Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ARENDOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: ARENDOWAĆ, HARENDOWAĆ
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, T, L (XVI-XVII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp

Formy gramatyczne
harendować   || arendować  
lp 1. os. arenduję  
3. os. arenduje  
lm 3. os. arendują  
lp m 1. os. -(e)m arendował  
arendowałem  
3. os. arendował  
lp m 3. os. arendował beł  
ż 3. os. arendowała beła  
lm mos 3. os. arendowali beli  
lm mos 3. os. by arendowali  
arendując  
Etymologia
śr. łac. arendare
Znaczenia
1. »brać w dzierżawę, mieć w dzierżawie«
Rekcja: co, u kogo, od kogo

  • Arenduię co u kogo/ Conduco fundum de aliquo [...] vide Náymuię 2. Zákupuię. Kn 9.
  • – Nazwał sie czeliatyckim y Arendował kolo Pinczowa kilka wsi iako Rosieiow Słupow u panow Sobkow. TrepNekLib 61.
  • – Żydzi aby majętności żadnych w Koronie oprócz młynów, karczm i browarów nie arendowali. AktaKrak II/2 441.
  • – Tenze Madeia z zoną do Radwanskich uciekł od nich młyn arenduiąc. SprawyCzerUl II, 403.
  • – Introdukowany iest [...] Włoch [...] Ktory nigdy Kazania nie miał, ani Spowiedzi nie słuchał, tylko Wikarych chował, a Plebanią Arendował, y przy Dworze Panstwa zawsze zostawał. KomonDziej 224v.
  • – Pan Generał n’satis fecit skryptowi Swemu Arędarzowi danemu poniewaz Arędował u niego Szynki miał 30 TB zapłacic. SapADiar 46.
  • arenduię co u kogo. von einem pachten. prendre, tenir à ferme; arrenter, acenser qu. ch. de qu. T III 11.
Przenośnie
  • Między Tysiącęm urwac sobie zyczy, Ten skołozrywe Iabłko ogrodniczy, Ktory cały Sad Ludzkiego rodzaiu, Za grzech Adamow arendował wRaiu, I Ewy, pierwszy naszey Rodzicielki, Natozes szczepieł Gospodarzu Wielki.PotPer 18
2. »dzierżawić«
Rekcja: co (komu)

  • Arenduię co komu/ Loco fundum alicui [...]. Kn 9.
  • – Rolią Krzystow arendował beł P. Kasprowi Glinskiemu od roku 1632. TrepNekLib 90.
  • – [Mościejów] nie arendowac ale przedac omnino umysliłem. OpalKListy 467.
  • – Wiedzieć komu arendować, aby poufałemu, widomemu y skromnemu Gospodarzowi, abyć za swym nierozgarnionym Gospodarstwem nie spustoszył Maiętności. HaurEk 81.
  • – Wyżej mianowanego Szycę [...] obiecuię w spokojnym zachować używaniu gruntu tego, dając mu moc pomieniony grunt przedać, darować, harendować, jednak z wiadomością zamkową. InwPuck 175.
  • Arenduię co komu. verpachten. donner à ferme; bailler à ferme [...], arrenter à qu. T III 11.
Podhasła

*ARENDOWANY


im. przym. bier.

Formy gramatyczne
lp M. ż arendowana  
lm M. nmos arendowane  
Ms. arendowanych  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1737
Znaczenia
»dzierżawiony«
  • – [Na Korsyce] Jeziora, Stawy, Rzeki [...] były arendowane Katalonczykom. MerkHist 5/366.