Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
CzyżAlf 1617 oryginał
ALFVRKAN Tátárski prawdziwy ná cżterdzieśći częśći rozdzielony. Ktory Zámyka w sobie pocżątki Tátárskie/ y przygnánie ich do Wielkiego Xięstwá Lithewsk. Przytym iż w Wielkim Xięstwie Lit Tátárowie nie są Szláchtą/ áni Ziemiáninámi/ áni Kniáźiámi/ tylko koźińcámi á skurodubámi. Do tego/ sposob żyćiá/ obycżáiow/ spraw/ wypráwy ná Zołnierską/ postępkow y zbrodni Tátárſkich. Nád to/ pokázuie się drogá do pohámowánia y vskromienia ich od ták znácżnych excessow. Aby narod nász Chrześćiáński od tych bezbożnikow/ iáko nieprzyiaćioł Krzyża świętego/ dalszych krzywd y obelżenia/ rozboiow/ náiázdow/ y stácyi wyćiągánia nie ponośił. Alfurkan ten Tátárom zgodny nie tylko do cżytánia/ ale też y do vpámietánia/ y popráwienia. Teraz nowo przez Piotrá Cżyżewskiego (ktoremu Assan Aleiewicż Tátárzyn z Wáki/ Oycá zábil) zebrány/ y do Druku Tátárom wszytkim gwoli/ podány w roku 1616. Abyś łácniey zrozumial co w tey kśiąźce ieſt/ odwroć kártę tę/ obacżysz. [...] w Wilnie v Iozefa Karcana Roku 1617

http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/doccontent?id=266140&from=FBC
Odnotowano 25 cytatów z tego źródła
– Alfurkan tatarski prawdziwy. CzyżAlf 1.
patrz: ALFURKAN
– Dał Bóg Alkoran i Alfurkan rozkazując [Mahometowi] aby go ludu nauczał. CzyżAlf 74.
patrz: ALFURKAN
– Ktorym [winem] gdy sobie PP. Aniołowie Alkoraniccy dobrze podpili [...] będąc zajęci urodą onej białej głowy poczęli zaloty stroić do niej. CzyżAlf 82.
– Ktorym [winem] gdy sobie PP. Aniołowie Alkoraniccy dobrze podpili [...] będąc zajęci urodą onej białej głowy poczęli zaloty stroić do niej. CzyżAlf 82.
– Tu ich też żaden Pan/ ani Szlachcic nie przypuścił do herbu swego/ gdyż się żaden Tatarzyn herbem szlacheckim nie pieczętuje/ tylko piątna swoje wymyślne i przyrodzone mają/ jako kobyle ogony/ kozie rogi/ szkapie kopyta/ szczeciny świnie/ wielbłądowe garby/ etc. to herby Tatarskie wyśmienite i przynależyte. CzyżAlf 10.
patrz: KOZI
– Zydowie w Niedźiele y w świętá robią/ dla cżego też w myńcy robiąc w Niedźielę tego przeszłego roku/ ledwo co miástá Wileńskiego nie spalili/ zgorzáło iednák kilkánaśćie domow. CzyżAlf 72.
– Vsłyszał raz wilká wyiącego miąższym głosem/ rzekł Máchomet iáko Prorok do swoich/ átom ia z tego głosu poznał/ iż ten wilk stárszy iest/ y przednieyszy nád wszytkimi wilkámi. CzyżAlf 77.
– Assan Aleiewicz ma do dziesiątká osiádłości w piąci powieciech/ á tylko trzy/ á drudzy powiádáią iż dwá konie wypráwuie. CzyżAlf 62.
patrz: PIĘĆ
– ... te słowá nápisawszy ná kártce/ kázał się nimi zápaliwszy przez trzy dni podkurzáć: cżegom ia iednák nie cżynił/ widząc iego báłámutnią stárą. CzyżAlf 58.
– Przypomnię iednak z Chronik/ ná pierwszym w stępie dwie znácżne Przygnánie Tátar do W. X. Li c li. 4. ca. 4. dw roku 1397. e ktorą Tátárowie Don zowią. e Tátárowie dla triumfu do Litwy przypędzeni. Tátárowie bredzą. CzyżAlf 3.
patrz: PRZYGNANIE
– [Ustawa króla] zákázuie/ áby Tátárowie áni sámi w dni Niedźielne nie robili: ále áby áni cżeládźi/ poddánych swoich Chrześćian do tego nie przyniewaláli. CzyżAlf 30.
– Dla tegoż Tátárowie W. X. Lith. ták wielki iáko y máły/ iáko glebae ascripticii, máią być przymuszáni y przyniewaláni do robot y posług roznych/ to iest do robienia y popráwowánia Zamkow y Dworow... CzyżAlf 56.
– BO kiedy się przypátrzym/ práwu/ porządku y postánowieniu cudzych naciy/ y kráiow: tedy z nich zrozumiawszy/ przyznamy/ iż Tátárzynowi szábel/ pułhakow y łukow/ nośić się w Páństwienie godźi. CzyżAlf 41.
– ... Tatar Nahayskich/ vderzył ná nich/ ktorych poraźiwszy/ wiele ich tyśięcy poymał. Z ktorych iednę cżeść z żonami y z dźiećmi przypędźił dla triumphu do Litwy... CzyżAlf 2.
– Iest w Rzymie/ á bezmáłá y po wszytkiey Włoskiey Ziemi tá vstáwá/ iż Zydowie powinni pod winą ná káżdy Sábbát w káżdym mieście/ do náznáczonego kościołá Kátolickiego schodzić się/ y tám kázánia słucháć/ z ktorego słuchánia wielki pożytek duszny odnoszą/ dla tego/ iż ich do wiáry świętey wiele przystawa. CzyżAlf 33.
– Brednie Assánowe. przystoyniey by mu kobyły leczyć. CzyżAlf 58.
– [Massageci] rodzice swe y insze powinne gdy się postárzeli/ zárzezywáli y ziádáli/ rozumieiąc zá lepszą rzecz y przystoynieyszą/ áby ich sámi ziedli/ niżliby ich mieli robacy rostoczywszy zieść. CzyżAlf 10.
patrz: PRZYSTOJNY
– Tátárzyn bándyt świátá/ ná káżde skinienie targowe porywcży. ieśli tu nas sámych/ gdy mu kopę kto rzući/ náieżdżáią/ morduią/ despektuią/ á coż kiedyby mu nieprzyiaćiel co znácżnego podał/ d. iákoby ći zdraycy rąk swoich ná nas nie podnieśli/ á dźiwna/ iż my ich ieszcże do woyny przyucżamy. CzyżAlf 51.
patrz: PRZYUCZAĆ
– [Massageci] rodzice swe y insze powinne gdy się postárzeli/ zárzezywáli y ziádáli/ rozumieiąc zá lepszą rzecz y przystoynieyszą/ áby ich sámi ziedli/ niżliby ich mieli robacy rostoczywszy zieść. CzyżAlf 10.
patrz: RZECZ
– [...] dla przyśięgi vcżynioney zániechał ich [Tatarów]/ wszákże vstáwił ná nie/ áby nietylko wszytkiemu ludowi Izráelskiemu: ále też y Kościołowi y Oltarzowi Páńskiemu służyli/ rabiąć drwá/ wodę nosząc/ etc. ná tożby y ten rodzay pogáński Tátárski obroćić: porozdźielác ich do kośćiolow/ áby świątnikámi y zwonnikámi byli/ á miásto száble/ niechby powrozy w ręce wźięli/ y miotły/ ábo taki/ prędzeyby się do wiáry świętey náwrácáli/ przypátruiąc nabożeństwu kośćielnemu. CzyżAlf 34.
patrz: ŚWIĄTNIK
– Nie do woyny tedy ći Tátárcżukowie/ ále do posług woiennych słusznie maią być obracáni/ niech żywność zá woyskiem wożą/ gdyż máią konie do furmánstwá sposobne: do tego dźiáłá/ kule/ prochy y inszą ármátę/ łopáty/ rydle/ kosy/ śiekiery/ etc. CzyżAlf 19.
patrz: TATARCZUK
– Acżći y Tátárstwo máią swoię przyśięgę osobną/ ktorą miedzy sobą cżynią/ ále tá tylko samym służy/ o ktorey my niewiemy/ áżby ktorego Mohłe ich/ po goleniách kiiem zmácawszy/ prośić. CzyżAlf 60.
patrz: TATARSTWO
– Iużechmy tu rzecży poważne/ cżytánia y vwáżánia godne wnośili/ ku przestrodze páństwu temu/ á ku vskromieniu Tátárow. CzyżAlf 61.
patrz: UWAŻANIE
– DWie przycżynie pewne tego kłádę. Iedná/ iż z przodku zá przygnaniem tey cháłástry Tatárskiey do W. X. L. tedy ledá żáczek/ rzemieśniczek/ ledá czura y mużyk Tatarzynowi był przykry: gdzie go kędy podkáł/ bądź w mieście/ bądź w drodze/ musiáł Tatarzyn kozubáles dawáć/ iáko y Zyd. CzyżAlf 4.
patrz: ŻACZEK
– Tátárzy tákże gdy Niedźielá/ ábo iákie insze zacne święto/ do oránia/ żęćia/ y do koszenia śiáná tłoki zbieráią/ y nawięcey w te dni robią. CzyżAlf 72.
patrz: ŻĘCIE