Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
PotMuzaKarp 1676 wydanie wtórne
Potocki W., Muza polska…, (1676), wyd. A. Karpiński, Warszawa 1996, s. 13-62.
Odnotowano 16 cytatów z tego źródła
– Póki świat młody i jeszcze był nowy, między ślepemi król był jednooki Kto się opiece dostał Homerowéj, choć nie było co, wyniósł pod obłoki [...] Dzisia, gdy świat lat stoi sześć tysięcy, znalazłby takich Aleksandrów więcej. PotMuzaKarp 59.
patrz: ALEKSANDER
– [Dorosz, hetman kozacki] na wszelkie względy psie oko zamruża, mając nadzieję pewną w Perekopie, że go z rąk wydrze dziedzicznemu panu, gdy wiosna porę otworzy atłanu. PotMuzaKarp 32.
patrz: ATŁAN
– go [króla Jana III] co dzień insza zdobi szata, niech mu się pocą balsamy na stole; co wschód i zachód łowi, kopie, zbiera, niechaj to wszytko jego dom zawiera. PotMuzaKarp 20.
– A ten się na mdłej napastwiwszy czerni jakby wielkiego dostał Babilonu, nabrawszy niewiast i siermiężnych bierni, bo inakszego nie mógł tam mieć plonu. PotMuzaKarp 17.
patrz: BIERNIA
– Niech on szerokie monarchije świata i złotopiaskie niech trzyma Paktole, gdzie bombiks gniazda jedwabne zaplata [...] niechaj to wszystko jego [króla Jana III] dom zawiera. PotMuzaKarp 20.
patrz: BOMBIKS
– Drugi [żołnierz polski] w połowie ledwie uszedł burki, u wszytkich zgoła prożne były troki [po bitwie z Turkami]. PotMuzaKarp 51.
patrz: BURKA
– Z Tataryć ty to idziesz na wytrwaną, którzy od leśnych bestyj się nie rożnią. Zdrowie i krew swą nieoszacowaną równo kładziesz z tą haramzą bezbożnią. PotMuzaKarp 37.
– Aż na nich wsadzieł Bóg Belleforonta, który obiema umie rządzić razem, słodkie do lekkiej przybierając chodze Orłowi buje, Pegazowi wodze. PotMuzaKarp 15.
patrz: CHODZA
– Niech pustej ziemie poganin niesyty tu wszytkę swoję zgarnie armaturę, niech się odyma, niech się jak chce puszy, jemu [odważnemu sercu] nadzieja w Bogu dobrze tuszy. PotMuzaKarp 16.
patrz: NIECH
– Niech pustej ziemie poganin niesyty tu wszytkę swoję zgarnie armaturę, niech się odyma, niech się jak chce puszy, jemu [odważnemu sercu] nadzieja w Bogu dobrze tuszy. PotMuzaKarp 16.
patrz: NIESYT, NIESYTY
– Kiedy garść wojska tak szczupła, tak licha, z wodzem cnotliwym, swej ojczyzny synem, z strasznej imprezy pohanina spycha, mało ma wojny z ordą i z Turczynem, że im na tabor koło ono czyha, plotkami ślepo zajuszonym gminem; więc gdy ich coraz te nowiny straszą, przyszło uwodzić biedne wózki z kaszą. PotMuzaKarp 15.
– Ostatnia praca do Ra[s]zkowa wzywa, kędy poganin wyniosłemi duchy, ufając liczbie, sobie pochutnywa. PotMuzaKarp 33.
– Szczycąc piersiami ojczyznę kochaną, srodze niewczesną odprawiasz podrożnią. PotMuzaKarp 37.
patrz: PODROŻNIA
– A ty, wielki Janie, na prędko przyszłą sposobiąc się burzą, kiedyć już z oczu zginęli poganie i cić twą ziemię krwią swą upurpurzą, racz na poddanych uprzejme żądanie włożyć koronę, niech się nie kapturzą. PotMuzaKarp 53.
– Gotujcież szory, uzłacajcie wozy, już nasz król jedzie do swojej korony! PotMuzaKarp 55.
patrz: UZŁACAĆ
– Minęły kwiatki i wesoła wiosna zwykłej kolei ustąpieła latu, wyprówszy swoje zapaszyste krosna z modrych fijołków, z róży i z szarłatu. PotMuzaKarp 25.