Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BIESAGOWY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, L, SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T, SJP

Formy gramatyczne
lp M. m   biesagowy
B. m żyw   biesagowego
Znaczenia
»zajmujący się biesagami, noszący biesagi«
  • – A przy psiech ma zostać dojeżdżacz, myśliwiec biesagowy i łowczy albo myśliwiec starszy; ba i on bakałarz, co przedtem psów dojeżdżał, a teraz ma nad uczniem jeździć. OstrorMyślTur 49.
  • – A ma przytem myśliwiec biczem, który ma mieć nakształt woźniczego, po krzakach chlastać, i koniem je wykręcać, jako i ów bakałarz co nad nim jeździ i biesagowy chłopiec. OstrorMyślTur 50.
  • – [...] wytrąbże je [psy] z lasa. A wtenczas trzeba trąbić powłokiem, co najdłuższym tonem. Jeśli się nie możesz którego dotrąbić, podeślijże chłopca biesagowego, ba i którego szczwacza. OstrorMyślTur 52.
Związki nieprzyporządkowane do znaczeń
Ustabilizowane połączenia wyrazowe

  • chłopiec biesagowy (sz. zm.):
    • – A ma przytem myśliwiec biczem, który ma mieć nakształt woźniczego, po krzakach chlastać i koniem je wykręcać, jako i ów bakałarz co nad nim jeździ, i biesagowy chłopiec. OstrorMyślTur 50.
    • – Wytrąbże je [psy] z lasa. A wtenczas trzeba trąbić powłokiem, co najdłuższym tonem. Jeśli się nie możesz którego dotrąbić, podeślijże chłopca biesagowego, ba i którego szczwacza. OstrorMyślTur 52.
Związki frazeologiczne

  • biesagowe słowo:
  • »słowo dwuznaczne, fałszywe«