Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BUTNY

przym.
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, L (XVI-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, Kn, T

Formy gramatyczne
lp M. m   butny
ż   butna
D. m   butnego
B. m żyw   butnego
ż   butną
N. m   butnym
lm B. mos   butnych
Znaczenia
»dumny, hardy, pyszny, wyniosły; o koniu: dziki, narowisty«
  • – Trzcina do dębu rzecze temi słowy: "Mógłbyś się teraz sromać onej chłubnej mowy, Gdyż już leżysz bez dusze, a mnie zaś ukłony Dodały przeciw wiatrom wszelakiej obrony". Tak i człek skłonny rychlej ujdzie razu złego, A hardość zaś częstokroć poraża butnego. VerdBłażSet 29.
  • – Ku końcowi ma taż Ewangielia ś.: I wtenczas będą się wzajem płakać wszystkie pokolenia ziemi. Coś niemal na ten kształt działo się z onym butnym kątem w górach szląskich około Smitbergu, zaczem nie jedno tameczni opryszkowie wzajem się płakali, ale niemal i wszystek Szląsk [...] lamenty stroił. DembPrzew 120.
  • – Tys się w pyche bezeczną podnosił rad czesto A on za to odnosi uplecioną gęsto korone na głowie swey cierniową okrutną Chcąc zetrzec koroną tą twoię pychę butną. KodKon 91.
  • – Chwita się buta y konskie[go] humoru y Wedzidło grube [...] pianą moczi. Plato mądry z butne[go] konia pretko Niegdy skoczeł. HerbOr 414.
  • – Naszy zas garsc, swych widząc wzastępie tak srogiem Samem się tylko cieszą miłosiernymBogiem Ktory wsłabosci, moc swą pokazuie zwykle Ze y tu butnych Pogan w ich dumie uwikle. PotWoj 117.