Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
Odnotowano 26 cytatów z tego źródła
– Doświadczenia 87. Ze zaś ogień, rozpalone w skroś przechodzi żelazo; że ćwieczek w mur wbity wchodzi; że światło przez szkło przeciska się; że naostatek piasek y gąbka, wiele wody w siebie ciągną; żadney y tu przenikłości nie masz, czyli dwie tu rzeczy na iednym mieyscu nie mieszczą się. ChróśSFizyka 106.
patrz: ĆWIECZEK
– Takowym ruchem przytarły się kostek owych rogi: a z tych trocin, troista zrobiła się materya, iedna subtelna (Subtilis) albo pierwszego Elementu; druga brylasta, albo raczey gałkowata, (globosa) czyli drugiego Elementu; trzecia gruba, (striata) laskowata, dołkowata, albo fałdowata, y łatwa do łączenia się między sobą, y zkliiania nazwana także trzeciego Elementu. ChróśSFizyka 24.
patrz: LASKOWATY
– Alboż ieszcze te skutki pochodzić mogą, z samey naymnieyszych partykuł figury haczykowatey, y łatwey czyli sposobney do wzaiemnego łączenia się, y skliania? ChróśSFizyka 76.
– Hesiodus i Ksenofanes, za pierwszy tych rzeczy Początek, naznaczają Ziemię. Anaksimenes, naznacza Powietrze, a Heraclitus Ogień. Inni nie już jeden z tych żywioł biorą, lecz lub ogień z wodą, lub wodę z powietrzem, albo powietrze z ziemią, lub z wodą łączą; inni powietrze, ziemię, i wodę, za pierwsze zakładają początki. ChróśSFizyka 21.
patrz: ŁĄCZYĆ
– Przez doskonałe Drobnowidło patrzay na skórę człowieka, a obaczysz ią, z wielu łusek złożoną; iakie łuski na nie których rybach widzieć się daią. ChróśSFizyka 112.
– Przed wynalezionym Microscopium, trudno było co pewnego w tej mierze ustanowić; lecz gdy ta wynaleziona machinka, najdrobniejsze rzeczy zwiększa; za jej pomocą, łatwo już, ich figurę rozeznać możemy. ChróśSFizyka 108.
patrz: MACHINKA
– Zkąd zaś te dążenie pochodzi? czyli w magnesie znayduiesię iakaś wewnętrzna siła, ciągnąca żelazo? czyli odmienna iaka rzecz, w pędza żelazo na magnes? lecz czemuż nie wpędza innych rzeczy, naprzykład złota, kamienia, lub drewna? ChróśSFizyka 48.
patrz: MAGNES
– Biały zaś piasek, dla większey przezroczystości, wszelkiey co do szkieł roboty iest fundamentem, sól iakaś, z Potażow wyciągniona lub też inna, z nim zmieszana, y gorącość ognia, sprawuią, że z niego iakaś robi się massa, na kształt ciasta, która ziębnąc twardnieie, y proporcyonalney przezroczystości nabiera. ChróśSFizyka 114.
patrz: MASA, MASA, MASSA
– Nie podobna albowiem, ażeby miał nauczać, że Fizyczne Ciała, są złożone z liczby, która iest tylko rozumu naszego dziełem, a rzeczom wcale przypadkowa, y ludzkim nie podlega zmysłom. ChróśSFizyka 19.
patrz: PODLEGAĆ
– Gdy do drugiego dłuższej rurki końca, usta przyłożywszy, pęcherze nadymać będziesz; ciężar ów do góry podniesie się. ChróśSFizyka 188.
– Taż sama moc nieprzenikłości y oporu, która w tym doświadczeniu, wniścia w kieliszek zabrania wodzie, sprawuie także, [...] że człowiek żelaznym dzwonem przykryty, y stoiący na podnożku łańcuchami do tegoż dzwona przypiętym, y tak w morze wpuszczony, ma oddech wolny; y gdy go wyciągną, zgubione rzeczy ze dna morskiego wynosi. ChróśSFizyka 99.
patrz: PODNÓŻEK
– Gdybyś zaś pod koniec P podstawił inne naczynie; wodaby w nie poty płynęła, pokiby do rowney w obudwoch naczyniach wysokości nie doszła. ChróśSFizyka 175.
patrz: PODSTAWIĆ
– Lecz biorąc połowę, potym tey połowy połowę, y tym sposobem daley dzieląc, zawsze ostatnie y naymnieysze połówki, daley y bez końca, myślą podzielne będą, iako wyżey położone racye pokazuią, Materyi. ChróśSFizyka 89.
patrz: POŁÓWKA
– W bańkę małą, (Patrz na Tablicy I. Figurę I.) z cienką szyiką, y z szczupłym otworem A, naley do większey połowy, wodki iakiey pachnącey, naprzykład wodki pomarańczowey, albo spiritusu winnego zaprawnego lewandą, y położ ią nad faierką, albo małą lampą, w którey zapal spiritus winny. o Podzielności Materyi. ChróśSFizyka 54.
– Gdy tedy z pomnieyszych rurek, w owe naczynie tyle naydzie wody, że nią naydłuższy rurki koniec C, zatopi się; w ten czas z tychże pomnieyszych rurek woda płynąć przestanie przestanie. ChróśSFizyka 101.
patrz: POMNIEJSZY
– Lecz y ztąd dziurkowatość drzewa poznać możesz, że klin drewniany suchy, w kamień zasadzony, y skropiony wodą, tak mocno ią w swoie subtelne dziurki ciągnie, że większey poniekąd rozciągłości nabieraiąc, łatwo ow kamien rozdziela y rozrywa; tak dalece, że ani twardość kamienia, tego naturalnego skutku zatamować nie może; inaczey, klinby z wielkim w górę wyskoczył impetem. ChróśSFizyka 130.
patrz: PONIEKĄD
– Jeżeli zaś w naszym doświadczeniu, cożkolwiek wody, w ow kielich wchodzi, to z tąd iest, że powietrze w nim, w mnieyszą kupę ściśnione, tego iey, lubo bardzo szczupłego, pozwala mieysca. ChróśSFizyka 100.
– Wszak mleko, gdy się w swoich części odmieni ułożeniu, wydaie śmietanę, masło, syr. ChróśSFizyka 28.
– Jeżeli więc ludzie, przez różne znacznieyszych części ułożenie y pomieszanie, coraz inne sztucznie wyrabiaią rzeczy; toć z arcy-mądrych Boga rządow, y odmienne, naymnieyszych owych, które dla swoiey szczupłości pod nasze nie podpadaią zmysły, partykuł ułożenie, mogło na świecie wszystkie te rozciągłe rzeczy, tak rożniące się, uformować. ChróśSFizyka 29.
patrz: UFORMOWAĆ
– Gorącością albowiem ukropu rozgrzane w bańce powietrze, wodę z niey w gorę wypchnie. ChróśSFizyka 205.
patrz: UKROP
– Cięszkość, nie iest rzecz iakaś ukryta, y niewiadoma, (qualitas occulta) gdy się przez tyle, które sprawuie, skutkow, poznawać daie. ChróśSFizyka 73.
patrz: UKRYTY
– Gdy powietrze ciągnąć zaczniesz, woda przez dno naczynia ED przeciskaiąc się, y w Wiatrociąga misę AB spadaiąc, deszcz na kształt ulewy sprawi. ChróśSFizyka 129.
patrz: ULEWA
– W dwa naczynia szklane, naprzykład, we dwa kieliszki, (Tab: 1. Fig: 3. y 4.) z których w ieden nasypiesz trocin żelaznych lub stalowych, w drugi delikatnych miedzi listkow, wley po puł uncyi serwaseru. (aqua fortis). ChróśSFizyka 62.
patrz: UNCJA
– Ziemia cała powietrzną atmosferą zewsząd iest opasana; ieżeli tedy merkuryusza zawieszenie z ciężkości powietrza pochodzi; więc im wyższa będzie atmosfery kolumna tym wyższą á niższa niższą merkuryusza kolumnę powinnaby utrzymować. ChróśSFizyka 165.
– Jedni albowiem mówią, że w żelazie iest więcey porow czyli dziurek, y że większa iest iakaś, między porami żelaza, y figurą naysubtelnieyszych serwaseru partykuł, proporcya, tak dalece, że te partykuły, niby żądłowate, lub klinowate, prędzey się w żelazo wciskaią: przeto też prędzey go, na naydrobnieysze rozrywaią cząstki. ChróśSFizyka 64.
– A ponieważ iaia, dla dziurkowatości skorupy, wiele z swoiey substancyi w krótkim czasie utracaią, y do iedzenia iuż nie są tak wygodne; przeto, którzy dłużey, w zupełney ie chcą zachować całości, iako naprzykład żegluiący po morzu; woskiem ie rozpuszczonym, albo pokostem pospolitym, lub tłustością baranią, oblewać lub osmarowywać zwykli. ChróśSFizyka 134.