Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BIERZMOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
lp 1. os. bierzmuję  
lp m 3. os. bierzmował  
bierzmując  
bierzmowano  
Znaczenia
1. »udzielać sakramentu → bierzmowania«
  • – Gdy na roczkach w Brześciu byłem, Kobielski, biskup łucki, zjechał do Rasny i sam marianów do klasztoru i kościoła mariańskiego introdukował, kościół poświęcił, bierzmował zgromadzonych gości niemałą frekwencją i ludu pospolitego. MasDiar I, 295.
  • – Stoią wokoło niebiescy Dworzánie/ Ten co Chrystusá bierzmował w Jordanie: Przed wszystkimi się na czoło wysádził/ Y iáko ochmistrz wszystek dwór prowádził. TwarKPoch D4.
  • Bierzmuię/ vulgo Confirmo. Kn 29.
  • Bierzmuię. Confirmo. SzyrDict 15.
  • Bierzmuię. firmeln. confirmer; donner la confirmation. T III 46.
2. przen.  »zmieniać komuś imię, nadawać komuś nowe imię, nazywać kogoś inaczej«
  • – Więc ją [gorzałkę] jedni wesołkiem, a mędrełką drudzy Okrzcili, a serwatką pospolici słudzy. Kosterowie i ci, co brzuch żelazny mają, Bierzmując ją, dziwne jej przemianki rozdają. WodGorzBad 19.
  • ~ Takich przed tym na rybnych stoliech kiymi biiano y w Rynsztokach bierzmowano... TrepNekLib 67. TrepNekLib 67.
  • – Coś nowego podobno wnászam do mądrego Prześwietnych Przyiacioł nátym smutnym pogrzebie zgromádzenia/ kiedy człowieka żyiącego vmarłym być bierzmuię. A vmárłego żywym krzyczę. WojszOr 192.
  • – Ktoż tedy śmierć párką názywáć będzie? kto ią mala[m] będzie bierzmował? WojszOr 360.
Podhasła

BIERZMOWANY


im. przym. bier.

Formy gramatyczne
lm B. mos bierzmowanych  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1634
Znaczenia
przen.  »nazywany zmienionym imieniem, przezywany«
  • – A tych bierzmowánych Niemcow/ czemu mamy cierpieć? Germanos Senatores in curia Polona? GrodzPrzes B4v.