Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*BURGENDENK

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1676
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   burgendenku
Etymologia
niem. bürgen 'ręczyć, poręczyć', 'Ding 'germańskie zgromadzenie ludowe (sądowe)'
Znaczenia
 prawn.  »prawo umożliwiające sądowi uwolnienie kogo przez czyje poręczenie«
  • – Na wolnym prawie, to jest podczas burgendenku, mieszczanin albo sąsiad daje od dekretu gr. 12; skąd połowica sędziemu z pisarzem a połowica sądowi. WilkGniewKutrz 157.