Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GRANOWITY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, T, L (XVI, XVII bez cyt.), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn

Formy gramatyczne
lp M. m   granowity
ż   granowita
n   granowite
D. n   granowitego
B. m nżyw   granowity
N. m   granowitym
lm M. nmos   granowite
D.   granowitych
B. nmos   granowite
odmiana niezłożona
lp D. m albo n   granowita
Znaczenia
»mający wyraźne, wystające krawędzie, granie; kanciasty«
  • – Cieciorká rogáta/ álbo gránowita/ ktorą Lácinnicy Cicer Arietinum zowią/ toż wszystko może y czyni. SyrZiel 1024.
  • – Kwiátu z żołtábládego: z ktorego Nasienie obdłużne/ gránowite/ zapáchu dobrego/ smáku ostroszczypiącego [jest czarnogłów]. SyrZiel 138.
  • – Muszkułom potłuczonym dáć go [soku] z winem z iábłek gránowitych/ albo w wosk zálepiwszy go co nacieniey/ przełknąc. SyrZiel 193.
  • – [...] Pręt [ostrzyżu] álbo kłącze nieco podobne wonnemu Situ: ktorzy Herbularze nászy Ráyską/ álbo Wielbłądowa trawą y siánem zowią: Od ziemie na łokieć wzwysz/ álbo wyższey wyrasta/ gránowity/ wewnątrz máiąc drzeń biały/ iáko Syth/ álbo Bez/ w wierzchu ktorego listeczki wąskie/ drobne/ ná kształt Promieniow gwiazdecznych rospuszczáiące sie. Między ktoremi nasienie kłosowáte/ gránowite. SyrZiel 25.
  • – Przeto Dioscorides (ktory ma przed inymi w tey mierze przodek) obudwu tych Ostryżow tę rożnicę spoiwszy/ nie názwał go áni trzygránowitym/ áni czworogránistym/ ále zgołá Gránowitym. SyrZiel 26.
  • – [...] z tych [kwiatów] potym nasienie bywa obfite/ gránowite/ ciemnoszáráwe/ dłuższe niżli Hányżowe. SyrZiel 414.
  • – Prącik ma [kopytnik] gránowity á miękki/ korzonkow wiele knodowátych álbo kolankowátych krzywych/ drobnych/ cienkich/ trawie podobnych: wonne y vstá rozpaláiące/ á w ięzyk bárzo szczypiące/ dwá kroć w roku/ ná Wiosnę y w Iesieni kwitnie. SyrZiel 44.
  • – Rozgi cienkie/ gránowite/ y nie ták ostrokosmáte/ iáko w Storzyszku/ z ktorych parámi listeczki pochodzą/ pewnemi mieyscy miedzy sobą rozsádzone/ smáku ostrego [ma czyścica]. SyrZiel 567.
  • – [...] [pochwa żmijowca] zá czásem rozrastáiąc się płodem/ rospukiwa się/ y wychodzi z niey owoc gránowity ábo gronisty/ naprzod zielony/ potym gdy doźrzeie/ żołty [...]. SyrZiel 628.
  • – Z tych [kwiatów] okwitłych pęchyrzyk zielony ná ksztáłt gruszki/ w ktorym násienie szyroko płáskie gránowite [...]. SyrZiel 647.
  • – [...] w tych [strączkach piwonii] ziárno/ iáko ziárno grochowe/ ábo ziárno Gránowitego iábłká/ ábo z Pomáráńcze pecká [...]. SyrZiel 784.
  • – Mazurowie naszy Po jaglanej kaszy Słone wąsy mają, Piwem je zmywają. Skoro się podpiją, Wnet chłopa zabiją. Szarszan zardzewiały, Z poszew opadały, Kijec granowity, Harkabuz nabity: Tak jadą na roki, Podeprą swe boki. WychWieś 15.
  • – [...] ma bydz pul orła carne[g]o w zołtym polu [...] trzy kamienie granowite w cerwony[m] polu [...]. HerbOr 19.
  • – Granisty. Granowity. vieleckicht, eckicht. angulaire; qui a des angles. § granowita wieża murowana. T III 417.
Podhasła

Z GRANOWITA


w funkcji przysłówka

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1613
Znaczenia
hasło w opracowaniu - nie podano jeszcze definicji
  • – Nárciszek Dioszkoridow dwóy iest. Piérwszy ma liście Lukowe [Łukowe]/ zielone/ długie/ cienkie/ ieno mneiysze y węzsze. Rózgę zgránowitá czczą bez liścia/ ná stopę ábo y wyzszey [...]. SyrZiel 1483.
Odsyłacze