Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

SZEMRACZ

rzecz.
m
ZALĄŻEK ARTYKUŁU HASŁOWEGO
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SStp, SXVI (?), Kn, T, L, SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SJP

Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   szemracz
liczba mnoga
M. uż. osob.   szemracze
W.   szemracze
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • Szemrácz [...] Susurro, onis, Susurrator [...] Insurrator [...] verba tamen horū sunt vsitata. Mussitator [...] Murmurator. [...] Summussus Festo, est murmurator. deducit is à musso. sed exemplum Naeuij: Odi summussos proinde apertè dice quid sit, sonat submissè loquentem, aut certè iudit in ambiguo. summissos legit [...]/ Szépcący/ cicho mowiący. Kn 1111.
  • – Ci są szemrácze utyskujący sobie: według pożądliwości swojich chodzący, y ktorych ustá mowią bárdzo hárde słowa; pochlebując osobam dla swego pożytku. BG Jud 1,16.
  • – I stáną się rozumnymi błądzący duchem: á szemrácze náuczą się umiejętności. BG Iz 29, 24.
  • Szemracz, murmureur KulUszDyk 194.
  • Szemracz. Brummer, der unvernehmlich redet. marmoteur, qui parle entre ses dents. T III 2251.