Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
HinPlęsy 1636 oryginał

http://polona.pl/item/312777/18/
Odnotowano 39 cytatów z tego źródła
– Abo też niech tymże Regimentem/ widząc wszytkiego świátá abrys/ y vpatrzywszy gdzieby go/ y z ktorey strony wprzod dobywáć/ gdźie słábsze mieysce/ gdźie do nábycia sposobnieysze/ skaże ná ktorą chorągiew/ aby do szturmu skoczyłá. HinPlęsy 604.
patrz: ABRYS, ABRYSA
– [...] bo nie dla tego IEZVS niewinny/ má się obrácać by sobie vlżyć boleśći; ale żeby iuż odbite ćiało/ lubo też y to iako naćięższe mogą być bole/ ćierpiało/ dało świeższemu ćiału czás do ćierpieniá/ z korym się IEZVS biczuiącym chętnie nadstawiał. HinPlęsy 205.
patrz: BICZUJĄCY
– A chcąc być v Oycá w karności/ lubo chciał záwsze namnieysze czynić Oycowskie pomyślenie/ y żadną spráwą/ woli iego nie przestępowáć/ ták vćiesznie do tego słupá wyskakuie/ wiedząc że przy nim cięgi od Oycá dostanie/ ktorey on z miłością prágnie/ chcąc być włáściwym iego pokoiowym/ ktory się niemiały káiániem y bićiem srogim od woli iego odrażać. HinPlęsy 236.
patrz: KAJANIE
– Zakonny człowiek [...] gdźie stąpi/ tám się iák trzćiná kruszy/ ladá słoweczko go zachwieie/ ládáco duszę pomiesza/ ládá ciężarek nieznośny iemu/ y ták rok po roku ná świećie trawiac/ gdy przyidźie wieczności drogę przez śmierć poczynać/ czczym się być widźi/ zkąd wielka trwogá biie ná nie[g]o że go tak srogi sąd oczekiwa [...]. HinPlęsy 636.
– Dwáy Anyołowie przećiwko sobie plęsy dość skoczne wpráwuią, ieden z nich trzyma pochodnią goráiącą, drugi láternią z świátłem. HinPlęsy 17.
– A my się w bolu zasłaniamy/ á my od nowey boleśći vćiekamy/ á my się w bolach wierćiemy; choć ledwo iedno słowko nas vderzy/ á tknie tylko lekuchno/ o iáki odpor czyniemy! HinPlęsy 206.
– A coż wyższego nad cedr Libáński/ á coż mnieyszego nád krzak ćierniowy? HinPlęsy 271.
patrz: LIBAŃSKI
– By tylko ktorą ná źiemi zgonił źwierzynkę IEZVS, by tylko ktorą vgonił duszę/ nie będźie pracy litował. HinPlęsy 394.
patrz: LITOWAĆ
– Muśiáły ręce święte iego dźwigać ćiężary łáńcuszne/ áby niewolnik źiemski wolny od żelaz/ wolnymi rękomá zárabiał sobie y mogł zárabiáć ná wieczną wolność. HinPlęsy 164.
– Świećić przestáią gwiazdy niebieskie/ gdy słońce świeći/ á coż pochodnia by też nabárźiey świećiłá/ dáleko więcey świećić przestáną gdy się niebieskie świátło pokaże/ iuż nie to ktore oświecá máteryalnie; ale ktore oświeca duchownie. HinPlęsy 18.
– Ba y nie iest czas berłá dźwigánia/ lepiey teraz wyćiskć rączką pierśi Mátuchny/ áby gdy w vśćiech będźie iágodá/ dostátkiem mleko płynęło/ lepiey że rączką sobie nátłoczysz/ niźlibyś dźiąsłeczká sobie odćiskał/ ábo też gdy żąbki będą/ miał śćiskáć nimi karmiącey Mátki iágodę. HinPlęsy 366.
patrz: MATUCHNA
– [...] boć to niewielka drżeć y vpádáć przed tym/ ktory iest strászny y ozdobny w máiestaćie; ale to wielka vpadáć przed tym/ ktory się odźiał podłą postáćią/ y drżeć przed tákim/ ktory od źimná drży/ w lichym żłobie/ ogrzania potrzebuiąc. HinPlęsy 41-42.
patrz: NIEWIELKA
– Kto będźie chćiał podchwyćić w iákim słowie áza nie fáwor? HinPlęsy 617.
– Co mię od kogo potka/ to potka iáko robaka/ nic mu zá nástąpienie nie będźie [...] mile przyimę y státecznie; á náwet sam/ ieślibyśćie nástąpić ludźie nie śmieli/ pod nogę chętnie podlezę. HinPlęsy 446.
patrz: PODLEŹĆ
– Wniwecz podziurawiony JEZUS na ciele/ wniwecz podruzgotany o kolumnę się odbijając na sali Piłatowej już i naświętszą głowę mając pobitą stanie na ganku/ i rzecze do gromady. Oto człowiecze: Bicie to/ i to moje potłuczenie jest ladajakie/ właśnie to bicie trzciniane/ nie wiele szkody w mym ciele uczyniło; HinPlęsy 465.
– Rozumiem że choćby naćięższe wiátry nań vderzyły/ choćby go wały iák nayburzliwsze chćiáły pogrąźić/ luboby drudzy iácy towárzysze z nim śiedząc w nawie od stráchu vmierali/ luboby się w nawie/ ná tę ná owę stronę pochyláiąc o rátunek do IEZVSA vdawali. HinPlęsy 361.
– O wierę on maiestat/ ktorym iest nieogárnionym/ y ktorym niebo y źiemie wszytkie nápełnia/ w śćisłym żłobie/ zda się być pokurczony. HinPlęsy 49.
patrz: POKURCZONY
– Tákie v świáta pomiotánie/ wesołą bárzo w niebie czyni krotofilę. HinPlęsy 130.
patrz: POMIOTANIE
– Dla czego/ wiedz to duszo/ że lubo my duchowie niebiescy zacnymi iesteśmy; przecię y nam przystoi z tymi biczámi/ ktorzy ná posługę ludzi náznaczeni/ to ludziom mamy podáwáć/ co im do popráwy służyć może: á bicze z rozgą/ naczyniem do popráwy wybornym. HinPlęsy 158.
– PRzyszedł ná ten czás Syn Bogá przedwiecznego/ áby każdego duszę wpisał w Zywotá Księgę; nie przyszedł áby ktorego człowieka miał z niebá wypisowáć. nie przystałoby ná dobroć iego/ áby prágnąć miał/ y spráwowáć to/ żeby złą śmiercią/ chociaż zły zginął. HinPlęsy 469.
– Ia tedy Dziecię kocháne záraz do ciebie w stáyni przystawam/ nożki cáłuię/ ná znak tego żem iuż twoy sługa. HinPlęsy 473.
– Miła słucháć prácuiącey około Dziecięcia Matce/ że mu dáła przystoyne wychowánie; y tobie barzo należy ná tym/ áby cię żaden w tey sławie nie zwyciężył/ zwłaszczá żeć tákiego zrządził Bog Syná/ nád ktorego przystoynieyszego świát mieć nie ma. HinPlęsy 113-114.
patrz: PRZYSTOJNY
– Włożyćby ná te/ co niebá vtworzyły/ rączki miluchne/ mánelki rubinámi nasádzone/ y miásto pieluch choć wczesnych ale vbogich/ dáćby iáko naywięcey miękkich iedwabnic/ áby nic zgołá Dźiećinki nie dolegało. HinPlęsy 75.
patrz: RUBIN
– Tám się przez rosę krwáwą ábo ráczey przez deszcz krwi wielkiy obfity promienie przebiiáiąc/ powloką fárbą krwáwą/ áby záchodząc potym do dusz ludzkich rumiáno one oświecáły/ y świátłem ie szárłatnym pokrywáły/ áby tym prędzey vznawáły cenę swoię/ im się te krwawe promienie bliżey przed rozum dusz stáwiaią/ mękę przy słupie/ y biczowánie obficie krwáwe wyrażáiąc. HinPlęsy 229.
patrz: RUMIANO
– [...] kiedy ia pátrzę ná duszę moię/ widzę że iáko skoro despekt się máły pokaże/ oná od stráchu abo od gniewu blednieie/ á twoie iák purpurą przyodziane iágody rumieniuchne/ rádość serdeczną wydáią/ ktorą masz do wszelkich nieczci y zelżenia. HinPlęsy 132.
– Witay gębusiu robaczku maluczki/ witay wszytkiego świátá pożądánie/ wszytek rumieniuchny. HinPlęsy 442.
– Czemuż wżdy Anyoł pląsze wesoło z tym zárękawiem? czemu namilsze Dźiecię swey rumieniuchney twarzy nádstawia? HinPlęsy 87-88.
– WIdzą podobno y vpatrzyli iákąś źwierzynkę/ y dlatego parą záchodzą/ dla tego záskákuią/ aby postronek z łáńcuchem ná szyię zárzucili: ták bowiem w pewnym kráiu łowią dzikiego źwierzá. Ale w Dźiecinie nie widzieć nic dzikiego. miluchne Dziećię/ mile ná mátkę/ oczki obráca/ mile vsteczek nad rubin rumieniuchnych/ do miluchnego mátki nádstáwia pocáłowánia; á gdyby można przed powiciem/ rączkiby swoie do twarzy Pánny nád świátło słoneczne ozdobnieyszey przyłożyło. HinPlęsy 68.
– [...] wiesz co tu o pogębki ludzie czynią: á niesłychána áby Dźiecinę máłą miał kto vderzyć w twarz subtelniuchną/ á mniey słychána/ y owszem do pomyślenia komu przyść może/ áby Bog od stworzenia miał być policzkowány? HinPlęsy 88.
patrz: SŁYCHANA
– Nie mász pięknieyszey ná świećie Dźiećineczki/ ani też będźie/ iáki iest IEZVS, nie ma z nim zgołá nic czynić piękność/ byś też naypięknieyszego stawił Anyołá/ y dla tego też niebo/ iak skoro wyszedł z wnętrznośći máćierzyńskich/ w kupie się wielkiey wysyáło/ áby ták piękne Dźiećię vyźrzeć mogło. iakoż vyźrzáło śliczność nad ślicznośćiami/ y z niego oká nie spuśćiło. HinPlęsy 58.
– Więc co wam zá trudność/ pátrząc ná Dźiećię ták vbożuchno leżące/ pátrząc ná nágość iego; ábo przynieść choć z dálekiey krainy w krotkim czaśie kosztowney pośćiałeczki; ábo też one w tymże czáśie wygotować? HinPlęsy 154.
patrz: UBOŻUCHNO
– PRozna y czcza iest trzćiná ták zewnątrz iáko y wewnątrz ze wszytkiego ogołoconá/ y owszem ták od nátury po wierzchu vgładzona/ żeby się ná niey nic zgołá ostać nie mogło. HinPlęsy 362.
patrz: UGŁADZONY
– Zá powoyniczek miáłáby służyć kosztownie vtkána ćięgaturá; ábo tez ten sam dáć vhaftowány/ y kołdereczkę kwiećiem osutą złotym/ przedźieloną gęstym dyamentem ofiárowáć/ aby to Dźiećię záżyło swoich włásnych dostátkow/ y ná się oczy wszytkiego świátá obroćiło. HinPlęsy 75.
patrz: UHAFTOWANY
– Cieszyć się będźie z namnieyszek męki w niebieśiech duszá; z ktorą tu ná źiemi ponośiłá/ y iaśnie vyrzy/ wszytkie naczynia vmartwiánia. HinPlęsy 690.
– Nie boy się Duszo/ byś go vroczyć miáłá/ będźie miał ná to z ćiernia koronę/ [...] HinPlęsy 274.
patrz: UROCZYĆ
– By wżdy to walnie w rękách trzymali/ rzekłbym że to plęs zwyczáyny dawno źiemskim mieszkáńcom/ ktorzy dość długim pásmem/ to pod towálnie podchodzą/ to wkoło pląszą. nie masz tám zdrowia ćiała niebezpieczeństwá/ chybáby chustki zá śidłá dúszy służyły/ ktore więc nie iednego vśidlaią człowieká: Dotrzyma śćiśley subtelna iedwabnicá niżeli drotak dośc dobrze nárobiony. HinPlęsy 66.
patrz: USIDLAĆ
– Stanie mocno po wszytkie czásy lubo lámenty y płácze/ matek y dźiatek serce iego przenikáć y bezecne ięzyki do tegoż sercá/ vwłoczeniem czći doymowáć będą. HinPlęsy 432.
– Wszák vmiesz robić takie pośiłki/ ktore nad żurki/ nád wszytkie źiemskie polewki/ pośilić mogą; á bez cukru nie barzo by były do smaku Dźiećineczce. HinPlęsy 355.
patrz: ŻUREK
– Iágody iedney z ćiernia nie vrwiesz do iakieykolwiek o chłody/ á coż masz żyzno zbieráć nadźiane źiarnem kłosy? iákiey się ma człowiek z ćiernia spodźiewáć żyznośći? pewnieyszy tego kto w ćiernie śieie/ że od ćiężkiego głodu zwiędnieie/ niż żeby z niego dostał pośiłku/ á mniey żeby z żywnośći nábył ozdoby. HinPlęsy 276.
patrz: ŻYZNO