Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BARBARZYNIEC

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn, T, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI


Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne
lp M. barbarzyniec  
Etymologia
z łac. barbarus, -i
Znaczenia
1. »dla starożytnych Greków i Rzymian cudzoziemiec, obcokrajowiec (dla Greków człowiek nie będący Grekiem, dla Rzymian człowiek nie będący Rzymianinem lub Grekiem)«
  • Bárbárzyniéc/ cudzoziemiéc/ rożnego y grubego ięzyká. Barbarus [...] Lingua [et] natione barbarus […] Graeci gentes à sua diuersas barbaras vocabant, Romani similiter etiam ipsos Graecos. Kn 14.
2. »człowiek nieucywilizowany, dziki, surowy, okrutny; człowiek niewykształcony, niewychowany, ignorant, prostak«
  • BARBARZYNIEC, grubianin, znaczy okrutniká, nie ludzkiego, iako są narody ktore niemaią poloru. DanKolaDyk I, 170.
  • Barbarzyniec, g. barbarzyńca. Barbar; grober ungesitteter Mensch. un barbare; home grossier; malmorigéné. T III 23.
Odsyłacze