Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż

*HURM

rzecz.
m
W TRAKCIE OPRACOWANIA
Warianty fonetyczne: HURM, URM
Notowanie w słownikach
Słowniki nie notują
Najwcześniejsze poświadczenie: 1606-1608
Formy gramatyczne
lp N. hurmem   || urmem  
Ms. hurmie  
lm M. hurmy  
N. hurmami  
Znaczenia
»gromada, tłum«
  • – Trudno było i chybić w takiem hurmie ludzi. NiemPam 87.
  • – Postępowáłá tedy y pomnażáłá się co dźień Religia y nabożeństwo w krolestwie: nápráwowáły się kośćioły: poświącano ołtarze: budowano znowu ábo opráwiano klasztory mniszkom/ y Conuenty zakonnikom: ludźie z prágnieniem niewymownym/ zbiegáli się hurmámi ná Msze/ do Spowiedźi/ do Communiey/ do Bierzmowánia/ (ktory Sákráment w wielkiey vczćiwośći y powadze bywał w Angliey) ná obrządki chwały Boskiey. BotŁęczRel IV 52.
  • – Tamże zaraz niż owe przytoczone Szturmy, A niezmierne koło nich naćisną sie Hurmy Chłopstwá wyuzdanego, pod Wałem rozpostrą, On przypadszy w-obłoku, zawinie sie z-ostrą Po nich szablą. TwarSWoj 65.
Podhasła

HURMEM m


w funkcji przysłówka
Warianty fonetyczne: HURMEM, URMEM

Formy gramatyczne
Najwcześniejsze poświadczenie:
1662
Znaczenia
»gromadą«
  • – Lecz potym, kiedy urmem nastąpili I pod bok ściany kwarcianej przybyli, Rozśmiał się Jowisz cnej Polskiej Korony A mając z sobą ogniste pioruny — Swą tryjumfalną rozwinąwszy szatę Kazał do ordy wypuścić armatę. BorzNaw 123.
  • – Skoczyła Chorągiew hurmem. PasPam 83.