Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
WierszŻałBad 1614 wydanie wtórne
Naema abo wiersz załosny Na Smierc Wielmoznego Pana, IE[g]o M. P. Matysa Odlvdka, ksiazecia vltayskiego. Wielkiego Hetmana Lotowskiego

http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/doccontent?id=1746&from=FBC
Odnotowano 8 cytatów z tego źródła
– Ej bracia, którzy miłość, litość w sercu macie, Jampułkami zań [zmarłeo] palcie, rzecz mu wielką dacie. WierszŻałBad 12.
– Że to był [Odludek Matys] człek nadobny jak dąb nasiekany, Uroda by u wilka, sam jak malowany, Oko bazyliszkowe, mowa by u sępa, Z głową koczkodanową, chodził jako stępa. WierszŻałBad 9.
– Gdy sobie wlał w myczkę, blazgonił językiem, Nie wiedzieć, z jakim by był zrównał łacinnikiem. WierszŻałBad 9.
patrz: BLAZGONIĆ
– Pisáno to pod dáchem/ ná oney vlicy/ Gdzie ten mieszkał niebosczyk w świńskiey gnoiownicy. A siedzący/ stoiący/ ná roley orano/ Czarnym gnoiem/ widłámi/ na brozdy kidano. WierszŻałBad 7.
patrz: GNOJOWNICA
– Ty zasię, który czytasz ten krociuchny żywot, O tym zacnym Matysie, miejże taki wywód: Że to był łapikufel cechu ultajskiego, Łotr nad wszytkimi łotry, z bractwa łotrowskiego. WierszŻałBad 12.
– Płaczcie łapikuflowie towarzysza swego, Nie znajdziecie zaprawdę nadeń ochotszego. WierszŻałBad 12.
patrz: ŁAPIKUFEL
– Że niedźwiedź, ba i też lew onego sie strachał, Gdy go z dala obaczył, a on polem jachał, na pół mile uciekał, bo mu tak był miły w oczach, jakby niedźwiedzie w pantoflach tańczyły. WierszŻałBad 11.
– LAMENT POGRZEBNY PANA MATYSA ODLUDKA Pryncypała Łotrowskiego. WierszŻałBad 9.
patrz: POGRZEBNY