Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ROZPROSZYCIEL

rzecz.
m
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (rozprószyciel; XVI-XVII), SWil, SW (rozproszyciel, rozprószyciel)

Nienotowany w słownikach:
SStp, SJP

Formy gramatyczne
lp M. rozproszyciel  
Znaczenia
1. »ten, kto powoduje rozpadnięcie się, rozpierzchnięcie się, rozsypanie się, burzyciel, dewastator, niszczyciel«
  • Rosproszyciel [...] Dissipator [...]. Kn 932.
  • Rozproszyciel/ Depopulator, Expopulator, oris, g. masc. Verherger/ Vederber/ Verwüster/ Verbringer. DasHünDict S ss iiijv.
2. »ten, kto marnuje, trwoni, marnotrawca, rozrzutnik, utracjusz«
  • – A przetoż iestem rozproszyciel skárbu Páná mego/ iestem łupieżcá dobr Oycá moiego: iestem roskosznik w obfitościách Cerkwie Chrystusowey: iestem marnotrawcá w Oyczystym dziedzictwie Krolá mego. SmotLam 25.
  • Rosproszyciel, dissipateur. KulUszDyk 165.
  • Rosproszyciel, ein Verschwender. BierSłowa 196.
  • Rozproszyciel. Zerstreuer. dissipateur. T III 1910.