Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
DobrPol 1690 oryginał
Dobracki M., Polityka polska..., Gdańsk 1690
Odnotowano 87 cytatów z tego źródła
– Proszę uniżenie Wm. M. M. Pana/ abyś się od tey sprawy [...] absentować nie raczył. DobrPol II, 63.
– Do tego Aktu żałobnego Pokrewni y Przyjaciele bliscy słusznie zaproszeni być muszą. DobrPol II, 194.
patrz: ACHT, AKT, AKT
– Co się tknie Aktu tego Pogrzebnego/ chętnie się rad na czas naznacżony [...] stawię. DobrPol II, 198. DobrPol II, 198.
patrz: ACHT, AKT, AKT
– Te ná proźbe y Affektácyą jego [młodzieńca] do Wm. M. M. Páná zá nim wnosze przyczyne. DobrPol II, 68.
– Qualitates zasię samym zdaniem taki/ jakie ma mieć zacny człowiek/ ktory tak wysokiego affektuje zpowinowacęnia. DobrPol II, 79.
patrz: AFEKTOWAĆ
– ZNiewoliłáś mnie Wmć. Mojá Mościá Pánno ludzkością/ á oraz y nieprzebráną głádkością/ ktora Anielskiey podobna krásie. DobrPol 1,136-138.
– A jesli jest animus posilić niech że da [król] to/ co do smaku przypada/ bo się w lepszą krew obraca. DobrPol II, 60.
– Wley czystą Wodę w Antwas albo w Nalewkę. DobrPol I, 54.
– Krol Szpártański Cleomenes názwány/ nigdy przy Bánkietách zámarszcżoney niepokázywał twarzi/ ale co raz ucieszne á przystoyne przy stole zárzucał żarty. DobrPol I, 72.
patrz: BANKIET
– Bez kolorowych (barwianych) słow wyśmienitości rzekę/ że dożywotnie być y zostawać pragnę Wm. M. M. Pana Cale zniewolonym sługą. DobrPol II, 168.
patrz: BARWIANY
– Tę benewolencyą (łáskę) on Naywyższy Spráwiedliwości świętey Powod/ Wm. M.M. Panu zdrowiem dobrym [...] nádgrodzi. DobrPol II, 56.
– Ludzkości benewolencya W. K. Mości/ więc y nieprzebrane Qualitates (Przymioty) powodem misą tego wprześwietny dom W. K. Mości wstępu. DobrPol I, 94.
– [...] tę ták znáczną benewolencyą/ [udział w weselu] uniżonemi [...] usługámi memi záwdzięczáć/ y odsługowáć/ winnym się być obowięzuję DobrPol I, 150.
– Z przenayświętszych rąk Swych/ [Bóg] Berło Spráwiedliwości świętey/ w prześwietne W. K. M. oddał ręce. DobrPol I, 226.
patrz: BERŁA, BERŁO
– Wolno Wmci M.M. Pánu według woli y upodobánia swego wszelákiego záżywać wczasu y bespieczenstwa [w naszym domu]. DobrPol I, 42.
– Nieomylney jestem nádzieje/ że Wm. Moj M.Pan tey mojey Licencyey (bespieczenstwu) ktora z nieugászoney gorącości/ przeświętną Osobę Wm.M.M. Páná widzieć […] pochodzi/ wybaczyć […] zechcesz. DobrPol I, 106.
– Nie przeszkodżą mi áni bezdenne Morża/ áni nieprzebyte Skáły/ ále gdy tylko Wm. M. M. Pán ná sługę swego skiniesz/ ochotny stánię do wykonánia wszelákich rozkazan Páná y Dobrodziejá swego. DobrPol I, 98.
patrz: BEZDENNY
– Zá Boskim idąc Ordinánsem/ Stan bezżenny opuścić/ á w chrześciański błogosłáwiony wstąpić żámyślasz. DobrPol II, 126.
patrz: BEZŻENNY
– Nástępują niektore do Cney białey głowskiey płci Listy. DobrPol II, 226.
– Samuel Andres/ Bibliopega Gdáński [podpis pod dedykacją]. DobrPol I, ded. IV.
patrz: BIBLIOPEGA
– [...] promienie Korony [...] słusznieby mi blásk czynić/ y przystępu do cáłowánia ręki W. K. Mości bronić miały [...]. DobrPol I, 90.
patrz: BLASK
– Rácz Wm. M. M. Pan mnie błáhą Osobę/ zá naniższego Sługę swego przyjąć. DobrPol I, 100.
– Pomienionych wysokich Wm. M. M. Páná Dobroczynności/ z mojemi In vim gratitudinis błáhemi słowy/ żadna niemoże być kompárácia. DobrPol II, 158.
– To/ co mojá udolność/ y osoby mojey błáhość/ przed Krolem Iego Mością będzie mogłá spráwić/ gotow jestem. DobrPol I, 122.
patrz: BŁAHOŚĆ
– Błáhość osoby mojey/ wieku nie doyrżałość [...] drogę mi do W.K.Mości ták/ walecznego Monarchy/ támowałá. DobrPol I, 92.
patrz: BŁAHOŚĆ
– Pánowie Polacy bogáto y gęsto Kosztownymi pułmiskámi zástáwiáją stoły. DobrPol I, 72.
– Kiedy Szláchcic w Polszcze przed sądem Mieyskim ma co do czynienia/ ták mowi do Burmistrza: [...] Moy láskawy Pánie Burmistrzu. DobrPol I, 244-246.
– Abyś one [sprawy] w szcześliwych godzinách záczynáć [...] y do fortunnego záwsze celu y Koncá przywodzić mogł. DobrPol I, 214-216.
patrz: CEL, CEL, CYL, CZEL
– Jego Mość Pan Rodzic (Ociec) z Jey Mością Pánią Rodzicielką (Mátką) jáko się máją? [...] Záchorzał (záchorzáłá) bárzo. Wszystko chárcholi/ chorzeje. DobrPol I, 8.
– Gosp. Dzieweczko! P. Dobrodzieju/ Kocháneczku/ Chłopieczku: Mości Pánie: (kiedy w Domu wielkim ábo Senatorskim) Co Wmć (rozkażesz). DobrPol I, 52.
– Páni. Chłopieczku! Kocháneczku! Gdyby to tego pieczonego Indyká [...] rozebráć. DobrPol I, 66.
– Z nieporownáną krásą wysoko bystry/ ktory z słodko brzmiących Wm. M. M. Pánny wynika rozmow/ rowno chodzi rozum. DobrPol II, 234.
patrz: CHODZIĆ
– [...] promienie Korony [...] słusznieby mi blásk czynić/ y przystępu do cáłowánia ręki W. K. Mości bronić miały [...]. DobrPol I, 90.
patrz: CZYNIĆ
– Rolnicy szczegulni tego sobie nieprzypisuią Tytułu: ále tylko ci/ Ktorzy się y Przodkowi [!] ich Szlácheckiego rycersko dobili Stanu. DobrPol I, 248.
– [...] ztąd się oni dáwni y odważni Bohátyrowie Polscy tákich dobili wolności/ jákich żadna niema náciia [...]. DobrPol I, 248.
– [Kondolencje po śmierci syna] Serdecżnego w tey mierze dopomagam Wm. M. M. Panu żalu. DobrPol I, 236.
patrz: DOPOMAGAĆ
– Sługi zas tak zacnego [...] przyjąć/ jáko nikomu/ ták pogotowiu y mnie/ áni bespieczna/ áni dorzeczna. DobrPol I, 136.
patrz: DORZECZNA
– Z listu onegdayszego/ do mnie dirigowánego osobliwą Wm. M. M. Páná uznałem Ludzkość [...]. DobrPol II, 14.
patrz: DYRYGOWANY
– Gosp. Dzieweczko! P. Dobrodzieju/ Kocháneczku/ Chłopieczku: Mości Pánie: (kiedy w Domu wielkim ábo Senatorskim) Co Wmć (rozkażesz). DobrPol I, 52.
patrz: DZIEWECZKA
– Przy Odpráwowaniu Miánowin ábo Chrzcin Gratulácye. DobrPol I, 154.
– Zá ták miłe uprzeymą Grátulácyą/ wielce Wm. M. Pánu dziękuję [...]. DobrPol I, 200.
– Grátulácya Fraucymerowi. DobrPol I, 204.
– Druga Część. Rożne w sobie Grátulacye y Kondolencye z Odpowiedziá mi/ záwierájąca. DobrPol I, 146.
– Grátulácya ná nowy Rok/ z Podárunkiem/ przez Chłopcá. DobrPol I, 178.
– Grátulácya Krolowi Iego Mości. DobrPol I, 186.
– [...] poważam się - ja wierny Poddány [...] ná ten świeżo záczęty Rok [...] nisko się ścieląc podnoszkiem W. K. M. prezentowáć Grátulácyą. DobrPol I, 186-188.
– LUbo się nie rychlo podobno ozywam Wm. M. M. Pánu z grátulowániem pierwszego w Rzeczypospolitey nászey post Principis Majestatem mieyscá/ lecz nagradzá to omieszkánie moy uprzeymie szczery áffekt [...]. DobrPol II, 104.
– [...] to [miły list] więcey zwykłey Wm. M. M. Páná przypisuię Polityce (grzeczności) niżeli moiey zasłudze. DobrPol II, 20.
– [...] powinność Opiekuńska y gwałt wielki każe [molestować króla]. DobrPol II, 85.
patrz: GWAŁT
– [...] we Flándryey w męzkim habicie rowno zinszemi żołnierzámi Zołdácką służąc/ często mężnie w rożnych potrzebách zwycięstwa odnosiłá [...]. DobrPol 230.
patrz: HABIT
– Tenże naywyższy Niebá y ziemie Inowłádca niech to szczero-uprzeyme/ z łáski swey Swiętey pełni y potwierdzi Winszowánie. DobrPol I, 164.
– Ochotnie ná czás náznáczony stánę/ y oney [zmarłej] do komorki odpoczywánia doprowádzić dopomogę. DobrPol II, 202-204.
– PAnie Rzymskie [...] nie świegotliwe/ ále máłomowne były. DobrPol II, 226.
patrz: MAŁOMOWNY
– [...] we Flándryey w męzkim habicie rowno zinszemi żołnierzámi Zołdácką służąc/ często mężnie w rożnych potrzebách zwycięstwa odnosiłá [...]. DobrPol 230.
– Ale wybacz Wm. proszę/ jam to sam w uszy swe słyszał/ kiedy szłachcic Mieszczaninowi mościwał. DobrPol 244.
patrz: MOŚCIWAĆ
– Proszę uniżenie Wm.M.M. Páná/ ábyś się od tey spráwy (jeśli będzie miał tyle czołá y niewstydu/ żeby się z nią w tám tym sądzie ozwał [przeciwnik]) absentowáć nie raczył. DobrPol II, 63.
patrz: NIEWSTYD
– [...] ábyś [...] szcześliwie odpráwował te munia (ktore prawá nasze złączone mieć chciały cum tanta dignitate, zátrzymiwájąc wdzięczną od Przodkow nászych dobrze concinnowáną (lecz inquitate temporum trochę odstrojoną miedzy Pánem á Poddánymi harmonią. DobrPol II, 105.
patrz: ODSTROJONY
– Rácz Wm. M. M. Páni/ z wysokiego rozsądku swego/ ten serdecżny żal/ Krżeściáńską znosić pátiencyą (cierpliwością). DobrPol I, 238.
patrz: PACJENCYJA
– Iák cięszkie są żale/ ktore Wm. M. M. Pan ponosisz/ ják gorzkie łzy/ ktore przez zeście z tego Pádołu w niedoszlym wieku Iey Mości swojey wylewasz/ snádnie się dorozumieć mogę. DobrPol II, 221.
– Niechayże on naywyższy wszech pociech Dawcá/ w tym stánie gorącą y záwsze páłájącą miedzy Wmciámi/ mym Mościem Páństwym/ wznieca miłość. DobrPol 146.
patrz: PAŁAJĄCY
– Gdyżem ja to u siebie cále postánowiłá/ w Pánieńskiey swojey zostawáć y umrzec swobodzie. DobrPol I, 142.
– Ludzkość Wmci Mego M. Páná dawno mi jest wiádoma/ ktorą każdemu w domu swoim zacnym rzęsisto/ panięco/ wyświadczáć zwykłeś. DobrPol 26.
patrz: PANIĘCO
– NIeuchronny/ dowcipem ludzkim niepojęty Naywyższego Párlámentu Sędziego Wyrok [...] tey niemiłosierney śmierci pozwilił władzey. DobrPol II, 208.
patrz: PARLAMENT
– [...] ktore [pieniądze] do dnia dzisieyszego zá 6/8/9 Miesięcy z zwycżáynym płátem po sześci abo 10. Złotych od Stá płácąc/ oddáć y zápłácić będę powinien. DobrPol II, 242.
patrz: PŁAT, PŁATA
– Nástępują niektore do Cney białey głowskiey płci Listy. DobrPol II, 226.
patrz: PŁEĆ
– Z przeciwney strony słow nie dostawa mierzione wysławiáć rzeczy/ ineksztáłtne [!] pochlebniczymi zdobić kolorámi. DobrPol II, 232.
– Oto wielkiey nád spodziánie Wmci Mojey Mościey Pániey doznawam Ochoty y Ludzkości/ bo się tu wszytko/ widzę/ śmieje/ y w Káżdym kącie/ by wnapochmurnieyszy dzien/ jakoby lśni. DobrPol I, 76.
patrz: POCHMURNY
– Nierozumiem albowiem otym/ żeby tá raz ściśle miedzy námi záwárta przyjaźn/ przez mieysc y ziem dálekich odległość/ w jaką pochmurną zayść miáłá cięmność. DobrPol II, 52.
patrz: POCHMURNY
– Zá szczesłiwego się poczytam/ uniżenie upraszáiąc/ ábyś mi Wm. Moj M. Pan ten honor (cześć) y ludzkość wyświadczył/ á ubogi Domek moj prezencyą swoją ozdobił. DobrPol 524.
– PAnie Rzymskie [...] Oczy wszetecznie nie podnaszáły. DobrPol II, 226.
patrz: PODNASZAĆ
– Co się tknie Aktu tego Pogrzebnego/ chętnie się rad na czas naznacżony [...] stawię. DobrPol II, 198. DobrPol II, 198.
patrz: POGRZEBNY
– Prostáczki niebogie/ pod zasłoną pojęcia zá mąż sidlą [gaszkowie]. DobrPol 140.
patrz: POJĘCIE
– Iák cięszkie są żale/ ktore Wm. M. M. Pan ponosisz/ ják gorzkie łzy/ ktore przez zeście z tego Pádołu w niedoszlym wieku Iey Mości swojey wylewasz/ snádnie się dorozumieć mogę. DobrPol II, 221.
patrz: PONOSIĆ
– ...jak prętko co potrzebnieysze poodpráwiam rzeczy/ chętnie się stáwię do usług Iego Mości. DobrPol I, 18.
– Niechayze Pan on Wszechmocny/ Ktorego pomoc Káżdemu gotowa/ Wm. tákże szczesliwego/ rádosnego/ zdrowego uzycża Nowego Roku/ y to moje wzájemne z łaski swey naymiłościwszey wysłyszy Votum. DobrPol I, 178.
– [....] lubo mię poniekąd strách/ przecię jednák/ iż za zdrowie Wmciow [...] z nim mam mieć (utarcżkę) rospráwę/ przydzie mi się go podjąć/ choćby też y zdrowia nádwerężyć [...]. DobrPol I, 70.
patrz: ROZPRAWA
– WIelkie lubo domowe trudności/ więc y słábe po te czásy zdrowie moje/ nie máłe wemnie czyniło roztárgnienie (rozerwánie) DobrPol II, 50.
– Z nieporownáną krásą wysoko bystry/ ktory z słodko brzmiących Wm. M. M. Pánny wynika rozmow/ rowno chodzi rozum. DobrPol II, 234.
patrz: RÓWNO
– [...] rácz Wmci Moj M. Pan z łaski swey Páńskiey też sprawkę moję/ ile słuszną y spráwiedliwą/ Majestatowi Páńskiemu/ y świętoradnemu Senatowi jako naypilniey zálecić. DobrPol I, 126.
– Co się tknie Aktu tego Pogrzebnego/ chętnie się rad na czas naznacżony [...] stawię. DobrPol II, 198.
– poważam śię jednák/ wrodzoną Dobrotliwość W.K.Mośći zá Przewodniká sobie biorąć/ z powinną obserwancyą y unizennośćią przed Maiestat W.K. Mośći przystąpić. DobrPol 90.
– Niechayze Pan on Wszechmocny/ Ktorego pomoc Káżdemu gotowa/ Wm. tákże szczesliwego/ rádosnego/ zdrowego uzycża Nowego Roku/ y to moje wzájemne z łaski swey naymiłościwszey wysłyszy Votum. DobrPol I, 178.
– Bez kolorowych (barwianych) słow wyśmienitości rzekę/ że dożywotnie być y zostawać pragnę Wm. M. M. Pana Cale zniewolonym sługą. DobrPol II, 168.
patrz: ZOSTAWAĆ
– [...] ktore [pieniądze] do dnia dzisieyszego zá 6/8/9 Miesięcy z zwycżáynym płátem po sześci abo 10. Złotych od Stá płácąc/ oddáć y zápłácić będę powinien. DobrPol II, 242.
patrz: ZWYCZAJNY
– [Kondolencje po śmierci syna] Serdecżnego w tey mierze dopomagam Wm. M. M. Panu żalu. DobrPol I, 236.
patrz: ŻAL
– Iák cięszkie są żale/ ktore Wm. M. M. Pan ponosisz/ ják gorzkie łzy/ ktore przez zeście z tego Pádołu w niedoszlym wieku Iey Mości swojey wylewasz/ snádnie się dorozumieć mogę. DobrPol II, 221.
patrz: ŻAL
– Do tego Aktu żałobnego Pokrewni y Przyjaciele bliscy słusznie zaproszeni być muszą. DobrPol II, 194.
patrz: ŻAŁOBNY