Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

CHARAKTERNIK

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn


Najwcześniejsze poświadczenie: 1656-1688
Formy gramatyczne
lp M. charakternik  
C. charakternikowi  
B. charakternika  
Znaczenia
1. »ten, kto uprawia czary, magię, czarnoksiężnik, czarownik; ten, kto pisze używając tajemnych znaków«
  • – Tameczni zas Incole [mieszkańcy] kozdy Strzelec, kozdy Zołnierz a do tego y charakternik. PasPam 76v.
  • – Krzyknie ten y ow, a iak poszedł dáli Do Woyska ten głos wszyscy zawołali Iusz widzim Mniszy, ze nie swoią mocą Ale diabelską walczycie pomocą. [Marg.] Szwedzi wywoływaią ze im Zakonnicy przed tym charakternika o Siedmiu diabłach zabili. OblJasGór 93v.
  • Charakternik. 1) Zaubrer, der mit Zeichnen schreibet [...] 1) magicien, charmeur qui se sert de caractères [...] 1) każdy charakternik oszust [...]. T III 108.
2. »człowiek silny psychicznie, odporny, nieczuły«
  • Charakternik [...] 2) der sich fest machen kan [...] 2) celui qui est dur; qui a un charme; qui se rend invulnerable; qui se séc [...] 2) nie wierz, żeby kula i pałasz charakternikowi szkodzić nie miały. T III 108.