Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
Odnotowano 29 cytatów z tego źródła
– Krolestwo Campae pełno ma takich drzew, w ktorych drżeń iest Aloes: a skórkę zowią Aquila. Aloes przedaią w Indiey na wage złota: ma wdzięczny zapach, gdy go westsze w ręku jako y Aquila gdy ie zapali. BotŁęczRel II 43.
patrz: AKWILA
– Nie dáleko od gęby rzeki Tuedy/ iest miásto Báruich/ ktore byli przywłasczyli sobie Szkotowie: ále potym osádzone było Angielczykámi/ y sposobione miásto grzeczney fortece: y iest teraz iednym kluczem krolestwá tego. BotŁęczRel II 84.
patrz: ANGIELCZYK
– WYSPY Oceanu Atlantskiego CANARIAE. BotŁęczRel II 59.
patrz: ATLANTSKI
– WYSPY Oceanu Atlantskiego CANARIAE. BotŁęczRel II 59.
patrz: ATLANTSKI
– Jeżdżą w pewnych bareczkach [mieszkańcy wyspy Arquin]/ zowią ie sami Almadie. BotŁęczRel II 59.
patrz: BARECZKA
– Y ták powoli Páństwo zachodnie vpádło było wszystko zgołá: á wschodnie zostáło ták słábe iż ledwo czásem mogło bronić od naiázdow Sáráceńskich. Constántinopolá. BotŁęczRel II 67.
patrz: BRONIĆ
– Iest tám miedzy inszymi/ Solor, sub octauo gradu, et tribus quartis australibus, wyspá ná 10 mil Fráncuskich w okrąg/ obfita w dereń/ ábo w korzenie pewne/ ktore vpieczone służą ludziom miásto chlebá. á ták y tym sposobem ono iści się: Non in solo pane viuit homo. BotŁęczRel II 37.
– WYSPA CAMBAIAE. NA morzu Kámbáyskim niemász wyspy sławney/ oprocz Diù, ktora się dzieli od lądu Kánałem ták ciásnym/ iż go przebędzie po moście Kámiennym. BotŁęczRel II 49.
patrz: KAMBAJSKI
– [...] trochę dáley ku wschodowi/ są wyspy Farre/ kędy teráznieyszy Cosmográfi kłádą zgodnie onę dawną Tule/ ktorą Vergilius názywa ostátnią/ álesmy o tym indźiey mowili. BotŁęczRel II 72.
patrz: KOSMOGRAF
– NA południe od Fretum Magalianes, więtsza część kosmográfow/ ktorzy wydáli tablice y opisánie świáta/ kłádą tám iákby nową źiemię/ od iednego koncá źiemie ku drugiemu. BotŁęczRel II 22.
patrz: KOSMOGRAF
– Ná osm leuk od Diù, pokázuie się Betel/ wysepká ták też bliska od lądu/ iáko y Diù, ná leukę iednę w około [...]. BotŁęczRel II 49.
patrz: LEUKA
– Ná wyspie ś. Micháłá w roku 1590. w dźień ś. Anny/ gdy niebo było pogodne/ nagle poczęły szumieć strászliwie gory/ záczym wypusczáły z śiebie płomienie/ kámienie się łupáły/ mury pádáły: á trwáło to cáły mieśiąc; záczym obáliły dwie osády/ y kilká wśi: ledwie się też zostáło w cále miásto. BotŁęczRel II 62.
– Powietrze ná tych wyspách iest/ nád mniemánie inszych wdźięczne y łáskáwe: groná winne y insze owoce lepiey się tu dostawáią/ á niż w Angliey: v bobkow też dostawáią się tu łusczyny: robią tám bárzo wiele coriándolow. BotŁęczRel II 75-76.
patrz: ŁUSZCZYNA
– A rzeczy też/ ktore się tám rodzą/ vdáią się ná wybor/ iáko báwełná/ owoce/ kwiatki/ á źwłasczá roża/ kopr morski/ máćierza duszká/ timocritisso/ selini/ pewne kárdy polne bárzo dobre. BotŁęczRel II 91.
– Dźiwna iest wielkość Oceanu/ ktory pismo ś. zowie przepáśćią wod/ ktory po wszytkiey się źiemi roźlewa: rozmitych kráiow brzegi/ wyspy/ págorki/ krzywym biegiem obchodźi/ y imię zá roznemi mieyscámi/ y przymiotámi mieni: odnogi rozmáite czyni: tákże ná niektorych mieyscách bárzo się śćieśńia/ iáko osobliwie ná Fretum Gáditáńskim y Mágelláńskim y ná Anián/ ktore zachodnią Amerykę y Tártáry wschodnie dźieli: y indźiey. BotŁęczRel II 5.
– WYSPY Oceanu Atlantskiego CANARIAE. BotŁęczRel II 59.
patrz: OCEAN
– WYiáchawszy z Kándiey/ á puśćiwszy się ná Arcipelag/ ták názwány dla wielu wyspow/ ktory nimi zda się/ sámego Bogá ręką pośiány. BotŁęczRel II 109.
patrz: POSIANY
– Lecz z drugiey miáry/ iż Pan Bog stworzył ten wszystek świát dla człowieká/ y náznáczył mu tę ziemię miásto domu; iáko nie przystało dla dogodzenia człowiekowi/ żeby byłá wodá miáłá pokryć wszystkę ziemię/ iáko powietrze pokrywa wszystkę ziemię y wodę; ták też/ gdyż nie pokrywa wszystkiey/ tedy też nie ma być więtsza [...]. BotŁęczRel II 2.
– Táka wielkość morzá iest ku potrzebie ludzkiey: bo naprzod iest potrzebna ku ozdobie świátá/ y ku przystoynemu á pomiárkowánemu rozłożeniu żywiołow: gdyż bowiem świát iest mieszkániem człowieká/ tedyć ku iego vżytkowi potrzebá/ żeby świát miał proportią w swych cząstkách. BotŁęczRel II 4.
patrz: PRZYSTOJNY
– Y owszem/ ponieważ wodá vstępuie ziemi części swego mieyscá/ dla mieszkánia/ y dla wczásu człowiekowi; tedy zda się być słuszna/ áby iey vstąpiłá ták wiele/ żeby ziemiá z tym przydátkiem/ mogłá być więtsza/ á niż iest wodá: á zwłasczá gdyż ziemiá sámá przez się nie wielkaby byłá: á nie wiedzieć też/ ná coby się zeszło człowiekowi/ ábo też y świátu/ ták wiele wod. BotŁęczRel II 2.
patrz: SŁUSZNA
– [Na wyspach maurskich] iest dostátek ryżu y Sagu; á to iest owoc z pewnych drzew/ ták wielkich iáko są pálmy/ z ktorego czynią mąkę y chleb sporszy y sytnieyszy/ á niż bywa z ryżu. BotŁęczRel II 33.
patrz: SYTNY
– PVsczáiąc po lewey ręce Estotilánte/ znáyduie się Groelándia co się rozumie z Niemiecká/ zielona ziemiá: Prouincia/ ktorą Orontius/ y Vopellius/ rozumieli złączoną być z Láppią/ y z NOwym świátem: lecz więcey ich piszą/ iż iest wyspá/ od Nowego świátá ná 200. mil/ á od Lápponow 160. y że też naprzod tám ośiedli Szwedowie. BotŁęczRel II 69.
patrz: SZWED, SZWED, SZWIED
– Dźiwna iest wielkość Oceanu/ ktory pismo ś. zowie przepáśćią wod/ ktory po wszytkiey się źiemi roźlewa: rozmitych kráiow brzegi/ wyspy/ págorki/ krzywym biegiem obchodźi/ y imię zá roznemi mieyscámi/ y przymiotámi mieni: odnogi rozmáite czyni: tákże ná niektorych mieyscách bárzo się śćieśńia/ iáko osobliwie ná Fretum Gáditáńskim [...]. BotŁęczRel II 5.
– Władza Krolewska iest tu bárzo śćieśniona; bo nie może nic stánowić o spráwách pospolitych bez Stanow Krolestwá [...] BotŁęczRel II 79.
– Poymuią ie smiesznie/ bo się vbieráią niektorzy rybitwi bárzo dźiwnie [...]. BotŁęczRel II 74.
– Vsługuie też morze człowiekowi/ bo przez żeglowánie vłácniá się pospolitowánie spolne odległych kráiow/ tákże pożytkámi swymi sobie dogadzáią. BotŁęczRel II 4.
– W Islandiey chleb robią z mąki vmełtey z ryb suchych: á w Szweciey po niektorych mieyscách/ z skor sosnowych y inszych drzew. BotŁęczRel II 37.
patrz: UMEŁTY
– Lecz to wszystko służy przećię ku nászemu pożytkowi: ábowiem to co się nie zgodźi vżytkowi ćiáłá/ zeydźie się ná pożytek duchowi/ to iest/ ku rozważániu wielkośći Bogá: y to/ co się zda niepożytecznego ku potrzebom powszednim ćiáłá nászego/ dodáie pokármu dźiwnego rozumowi. BotŁęczRel II 5.
patrz: UŻYTEK
– Chleb czynią ze drżeniá od drzewá; ktory naprzod kłádą w słoną wodę/ y tám przez kilká dni trzymáią: potym go suszą ná słońcu/ y záraz ábo go ták iedzą/ ábo też czynią z niego chleb/ nászemu żytniemu w fárbie y w smáku podobny. BotŁęczRel II 35.
patrz: ŻYTNI