Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BANIZOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: BANIZOWAĆ, BANNIZOWAĆ
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn, T, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI


Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne
bannizować   || banizować  
lp 1. os. bannizuję   || banizuję  
3. os. bannizuje  
lp m 3. os. bannizował  
lm mos 3. os. banizowali  
bannizowano   || banizowano  
Etymologia
śr. łac. ban(n)isare
Znaczenia
1. prawn. »wymierzać komu karę pozbawienia praw skutkującą wygnaniem; wymierzać komu karę wygnania z jakiego obszaru«
Rekcja: kogo co

  • Bánnizowáć kogo/ Foro nobilitatis excludere. A iudiciis publicis decreto arcere. Iure agendi, experiendi potestate aliquem publicitùs priuare. Kn 14.
  • – Siedm ich [Kozaków] czołnow nad wolą Starszyny/ Poszło do Diźurdzistánskiey [!] dálekiey krainy: Aż ku Perskim gránicom Tych Hetman społecznie/ Z wolą wszytkiey Korony bánnizował wiecznie. TwarSLeg 31.
  • – Nigdym go nie poczytał zá Złodziejá; haben sie ihn denn in die Acht erkláret?/ á zá go z ziemie Wywołáli (Bánizowáli). ErnHand 34.
  • Banizuię kogo bannir; proscire, meltre [! mettre] au ban. T III 22.
Przenośnie
  • Y ten niech bánnizuie poboczne ámory, Kto chce mieć z dziatek własnych w domu swym podpory.GorzWol 88
2. »wycofywać z obiegu, z użycia«
Rekcja: co

  • – Talery zaś, vulgo kopowe, które szły po zł I gr 24, pirwej banizował i wywołać kazał [Daniłowicz, podskarbi]. JemPam 70.
Odsyłacze