Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

BĄKAĆ

czas. ndk
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Notowanie w słownikach

Notowany w słownikach:
Kn, T, L (XVII-XVIII), SWil, SW, SJP

Nienotowany w słownikach:
SStp, SXVI


Najwcześniejsze poświadczenie: 1601
Formy gramatyczne
bąkać  
lp 1. os. bąkam  
3. os. bąka  
lp m 3. os. bąkał  
Znaczenia
1. »o owadach: brzęczeć, bzyczeć«
  • Bąkam/ Facio bombum [...] Implere cornua bombis [...] Bubio. Kn 124.
  • Bąkam, V. m. F. bąknę. 1) summen, sausen. [...] 1) bourdonner. [...] 1) bąk bąkał, deszcz będzie. T III 19.
2. »o człowieku: mówić cicho, szeptać«
  • Bąkać, parler bas, bourdonner. KulUszDyk 4.
  • Bąkam, V. m. F. bąknę. [...] 2) mucksen. [...] 2) soufler, ciller devant qu. [...] 2) żaden ani bąknął. T III 19.
3. »o człowieku: wołać, krzyczeć; także z radości«
  • ArchRadziw 1601 .
  • Bąkam/ Iubilo [...] Bąkam [...] wołam kogo [...] łaię. Kn 12.
  • bąkam, vulg. jauchzen, juche schreyen. 2) ruffen. 1) jetter, faire des cris de joïe. 2) apeller. T III 19.
4. »o ssakach: wydawać donośny głos, ryczeć«
  • – Bąk [...] wtyka nos w wodę/ y bąka (ryczy) jako Woł. KomDobrOrb 59.
5. »grać (chyba niestarannie) na instrumencie muzycznym (może tylko o dudach)«
  • – Ale piszczelna Muzyká nie przynależy do rozrywki/ do rozumu záostrzenia: bo ledá kto ná dudziech może bąkáć/ ná roszku zá bydłem pásztuszy trelikáią. PetrSPolit II 375.