Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BŁOGO

przysł.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach
Słowniki notują
Formy gramatyczne
błogo  
Znaczenia
»dobrze, miło, przyjemnie; szczęśliwie«
  • Błogo było Cárogrodowi/ gdy ná kátedrze swoiey widział Ianá Chryzostomá/ Grzegorzá Názyánzená/ y inne święte Patryárchy. BirkSkar 8.
  • Błogo było Sálomonowi gdy słuchał Páná Bogá/ á uszy swoie tylko chował ná słuchánie mądrości. BirkNiedz 182.
  • Błogo/ błogo mu/ Bellè, beatè [...] Perbeatus est [...]. Beatus es si consudaueris [...] Laudo fortunas tuas. Kn 35.
  • – Wiedzcie o tym, że błogo idą tego rzeczy, Kto z drogi się nie zbiwszy ma Bogá ná pieczy. KalCuda 306.
  • Błogo nam, że i ten, per quem reges regnant, czyni nas dotąd pares do wytrzymania tak wielu [...] ciężkich przeciwności. AktaKrak II/2 457-458.
  • – Przeto ty, niebogo, żebyć było błogo, Jednego tylko miedzy tysiącem Miłuj statecznie sercem gorącem. ZimSRoks 69.
Przysłowia, sentencje, skrzydlate słowa

  • Błogo temu przy dworze/ komu domá pług orze. RysProv I, 6.
  • – Co mi do kogo/ gdy mnié błogo! gdy moy grzbiét cáły. KnAd 95.
  • Dem ist wol/ der frembder Hülffe nicht darff/ błogo temu co cudzey Pomocy nie potrzebuje. ErnHand 516.