Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

EMIR

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T, L


Najwcześniejsze poświadczenie: 1661
Formy gramatyczne
liczba pojedyncza
M.   emir
liczba mnoga
B. uż. nosob.   emiry
Etymologia
tur. emir 'pan, książę, dowódca, prefekt'
Znaczenia
»rozkaz sułtana«
  • – Doszedł go [wodza floty tureckiej] Emir od Porty aby zaraz z Galerami do Konstantynopola sie wrocił/ iakoż/ nic się nie bawiąc/ vczynił. MerkPol 54.
  • – Skoro tę radę zawarł: swey powagą brody Wielki Wezyr obseła nią Ianczarskie ody Pisze grozne do Agow Emiry y Begow Zeby do Dunaiowych sciągali się brzegow. PotWoj 15.
  • – Cesarz turecki [...] Posłał Emiry do Wezera pod wiedeń. PasPam 260.