Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

AWANTURA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1701-1730
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   awantura
B.   awanturę
N.   awanturą
liczba mnoga
M.   awantury
B.   awantury
Etymologia
fr. avanture
Znaczenia
»wydarzenie, przejście, przeżycie, przygoda«
  • – Gdy ią [trucicielkę Afię] na thetatrum wyprowadzaią [...] długo mowiła głosno wszytkie zbrodnie Swoie y tę całą Awanturę powiadając slowami przerazliwemi odstraszając wszytkich od wszetecznych Amorow. HistŚwież 420.
  • – Każdy chęć czuje w sobie do wiedzenia Ciekawych rzeczy, jeśli gust w tym mamy, Gdy awantury cudze poznawamy. SkorKotLechBar II 503.
  • – Dwie Rewolucye, a raczey awantury to afflixerunt Miasto [Pragę], iedna Hussytow Heretykow Roku 1419. ChmielAteny I II, 226.
  • Awantura nie pomyślna S. Religii za niego [Zygmunta Augusta] trafiła się, że Akademicy [...] poszli do Luterskich stron. ChmielAteny I II, 353.