Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*BUCHAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
SXVI, Kn, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, T

Formy gramatyczne
lp 1. os. bucham  
3. os. bucha  
Znaczenia
1. »wydobywać się, rozprzestrzeniać się w sposób gwałtowny; eksplodować, wybuchać«
Rekcja: z czego; bez rekcji

  • ~ Bucham/ vide Wybuchnąć. Kn 51.
  • – Albo-ć też miłość przyczynia farbiczki I z serca krwawie bucha na policzki? Ach, jakom szczęśliw, jeżeli rumieńca Nie dla inszego-ć przybyło młodzieńca! MorszAUtwKuk 268.
  • – Taka zaraza z piekielnej otchłani Bucha, której zwierz ani minie, ani Żywo przeleci ptak. MorszAUtwKuk 356.
  • – Nie tak szkodliwy pozar z Etny bucha. ChrośJóz1698 198.
2. »ciskać, miotać, wyrzucać«
Rekcja: co, z czego, czym

  • – Krwią bucha to miejsce, kędy nieszczęsny sęk, co tkwiał z drzewa, pod lewym ziebrem zjuszył w nim [jelonku] trzewa. MiasKZbiór 307.
  • – Przebog! zagaście ognie i pożogi, Ktore się w piersiach tak waszych zajmują, Że wam niedługo wezmą żywot drogi! Jako z siarczystej Etny wyskakują, Lub jakie bucha Wezuwijusz srogi Promienie, takie wam i serca psują. LubSPir 8-9.
Podhasła

*BUCHAJĄCY


im. przym. czyn.

Formy gramatyczne
lp B. ż buchającą  
Najwcześniejsze poświadczenie:
1633
Znaczenia
»ciskać, miotać, wyrzucać«
  • – Chimerę troykształtną/ á ogień z paszczęki bucháiącą/ bayki wspomináią. BirkRus 27.