Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BŁAGACZ

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn, T, L (bez cyt,), SWil, SW

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, SJP


Najwcześniejsze poświadczenie: 1621-1643
Formy gramatyczne
lp M. błagacz  
Znaczenia
1. »ten, który łagodzi, uspokaja, uśmierza, koi kogo lub co«
  • Błágácz/ Delinitor. Kn 33.
  • Błágácz/ Delinitor [...] der einem überredt/ erweichet. DasHünDict Pp.
  • Błagacz. Delinitor. Malditoias. SzyrDict 17.
  • Błagacz. Besänftiger. qui apaïsë. T III 54.
2. »dwuletnia roślina z rodziny wiesiołkowatych, o żółtych kwiatach otwierających się wieczorem; Oenothera«
  • – Wiésiołék ziéle/ wierzbowká/ błagácz. Oenothera, et Oenotheris, et Onuris hilaritatem in vino affert [...] v. Cwikłá pomorska. Kn 1256.
  • – Wiesiołek ziele, g. wiesiołka, wierzbowka, błagacz, (oenotheras, salicaria). Weidereich. salicaire, corneille, souci d'eau. T III 2550-2551.
  • błagacz ziele, vid. Wiesiołek. T III 54.