Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*DEKLAMACJA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, L, SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T

Formy gramatyczne
lp N. deklamacją  
lm D. deklamacyj  
Ms. deklamacjach  
Znaczenia
1. »ćwiczenie w wygłaszaniu mowy«
  • Palaestra Bonae Mentis iego takze beła inuentija, to iest na kazdy czwartek declamacye na materią podaną ut plurimu[m] in Ethicif albo Politicif in utramq[ue] partem skąd wielkie cwiczenie w Eloquencyei młodz brała. OssZPam 11v-12.
  • – I mizernie umykał boiąc sie pogoni Ci wszyscy przypłacili pozadaney tylko materiam Rhetorom y studentom na declamatie. OpalKListy 80-80v.
2. »przemowa w większym stopniu nastawiona na treść«
  • – Więc kiedy im wątku nie stánie/ to słowsk náłożą dobre kolásy/ deklámáciy/ oráciy pełno/ nie dla czego innego/ iedno áby dołożyli słowy/ czego dołożyć nie mogą rzeczą. BirkNiedz 505.
  • – Tosz tedy po tych deklámacyach: ktore ráczyby in Scena służyły/ niż in Senatu. OpalŁRoz I3.
  • – Zgoła rzadki głos, żeby nie był albo komu panegirykiem, albo przeciwko komu paszkwilem, albo prywatnego interessu munimentem, albo nadaremną deklamacyą. LeszczStGłos 57.