– Po takowych dobrowolnych zapisach przedał Mąż moy wieś Woskodawy iuż od długu mego uwolnioną. [...] Tym czasem Ur. Niemirycz daley swoią szafuiąc Fortuną y wszelkie z handlow y Dobr moich dochody zabieraiąc, gdy naostatek przyciśniony od dłużnikow swoich przedsięwziął wieś Woskodawy swoią dziedziczną, a zapisowi moiemu trzydziestu tysięcy Złł. y dożywociu podległą, sprzedać; gdy nikt niechciał inaczey kupić tey Wsi, tylko abym Ja z długu y zapisu mego zkwitowała. Otoż Ur. Jgnacy Niemirycz proponuie przez przyiacioł, ażebym Ja zkwitowała z długu y zapisu, a on w rekompensę oświadczył Substancyą moią z pod Praw swoich Małżeńskich wypuścić y mnie do wolnego Rządu podać. [...] W Juryzdykcyach iednych wypadły Dekreta przyimuiące moię komparycyą bez assystencyi Męża za dostateczną, w innych przymuszano koniecznie, bym się w assystencyi Męża pisała, co było naprzeciw zapisom R. 1774. sporządzonym, ztąd Kondemnaty, Prawne inwolucye ostatnią zgubą Fortuny y upadkiem grożące. NiemirTPrzełoż 2-3 nlb.

– Uczynił to moy Wuy Ur. Podkomorzy Kiiowski y Roku 1774. dnia 5. Marca przed Sądem Grodz. Zytomirskim stanąwszy, zeznaliśmy sobie na wzaiem zapisowe kwity. NiemirTPrzełoż 2 nlb.