Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
MorszZEmbWyb 1658-1680 wydanie wtórne
Odnotowano 12 cytatów z tego źródła
– Tobie samemu myśli serca mego Nie są zakryte, Boże mój, którego Ręki czyn jestem, tyś jest sam badaczem, Tyś sam najskrytszych rad moich tłumaczem. MorszZEmbWyb 327-328.
patrz: BADACZ
– W lekkich karocach abo tez mułami, A gdyby przy tym pod zamki i dwory Koła podprawić, skarby i splendory, Żeby jechały ze mną, to by jeszcze Pół biedy, ale na gnojowej deszczce Albo w półkoszkach starych, lub piechotą Na łbie utykać, nie z wielką ochotą Wybieramy się. MorszZEmbWyb 306.
– Już go [dworzanina] zwał [król] szalbierzem, Gnojkiem, złodziejem,tchórzem, niewieścim rycerzem, że kiedy przystał, nie miał sukmany na grzbiecie, Że nadeń nie masz błazna większego na świecie. MorszZEmbWyb 271.
patrz: GNOJEK
– W lekkich karocach abo tez mułami, A gdyby przy tym pod zamki i dwory Koła podprawić, skarby i splendory, Żeby jechały ze mną, to by jeszcze Pół biedy, ale na gnojowej deszczce Albo w półkoszkach starych, lub piechotą Na łbie utykać, nie z wielką ochotą Wybieramy się. MorszZEmbWyb 306.
patrz: GNOJOWY
– Niech kto na wszystkie będzie rozpasany Cielesne żądz[e], na grzech wyuzdany, Niech coraz skrupuł w sumnieni[u] zapije, Przecię ten robak zawsze w nim ożyje Za każdym grzechem i te skryte mole Zawsze go gryzą; niechaj jedzie w pole, niech gra, tańcuje i czym chce, ich zbywa, Przecię się coraz sumnienie ozywa, Które tak umysł katuje strwożony, jak miecz na nitce straszył zawieszony. MorszZEmbWyb 315-316.
patrz: KATOWAĆ
– Mamon niezbędny ludzi opanował: Rzadki, co by mu cale nie hołdował, Co żywo pełne szkatuły ładuje, Czupryny workom wiąże, wsi skupuje, Zabiega szczęściu i oknem, i drzwiami, A cudzymi się suszy dostatkami, Jakoby skarby i doczesne włości Nabawiły nas wiecznej szczęśliwości. MorszZEmbWyb 333.
patrz: MAMON
– Ale nie wątpię, że nad wszytko złoto Wyżej te będziesz szacowała karty, W których [...] Nie historyje i zmyślone romany Nie komedyje, tańce, padwany, Lecz o Miłości Boskiej rozmyślanie. I tej cudownej łaski uważanie. MorszZEmbWyb 276.
patrz: PADWAN
– A gdyby przy tym pod zamki i dwory Koła podprawić, skarby i splendory, Żeby jechały ze mną, to by jeszcze Pół biedy, ale na gnojowej deszczce Albo w półkoszkach starych, lub piechotą Na łbie utykać, nie z wielką ochotą Wybieramy się. MorszZEmbWyb 306.
patrz: PODPRAWIĆ
– Ale nie wątpię, że nad wszytko złoto Wyżej te będziesz szacowała karty, W których nie gadki, nie ucieszne żarty, Nie historyje i zmyślne romany Nie komedyje, tańce i padwany, Lecz o Miłości Boskiej rozmyślanie I tej cudownej łaski uważanie. MorszZEmbWyb 276.
patrz: ROMAN
– Szczęśliwa tedy będzie ta godzina, Kiedy z tej tamta przejmie mię kraina, Gdzie bez sytości przerwy i odmiany Będziem żyć, da Bóg, żywot pożądany. MorszZEmbWyb 332.
patrz: SYTOŚĆ
– Nie ma, ach, nie ma nic w sobie zdradliwy Świat ten dobrego; oset i pokrzywy, Chwast, głóg i ciernie w jego Wirydarzu Rodzą się; w Twym zaś, święty Gospodarzu, Rumiane róże i lilije białe, I tulipany rostą okazałe. MorszZEmbWyb 290.
– Okuj szczęśliwie, mój Kochanku drogi, W Twe święte pęta moje grzeszne nogi; Słodkie Twe pęta, smaczne Twe kajdany, O, Oblubieńcze mój umiłowany! MorszZEmbWyb 297.
patrz: UMIŁOWANY