Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BRAWURA

rzecz.
ż
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
T, L (XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI, Kn


Najwcześniejsze poświadczenie: 1652
Formy gramatyczne
lp M. brawura  
D. brawury  
Ms. brawurze  
lm M. brawury  
Etymologia
wł. bravura
fr. bravoure
Znaczenia
1. »męstwo, dzielność, odwaga«
  • – Męstwo, odwagá y bráwurá moiá, nic nie iest inszego, tylko pył wyczesány z kápturá męstwá Marsowego. AndPiekBoh 116.
  • – Gęstemi obmowiskámi, szacowániem, pokázuią to, że zá figę nie ważą bráwury moiey. AndPiekBoh 61-62.
  • – Prezumpcyi i rozumienia o swojej brawurze [...] wystrzegać się mają zawsze [synowie]. LubSInPol 274.
2. »przechwalanie się swoją odwagą, męstwem, zuchowatość, zadzierżystość, junactwo«
  • – BRAVADE, subst. f. (Menace d'un fanfaron.) on le dit mieux au plurier Bravades. Jactatio [...] BRAWURA przegrażanie się odkazywanie prożne lepiey się mowi w większey liczbie Brawury. DanKolaDyk I, 228.
3. »ten, kto się przechwala swoją odwagą, męstwem«
  • – BRAVACHE, subst. m. mot vieux (Fanfaron sur le fait de la valeur, faux brave.) Plenus gloriarum [...] BRAWURA Darmochwał. DanKolaDyk I, 228.
4. »osoba skłonna do wywoływania awantur, bójek, do brania udziału w pojedynkach, warchoł, zawadiaka«
  • – Choleryk [...] Bywa płochy [...] gdy zagrzeie trunkiem głowy, brawura, do poiedynkow skłonny. BystrzInfAstrol V, XVIII.