Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

ACHERONT

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: ACHERONT, *ACHERUNT, ACHERON, *ACHERANT
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SWil

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L, SW, SJP


Najwcześniejsze poświadczenie: 1633
Formy gramatyczne
lp M. Acheront   || Acheron  
D. acheronta   || acherontu   || Acherantu  
Ms. Acheroncie  
W. acheroncie  
lm B. acheronty   || acherunty  
Ms. acheruntach  
Etymologia
łac. Acheron, -tis
Znaczenia
1. mit.  nazwa geograficzna »rzeka oddzielająca Hades od świata żywych«
  • – Nie zlęknę się nie, w Acheroncie szumu, I poydę smiele do onego Prumu. PotPer 16.
  • – Woda wolna każdemu, czy to Ceber [!] drugi? Strasznego Acherantu, ogania trzy strugi? PotPocz 138.
2. »piekło, szatan (także w lm)«
  • – Tyran [...] wszakże ku iednemu umierzywszy celu/ W Acheruntach nowego szpieguie fortelu. TwarSLeg 63.
  • – Nie trudno Sołtyk u Moskwy przehardy Uprasza ciała, że mu je [ciała poległych pod Smoleńskiem] wydadzą: Samby Acheron dał użyć się twardy. TwarSRytTur 12.
  • – Założone to miasto [Matka Boska] na pokory gruncie, Którego trudno ruszyć, pyszny Acheroncie. KochOgrTur 156.
  • – Dźwiękiem trąb wywrócone Jerychonta mury, Lecz i przed tą trąbą [o Matce Bożej] drży Acheront ponury. KochOgrTur 166.
  • – Tych co głupie szli za ciała ządzą, Do Acherontu ciemnego osądzą. PotSyl 91.