Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
Odnotowano 32 cytatów z tego źródła
– W Czechách Krol Wácław Siestrze swey Iágnieszce/ wielki plác w Prádze dał ná budowánie/ Klasztoru Pánieńskiego i Szpitalá/ oraz z máiętnościámi i przywileiámi/ ná cześć Swiętego Fránciszká. KwiatDzieje 78.
– Szerzyłá się bárzo tego czásu [1204 r.] sektá Albigensow. KwiatDzieje 16.
patrz: ALBIGENS
– We Fráncyi Nárboneńskiey Albigenses broździli/ wiárą Kátolicką i Sákrámentámi gárdząc/ [...] ná poskromienie Albigensow/ i ná napráwę Biskupstwá zesłał Innocencyusz Kárdynałá Swiętey Pryszki. KwiatDzieje 10.
patrz: ALBIGENS
– Ci Pátáreni/ zgadzali się w błędách/ z Petrobrysyánámi/ z Albigensámi/ z Mársyliuszem Pádewskim. KwiatDzieje 19.
patrz: ALBIGENS
– Przeciw Albigensom więcey woyská przybyło z Anglij i Lotáryngij. KwiatDzieje 24.
patrz: ALBIGENS
– Ná Albigensow nástąpił mocno S. Dominik. KwiatDzieje 16 marg..
patrz: ALBIGENS
– Roku tego odprawowáć się poczęło w Rzymie/ iedenastego dnia Listopada wálne Concilium Lateranenskie/ w Kośćiele Zbawićielá od Konstantiná Bogu poświęconym. KwiatDzieje 32.
– Nakazane tegoż roku od Papieża Concilium Láterańskie/ ná wygubienie Herezyi y odszczepieństwá/ ná odyskánie Ziemie Swiętey y nápráwę Chrześćiaństwá/ w czym potrzebá. KwiatDzieje 31.
– W tymże roku Bochárdus Archidyákon Lauduński i Kánonik Tornáceński porzućiwszy Kośćielne godnośći/ po świecku przyiáchał do Krolá Angielskiego/ i tám kawálerem dla swey dźielnośći uczyniony/ á potym wkrotce tak urosł/ że się po Krolewsku práwie nośił/ i wnetże zań dano Máłgorzátę śiostrę Xiężney w Belgium ábo Niderlándźie. KwiatDzieje 28.
patrz: LAUDUŃSKI
– Tám ná kazániu iego [Piotra z Werony] ták wielki był tłum ludźi/ że/ áby go nie utłoczyli/ lektyczkę mu zrobiono/ ná ktorey był noszony: á z kazań iego nietylko w Kátolikách popráwá byłá/ ále i Heretykow wiele błędow swych odstąpiło. KwiatDzieje 73.
patrz: LEKTYCZKA
– Wyzwał tam/ iako pisze Wadingus/ Kapłány Mahometskie/ áby z nim wsrzod wielkiego ognia o wierze sie rospierali/ á żeby wiarę tę przyięli/ ktorąby cudem tym P. Bog potwierdźił/ gdyby w ogniu nie zgorzał. KwiatDzieje 44.
– Tak nawrócone niektóre zacne niewiasty od Heretyków zwiedzione/ gdy im Święty w szpetnej poczwarze czarta z pojśrzodku Albiegnsów wypadającego pokazał. KwiatDzieje 26.
– Ráymund Komes Kośćiołowi się poddáie. KwiatDzieje 21.
– Uskarżali się o to Biskupi i Panowie tameczni przed Papieżem/ który się ujął za Królem/ częścią dla tego/ że to Królestwo zdawna pod opieką Stolice Rzymskiej zostawało/ częścią/ że się tenże Król z Synem na obronę Ziemi Świętej w osobie swojej/ abo/ jeśli to być nie mogło w swego wojska posiłkach ofiarował. KwiatDzieje 52.
patrz: POSIŁKI
– Chciał mu jednak Honoriusz dopomoc/ że pod czas Wojny Świętej wiele należało na Cesarzu Carogrodzkim Chrześcijaństwu/ i dla tego przez Blankę Królową/ Ludwika na posiłkowanie jego naprowadzał. KwiatDzieje 54.
– Atoli tenże [młodzieniec] po Professyi Kapłánem zostawszy z Klasztoru uciekł/ i do rozboynikow potym przystał. KwiatDzieje 4.
patrz: PRZYSTAĆ
– Papież tedy rzecz dobrze wyrozumiawszy/ Krolá przynaglał do mieszkánia z Máryą; i Biskupom przykazał áby go do tego wiedli/ ale Krol ná to nie przystawał/ i o synu Iákubie niechciał nic wiedzieć. KwiatDzieje 28.
– Przez száfir nádzieię/ przez szmárágd wiárę/ przez rubin miłośc ku Bogu/ przez topázyuszá dzielne spráwy mu oznacza. KwiatDzieje 2.
patrz: RUBIN
– We Fráncyi Nárboneńskiey Albigenses broździli/ wiárą Kátolicką i Sákrámentámi gárdząc/ [...] ná poskromienie Albigensow/ i ná napráwę Biskupstwá zesłał Innocencyusz Kárdynałá Swiętey Pryszki. KwiatDzieje 10.
patrz: SAKRAMENT
– IEśli w tym niemasz iakiey arrogantiae notam, winszuię tego Rocznym Dźieiom Kośćielnym, że, kiedy im iść in lucempublicam, nie drobne iakie światełka im przyswiecaią, ale Wielkie Krolestw i Kośćioła Bożego Luminarze. KwiatDzieje 3.
– Widziány i Swięty Lámbertus w złotey zbroi z kopią złotą ná białym koniu/ ktorego uprzedzáłá Przenayświętsza Pánná świetnie i spieszno przeciw gromádnemu woysku nieprzyiaćielá. KwiatDzieje 30.
– Náradzał się Papież z Duchowieństwem/ i Pánami Chrześćiańskiemi/ ktorzy do pokoiu rzecz nákłaniáli/ i Papież niechćiał krwi roźlánia/ dla czego też zákazał poimánych z Woyská Cesárskiego zábiiáć/ ábo ránić/ ále tylko zátrzymać poimánych bez ućiężenia. KwiatDzieje 66.
– Tego roku Swięta Elżbietá Corká Krolá Węgierskiego Andrzeiá do niebá się przeniosłá/ oprocz dźiewiąći set żebrakow/ ktore codźień obecnie żywiłá i inszych gdźie indźiey po swym Państwie wspomożonych/ w szpitalu/ ktory ná ułomne wybudowáłá/ ták o dwudźiestu ośm ludźi mizernych postánowiłá/ áby po śmierći ktorego z nich/ inszy niedołężny ná iego mieysce był przyięty. KwiatDzieje 71.
patrz: UŁOMNY
– I wielka to zaprawdę apud posteros, ba i superstites przysługa, testem tem porum Historyą i czasy im przeszłe przed oczy aere profuso sławić, i tak lata upływaiące, na karćie abo tomie iakim defigere abo zastanowić, aby się im Czytelnik przypatruiąc, owę od śiebie naganę i odiosam dźiećiny nieumieiętney comparationem oddalił, ktorą na niewiadome praeteritorum i samo Pismo Boskie kładzie. KwiatDzieje 5.
– A gdy byłá w Ieruzalem Swięte tám mieyscá náwiedzáiąc/ byłá i ná pustyni/ ná ktorey Chrystus Pan/ post czterdźiestodniowy odpráwił/ ktory oná támże odpráwiłá/ złotym pierśćieniem od niego uráczona i poślubiona. KwiatDzieje 21.
patrz: URACZONY
– Nawet tasz Przebłogosławiona Panna tych czasow w Dyeceżyi Trewireńskiey/ nowym przywileiem iednego uraczyła żá wzywánie iey przez Kośćielną Antyphonę: Salve Regina. Bo tenże dla gromow i piorunow wielkich wszedszy do Kośćioła/ w wielkiey ozdobie Przeczystą Matkę obáczył/ ktora mu zá tákie wzywanie obiecałá/ że go gromy te niebieskie ráźić nigdy nie miáły. KwiatDzieje 45.
patrz: URACZYĆ
– Chćieli ći zaboycy ciáło iego w studnią wrzućić/ ále go zmieysca ruszyć nie mogli; i drzewo uschłe/ ktore się ćiáłá męczennika dotknęło/ zákwitło/ i owego roku dwákroć owoc wydáło; á mężoboyce w krotce pogineli/ i zdraycę Rádulfá trumną i miásto znieść nie mogąc dla zarázy/ kazáło go wykopác i precz zárzućić. KwiatDzieje 7.
patrz: USCHŁY
– Tám ná kazániu iego ták wielki był tłum ludźi/ że/ áby go nie utłoczyli/ lektycznę mu zrobiono/ ná ktorey był noszony: á z kazań iego nietylko w Kátolikách popráwá byłá/ ále i Heretykow wiele błędow swych odstąpiło. KwiatDzieje 73.
patrz: UTŁOCZYĆ
– Gdy grob otwárto/ wdźięczną wonią wydał/ ktora wszytek Kośćioł nápełniłá; ná co Arcybiskup padł ná kolána/ Bogá wielbiąc tak uwielbiáiącego swoich Swiętych. KwiatDzieje 76.
– Arturus o Krolestwo Angielskie woiuiąc uwięźiony. KwiatDzieje 13.
patrz: UWIĘZIONY
– Ruszyli się záś z Dámiáty ku Pálestynie osmego dniá Wrześniá Chrześćianie/ ktorym też ná uwożenie swoich rzeczy użyczył swych Gáleonow/ i przewodnikow Sołdan przydał tym/ ktorzy źiemią odchodźić chćieli. KwiatDzieje 48.
patrz: UWOŻENIE
– Tenze Honorius od Zakonu S. MARIAE de Gvaldo, proszony o Kánonizácyą Iáná Pustelniká wskrzeszeniem umarłych i uzdráwiániem ludźi ćięszkich chorob wsłáwionego/ cuda iego kazał pilnie uważáć. KwiatDzieje 41.