Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BITUMEN

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SWil, SW (bitum), SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L


Najwcześniejsze poświadczenie: 1617
Formy gramatyczne
lp M. bitumen  
B. bitumen  
Etymologia
łac. bitumen
Znaczenia
chem. »substancja pochodzenia naturalnego lub wulkanicznego o konsystencji najczęściej stałej lub ciekłej, np. ropa naftowa, asfalt, smoła«
  • – Georgius Agricola [...] kłádzie zá podżogę ogniá bitumen, to iest kliy/ ábo chceszli názwáć ropę abo naphthā . SykstCiepl 107.
  • – BISKAIA Prowincua [...] bogata w złote minerały y w bitumen, to iest kley żydowski. ChmielAteny I II, 20.
  • – W Jeziorze tym [Morzu Martwym] rodzi się BITUMEN, to iest kley bardzo lipki, krępuiący, spáiaiący, ktory názywa Dioscorides Medyk kleiem Zydowskim. ChmielAteny I II, 522.
  • – Znáyduie się tu [w Persji] Bitumen albo kley, á bardziey oley w studniach, ktory zowią Nefft. ChmielAteny I II, 588.