Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ADIEKTYW

rzecz.
m albo n
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1700
Formy gramatyczne
lp M. adiektyw  
B. uż. nżyw. adiektyw  
N. adiektywem  
lm M. adiektywa  
Etymologia
łac. adiectivum
Znaczenia
jęz. »przymiotnik«
  • – Tósz czynią [stoją na II-im miejscu] Adiectiwá pochodzącé od przymiotów żywiołowych, náp. le tems humide, czás mokry, l'eau tiede wodá letnia [...]. MalGram 178.
  • – Vczęstnictwo Ciérpiącé [...] iest prawdziwie ádiektiwem [...]. MalGram 196-197.
  • – Jeżeli sie záś męskié ádiektif nie kończy ná e, to z niego piérwéy trzebá uczynić niewieścié, á dopiero mu przydáć ment, náp. heureux, szczęśliwy, heureuse szczęśliwa, heureusement szczęśliwie [...]. MalGram 199.
  • – Są inszé Adiektywá nie stosuiącé sie, których sie znaczęnia áni przyczynić áni umnieyszyć nie może, náp. niebieski. MalGram 80.
  • Adiektyw tout następuiąc po superlatiwie, nie może mieć przed Sobą, pártykuły des [...]. MalGram 81.
  • A iezeli to imię istotne iest w większey liczbie w Francuskim to, w łacińskim zgadzaią adwerb iák adiektyw z tym substantywem, náprzykład: Rządcy mowcowie [...]. DanKolaDyk II, 106.
  • HOMME [...] nigdy się w żadnym ięzyku nie mowi z artykułem, álbo adiektywem rodzaju białogłowskiego ná przykład nie mowi się człowiek zła, ále zła niewiasta. DanKolaDyk II, 126.
  • GENS [...] To Słowo Gens (ludzie osoby) w francuskim zawsze iest rodzaiu męskiego kiedy Adiektyw po nim następuie, ále kiedy się pierwey przednim kładzie adiektyw, to zawsze iest rodzaiu biáłogłowskiego. DanKolaDyk II, 84.