Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

GNAROWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVI-XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
gnarować  
lp 1. os. gnaruję  
3. os. gnaruje  
Znaczenia
»zapewniać środki utrzymania, utrzymywać, żywić«
Rekcja: kogo

  • Gnáruię się [...] vide Zywię się. Kn 196.
  • Gnáruię się/ v [...] żywię się. SzyrDict 70.
  • – Moskwa się broni potęznie, zywnoscią po wymarłych miesczanach się gnaruie, a prochu i municyi wszelakich ma dostatek. VorLetSkarb 276.
  • – Nic łacniejszego jako się nauczyć Siać, orać, włoczyć. Czy nie trudniejże w zawartym obozie I rok o jednym gnarować się wozie? Ten miasto brogu, ten jest u żołnierza Miasto szpiklerza. MorszZWierszeWir I I, 347.
  • – Gnaruię się [...] 4) fortkommen, bekleiben [...] 4) réüssir, prendre, venir, avancer, profiter [...] 4) przy twoiey protekcyi mogą się ludzie ubodzy gnarować [...]. T III 389-390.
Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa

  • Bogáty się dziwuie/ czym się żebrak gnáruie. RysProv I, 6.