Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ROZPRAWNIŚ

rzecz.
m
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L (XVII), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, SJP


Najwcześniejsze poświadczenie: 1674
Formy gramatyczne
lp M. rozprawniś  
D. rozprawnisia  
Znaczenia
1. »mężczyzna dużo mówiący, gadatliwy«
  • – Do Rospráwnisiá. TRudna rzecz mieć ćię mądrym/ choćbyś się chćiał spadáć. Leć głupim mogłbyś niebydź/ gdybyś niechćiał gadáć. KochProżnEp 36.
  • – Pokaże mu drugie trzy i takimże razem Trzaśnie go, bez zakładu, w tłustą gębę płazem. Kazawszy dać zwierciadło: „Niechaj — prawi — patrzy Na stole i na dłoni, i swej gębie na trzy; Trzy razy trzy takowym dziewięć będzie drukiem.” Potem wódki kieliszek dała munsztułukiem. A rozprawniś nieborak, wziąwszy tak w pysk marnie: „Diaboł — rzecze — bez prasy wymyślił drukarnie.” PotFrasz1Kuk II 162.
  • DISCOUREUR, subst. masc. (Qui parle beaucoup et ne dit rien qui vaille.) Locutuleius. Plaut. ROSPRAWNIS gaduła: gadatliwy rosprawny co gada wiele á nic dorzeczy. DanKolaDyk I, 470.
2. »mężczyzna obrotny, działający szybko, skutecznie, sprawnie«
  • Rozprawniś. hurtiger Verrichter; ausrichtsamer Mann. un résolutif; homme d'expédition. T III 1909.