Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*CUGIEL

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, SWil, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI (?), Kn (?), L (?), SW (?)


Najwcześniejsze poświadczenie: 1633
Formy gramatyczne
lm M. cugle  
B. cugle  
Etymologia
niem. Zügel
Znaczenia
»służący do kierowania koniem rzemienny pas połączony z wędzidłem«
  • – On [Soliman] z europskich dziesięcin pierwszy adzamugle [!] obrócił na janczary i wojskowe cugle twardo ujął niekarze. TwarSLegK 135.
  • – –Zácząwszy dzień wedle dniá pić/ nie iáko niektorzy przerywáią/ dzień się kąpiąc ábo pocąc/ drugi dzień piiąc/ y ták się spráwuią z náturą iáko niektorzy z koniem/ ostrogámi go bodząc/ y cugle wściągáiąc. PetrJWod 34.
  • – Naprowadziłem konia nie ostroznie na krzaki iak owo bywaię [bywają] wyrębane a nowemi Latorosciami obrosłe Zemi kon chcąc owę karpę przesadzic zatoczył iakos nogę za owe Cugle wisząc. PasPam 104-104v.
  • Cugle [...] zdrayca pachołek troche przydłuzey uwiązał. PasPam 104v.
  • – Iedne Cugle były w rękach drugie u łęku przywiązane. PasPam 104v.
  • – Trzeba się tam bardzo często uchylać choc Cugle wręku trzymaiąc omiiać złe i gęste mieysca. PasPam 177.
  • – Iuz go dis Armował tylko tak konia pod nim za Cugle prowadzi. PasPam 267.
  • – Tákich Bespieczniczkow wiele dzisia […] którzy […] jákoby z śmiercią przymierze uczyniwszy bespiecznie sobie we wszystkim poczynáją, y cugle ná swawolą rospuszczáją. GdacPan 157.