Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BUZOWAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn, T


Najwcześniejsze poświadczenie: 1681
Formy gramatyczne
buzować  
lp 3. os. buzuje  
lp m 3. os. buzował  
ż 3. os. buzowała  
buzując  
Etymologia
wł. far buzzo 'gniewać się na kogo'
Znaczenia
»łajać, fukać na kogo, wymyślać komu«
Rekcja: kogo; o co

  • – Pyta tá białagłowá [odźwierna Kajfasza] Piotrá nie łáiąc go, nie buzuiąc, ále bárzo łáskáwie [kim jest]. MłodzKaz II, 114.
  • – Choć widział Pan nász niewiernego Tomaszá, poddánego nie chętnego, niechciał záraz gorąco nástępować, o nie dowiárstwo buzowáć, [...]. Ale Christus czynił przez innych uymował, i łágodził Tomaszá, perswázyámi drugich przyciągał, instukcyami kruszył. MłodzKaz I, 32.
  • – Zsyłał na nie [Melissę] rozmayitych Zakonnikow, ale ona ich buzowała, na pytanie ich ani odpowiedała, nie dając Sobie nic o duszy mowiuc y ta była przyczyna ze Ociec ode dnia do dnia stracenie iey zwłaczał. HistŚwież 506.
  • – Mowili w tenczas [Bracia] po chebraysku z soba Nie rozumieiąc o moim ięzyku Gdym ich buzował. ChrośJóz1745 R7v.
Związki frazeologiczne