Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BLEKOT

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: BLEKOT, BLEGOT
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp (blekot, blegot), SXVI (blegot), Kn (blekot), T (blekot, blegot), L (blekot), SWil (blekot, blegot), SW (blekot, blegot), SJP (blekot)

Nienotowany w słownikach:

Formy gramatyczne
lp M. blekot   || blegot  
D. blekotu  
Znaczenia
1. »człowiek mający wadę wymowy, jąkający się«
  • Blegot niewymowcá/ Vide/ Wielomowność nie iest wymową. ManTobPhr 9.
  • Blékot / momot/ prędkomowny / Atypus, qui male exprimit [...] Qui inexplanata est lingua. [...] Psellus siue Balbus qui literam vel syllabam pronuntiando praeterit. Kn 35.
  • – Momot/ vide/ Blékot/ Záiąkliwy. Kn 424.
  • – Niéwymawiáiący dobrzé/ nié wypráwnego ięzyká. Inexplanatâ linguâ homo, [...] v. Blékot 1. Kn 541.
  • Blekot/ Atypus, i, g. m. stamler. DasHünDict Ppv.
  • BREDOUILLEUR [...] BLEKOT momot prędkomowny. DanKolaDyk I, 229.
  • – Blegocę, Blegot, vid. Blekocę. T III 57.
  • Blekot. Laller, Stammler, der die Worte verbeiszt. baragoüineux; un begue, brédoüilleur. T III 57.
  • – Momot, mamot, blekot. Stammler. brédoüilluer, bégaïeur. T III 856.
2. bot. »roślina trująca stosowana w medycynie: bieluń, Datura albo lulek, Hyoscyamus albo szalej, Cicuta«
  • Blékot/ ziélé. vide Biélun. Kn 35.
  • – przyley [...] Cytryne cáłą subtelno pokráianą, Blekotu łotow pięc, Gałki Muszkátowey, Cynamonu subtelno utártych po ćwierci łotá. VadeMed 311-312.
  • blekot ziele, vid. Bielun T III 57.