Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BANKRET

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: BANKRET, BANKRUT, *BANKROT, PANKRUT
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn


Najwcześniejsze poświadczenie: 1653
Formy gramatyczne
lp M. bankret   || bankrut   || pankrut  
D. bankretu  
B. bankrut  
N. bankrotem  
lm D. bankretów  
N. bankrutami  
Etymologia
fr. banqueroute
Znaczenia
1. »ten, kto stracił cały majątek, niewypłacalny dłużnik«
  • – Jeśliś kupcem, trzymajże kredyt, bo wiedz o tem, Że do pierwszego razu zostaniesz bankrotem. PotMorKuk III 283.
  • – Xze Palatinus Rheni Elektor Sollenniter manifestował-się prz[eciw]ko komplanacij w Grodnie zaszłey Offerendo Se jako wziął Sumę od Krola tak ią Krolowi Odda, Remonstrando przytym ze takowe Actus tylko z Bankrutami dzieią się Zaktoremi Cesarz ImC Instantiales do Krola Wniosł. SapADiar 68.
  • – BANQUEROUTIER [...] Decoctor. Conturbator creditorum. Fraudator [...] BANKRET utratnik, marnotrawca, stracony kupiec. DanKolaDyk I, 169.
2. »niewypłacalność dłużnika wobec wierzycieli, upadłość, ruina majątkowa«
  • – O Kupiectwie [...] Banqueroute, Pankrut. PolPar 185.
  • – Niech zec fortuny służy wdzięcznosc stała, Bys woney sczęsciu bankretu nieznała. MikSil 160.
  • – Bankrutuię; czynię bankrut. banquerottiren. T III 23.