy, a osobliwie owych dla swego rzemiesła zawołanych, że z brzucha przyszłości wrożyć umieli. [...] Wszystkie te rzeczy są odurzaiącym ludzi bałamuctwem y szczerym oszustwem do kart podobnym, kozy wprawńe do wieszczenia y Wyroki bełkotać wyuczone kruki nie co innego są tylko cechowi bracia tych wiercipiętow, y Szarlatanow, ktorzy wszystkich ludzi zwodzą y oszukuią. [...] Y na tych ia zdanie moie iedynie zasadzać będę przyszedłszy do pokazania ich oszustwa wszczegulności. FontenTrzcińHist 78-79.

patrz: OSZUSTWO

– ROZDZIAŁ XVII. O szalbierstwach, czyli oszustwie w Wyrokach oczywiście odkrytym. FontenTrzcińHist 138.

patrz: OSZUSTWO

– Ztąd oszczędzano pracy w roztrząsaniu dzieł zwłaszcza przy dłuższych y zawilszych, w których ieżeli co nadzwyczaynego postrzeżono, dość było zwalić to na diabłów, których zawsze pod ręką miano. FontenTrzcińHist 10.

patrz: PRZYDŁUŻSZY

– Podobnychże głupstw dopuścił się y Adryan dla swego pięknego Antynousa. Kazał na utzymanie wieczystey iego pamiątki, wystawić miasto Antynopos, Kościołami y Prorokami, iako mówi S. Hieronim nadarzył; ale Prorocy w Kościołach tylko wyrocznych urząd swóy sprawowali. FontenTrzcińHist 92.

patrz: WYROCZNI, WYROCZNY, WYROCZNY

– Zkądże tedy pytam się wynika owa różność zdań w starożytnych postrzeżona Dzieiopisach o sposobie, którego Wyrocznie w dawaniu odpowiedzi używali? tylko ztąd, że nie wiedzieli co się działo wewnątrz owych Kościołów Wyrocznych. FontenTrzcińHist 103.

patrz: WYROCZNI, WYROCZNY, WYROCZNY

– Jaskinie tedy zarówno były potrzebne iuż to dla Ofiarników wygody, iuż dla powagi Wyroków, ztąd nie wiele kościołów Wyrocznych na płaszczyźnie założonych zobaczem, y ieżeli które znaydowały się, umiano zaraz skuteczntm niezdatności mieysca zapobiedz lekarstwem. FontenTrzcińHist 102.

patrz: WYROCZNI, WYROCZNY, WYROCZNY

– Rozumiałbym nawet, że mimo wrodzoną sobie do śmiesznych zabobonów skłonności nie tylko z tych nowych Wyroczni, ale y w ogólności z ziawienia wszelkich nowych Bożyszcz naśmiewaćby się powinni, iak orzeł z Stusa Rzymskiego Cesarza wylatywał, daiąc znać, że Dusza iego, którą on zastępował, mieysce sobie w niebie zgotowane odzierżyć spieszyła; [...]. FontenTrzcińHist 95.

patrz: WYROCZNIA

– P. DE FONTENELLE HISTORYA o WYROCZNIACH POGANSKICH, z FRANCUZKIEGO NA POLSKI IĘZYK PRZEŁOZONA PRZEZ A. TRZCINSKIEGO w A. K. M. P. FontenTrzcińHist [tytuł].

patrz: WYROCZNIA

– Y ztąd tak pomyślnemi nadęty szczęścia losami, udał się do wyroku Serapisa, temi się go pytaiąc słowy: Ty ktory iesteś Panem ognia, y kieruiesz obrotami Nieba, powiedz mi prawdę; byłże, albo czy kiedy będzie kto tak potężnym, iako ia iestem? Wyrocznia mu odpowiada: Naprzod Bóg, potym słowo, y z niemi Duch wszyscy złączeni w iednym, którego moc skończyć się nie może. FontenTrzcińHist 6.

patrz: WYROCZNIA

– Ażebyśmy pozwolili, że insze Wyroki oszustni knowali Ofiarnicy, czyliż można wierzyć, aby ogłaszaiąc ustanie Wyroczni własną mieli z gruntu wstrząsać y obalać powagę? FontenTrzcińHist 9.

patrz: WYROCZNIA

– Ze gorliwość takowa wmowiła w nich prawdę Wyrokow w pierwiastkowych Kościoła wiekach głośnych a dla Religii korzystnych, nikt temu dziwić się nie powinien, sami ksiąg Sybill y Hermesa Autorowie mogli do tych wpływać Wyroczni, zwłaszcza gdy daleko łatwieysza rzecz była Wyroki rozgłosić, niżeli całe podrzucać książki. FontenTrzcińHist 25.

patrz: WYROCZNIA

– Aż oto w lot kościoły po wielu mieyscach Efestyonowi poświęcone święta na honor iego ustanowione Ofiary, iakie mu czynić miano przepisane, cudowne uzdrowienia, iego przywłaszczone mocy, y żeby niczego do ubostwienia iego niedostawało, Wyrocznie dla niego nowozałożone powstaią. FontenTrzcińHist 92.

patrz: WYROCZNIA

– O Wyrokach, ktore na karteczkach zapieczętowanych swoie odpowiedzi dawały. FontenTrzcińHist 118.

patrz: WYROK, WYROKA

– Nie masz nic milszego iako w tych pozostałych pismach widzieć Enomausa tchnącego wolnym Cynikow duchem, ktory rozwodząc się nad każdym Wyrokiem, z swoim zdaniem powstanie przeciwko wydaiącemu go Bogu, y całą nań nie uiszczenia się zwala winę. Zobaczmy na przykład iak się obchodzi z Appollinem, ktory w Delfach dał Krezusowi Krolowi taką odpowiedź: Krez przeszedłszy rzekę Hali. Wielkie Państwo sam obali. W rzeczy samey przeprawiwszy się za rzekę Halis natarł na Cyrusa, ktory, iako całemu nie tayno światu, straszliwym Woysk swoich pogromem onegoż pokonał, y Państwo iego pod swoie zagarnął panowanie. „Chełpiłeś się winnym[i] Wyroki, mowi Enomaus do Apolina, Krezusowi danym, że mądrość twoia liczbę piasku dochodzi [...]. FontenTrzcińHist 52-53.

patrz: WYROK, WYROKA

Informacja o "ciasteczkach" i przetwarzaniu danych osobowych