Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

AMALEKITA

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: AMALEKITA, AMALECHITA, *AMALECYTA
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1623
Formy gramatyczne
lp M. Amalekita   || Amalechita  
lm M. Amalecytowie  
D. amalechitów   || Amalekitów  
B. Amalekity   || Amalechity  
N. Amalekity  
Etymologia
łac. Amalecita, z hebr.
Znaczenia
1. »członek semickiego plemienia walczącego w czasach, biblijnych z Izraelitami; także zbiór«
  • – Tedy zstąpił Amalekyta y Chananeyczyk/ mieszkający na onej gorze/ a porazili je [Izraelczyków]. BG Lb 14, 45.
  • – I rzekł Mojżesz do Jozuego: Wybierz nam męże/ a wyszedszy, stocz bitwę z Amalekity. BG Wj 17, 9.
  • – W bliskości tych gór mieli stacye swoie Moabitowie, Amalecytowie, Madyanitowie, Idumeyczykowie. ChmielAteny II 516.
2. »przen. człowiek zły, bezlitosny«
  • – Wiele takich Amalechitow v nas/ ktorzy o sługi tak dbaią/ iako o psy. BirkNiedz I, 107.
Odsyłacze