Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
JabłSkrup 1730 oryginał
SKRUPUŁ BEZ skrupułu w Polszcze, Albo Oswiecenie GRZECHOW Narodowi nászemu Polskiemu zwyczáynieyszych, a za GRZECHY nie mianych; TRAKTAT po prostu GRZECHY rostrząsaiący, na ROZDZIAŁY podzielony.

http://rcin.org.pl/dlibra/doccontent?id=32711&from=FBC
Odnotowano 124 cytatów z tego źródła
– Y ztąd dobrze ieden powiedziáł, kiedy Krol August powrocił do Polski po uczynioney abdykacyi swoiey, w tenczas właśnie, kiedy Car pod Pułtawą wygráł, wydał Krol Manifest obszerny. JabłSkrup 19.
patrz: ABDYKACJA
– Táki był y sławny ieden á zácny Poseł. Ten cały wiek swoy Krolowi Kázimierzowi Vexator bez rácyi perpetuus: ták dalece, że Krol Kázimierz między racyami prywátnemi abdykowania Krolestwá dał y te. JabłSkrup 36.
– Nie iestem ták doskonały, iako ow wielki Augustyn Doktor Kościelny, ktory abdita grzechow swoich, światu podał, ná widok w Xiędze szacowney u całego Chrześciaństwa. JabłSkrup 7.
patrz: ABDYTA
– Prawo, y Seym postanowiony, iest iedno, co Monarcha Absolut w swoich Panstwach postanawiaiący. JabłSkrup 59.
patrz: ABSOLUT
– Ach uderz się w piersi ktory Machiawela za Ewangelią swoie, sobie maiąc, takiemi insurracyami populo, Wielkich Ludzi, o stratę honoru, fortuny, y życia przyprowadzasz. JabłSkrup 31.
patrz: ACH, ACH, AH
– Iuż tedy rzadko albo nigdy Kontrakty nasze mogą się zwać, Actus bonae voluntatis mutuae, aktem z obopolney dobrey woli. JabłSkrup 77.
patrz: ACHT, AKT, AKT
– My to Polacy iedni zdamy się bydź nayprawdziwszemi Adama Synami, że co Polak, to Brat. JabłSkrup 23.
patrz: ADAM, ADAM, JADAM
– Iákie szkody skarbowi zadaią Brácia nasi, ledwo rzec nie mogę do tych co administruią skarbowe dochody, że Qui me vobis tradidit majus habet peccatum. JabłSkrup 46.
– ROZDZIAŁ TRZECI. Skarb koronny, y szkodzący ták administruiący Prowęnta skárbu, iáko obcy Pánowie, Szlachta, Kupcy. JabłSkrup 27.
– Iest z aktualną ruiną potrzebnego, ktory musi dać, co lichwiarz wydusi nanim. JabłSkrup 76.
patrz: AKTUALNY
– [...]Bo ani náybogatszego Monarchę; nietylko ubogą przez swoy nieporządek Rzeczpospolitę uszkadzać, y ná niey się pożywić niegodzi; áni przykładu brać ze skarbowych co szkodzą, áni allegować, że mała od iednego iest Rzeczypospolitey szkoda; ále wielká od wielu, á y małey niegodzi się czynić. JabłSkrup 45.
– Krolowie, wszędzie iáko ze Słoncem w świetle, w wysokości, w oświeceniu, w ogrzywániu, y alimentacyi sublunarium symbolizuią. JabłSkrup 31-32.
– Woyny z nim [królem szwedzkim] nieapprobuiemy: ale Króla detronizować niedopuścimy. JabłSkrup 38.
patrz: APROBOWAĆ
– Taki argument, iest to pocisk zamierzony na iednego złego, a rzucony na obrażenie wszystkich. JabłSkrup 87.
patrz: ARGUMENT
– Na co było tak siła racyi na trzech drukować arkuszach. JabłSkrup 19.
patrz: ARKUSZ
– Rozdział Pierwszy Intencyą Authora wyrazaiący. JabłSkrup 3.
– Ale tenże nieprzyiaciel nasz czart przy Samey śmierci iuż nie perspektywy, ále owe Strászne szkła auktywa y większe czyniące rzeczy przypráwuie, ná umyśle y ná oczach duszy nászey, przez ktpte naymnieyszy proszek, gorą całą Się bydź zdaie. JabłSkrup 8.
patrz: AUKTYWUM
– Cnota iaka, y dobry uczynek te są ktore w zwyczay (gdy przyidą) powinny się obserwować pod grzechem, ale nie złych rzeczy praktyki; naprzykład nikt nie pokaże; żeby Kościoł S. Katolicki autentycznie kazał, oleynym pościć postem Polakom. JabłSkrup 84-85.
– Nieuchodzą skrupułu Officyerowie Cudzoziemskiego Autoramentu co y Polskiego. JabłSkrup 95.
patrz: AUTORAMENT
– Zdobędzie się Dziedzic y kosztem y przewagą swoią, ze Possessorá wczasie exempcyi awizowáwszy pozwem, wykupuie. JabłSkrup 83.
patrz: AWIZOWAĆ
– Pozwalam ia Kupcowi, ale nie Kontrahentowi; pierwsza, że Kupiec Substancyą swoię łożąc na nabycie towarow, hazarduie ią i widziemy przykłady tego na morzach, w rozboiach w zepsowaniu towarow; moze tedy z tey konsyderacyi hazardu obrocić się z towarem iak tylko żywnie chce, byle tylko nie oszukał y złe za dobre nie przedał. JabłSkrup 86.
– Pozwalam ia Kupcowi, ale nie Kontrahentowi; pierwsza, że Kupiec Substancyą swoię łożąc na nabycie towarow, hazarduie ią i widziemy przykłady tego na morzach, w rozboiach w zepsowaniu towarow; moze tedy z tey konsyderacyi hazardu obrocić się z towarem iak tylko żywnie chce, byle tylko nie oszukał y złe za dobre nie przedał. JabłSkrup 86.
– Spowiádaiąc się zaś, zá śmiertelne [grzechy] ráchował że iaiecznicy dla chorego gotowáney w Piątek powącháł casu, że w pszenicy w polu musiał cięzar nátury wypuścić, y inne bagatele pokłádł. JabłSkrup 6.
patrz: BAGATELA
– Tym Baykom prosta Szláchta uwierzyłá, y te fałszywe wymysły, bayne dyskursy, Scyssyą Elekcyi uczyniły. JabłSkrup 31.
patrz: BAJNY
– Seneka [...] naśmiewa się z tych, co bez racyi, ieden na drugiego patrzy y iego przykładem idzie [...] Bo to Owcom y Baranom przyzwoita, iść za drugiemi choć w przepaść y w wode. JabłSkrup 85-86.
patrz: BARAN
– Iam w pewnym Woiewodztwie uważał, że żadnego Vrzędnika w nim nie masz z tych, co się arendami y zastawami bawią. JabłSkrup 88.
– Drudzy praktykowali, iák by moda iáka nástała, naśladuiąc bezbożną Politykę Wenetow, ktorzy passim mowią, kędy ratio status zachodzi, promo Venetiani et doppo Christiani, to iest wprzod Wenecyanie á potym Chrześcianie. JabłSkrup 7.
– Ieżelim niepoiętym y nie iáko bez dennym morzem Seymy nazwał, gdzie skryte y niewiedzieć skąd wyrywáiące się wiatry intryg, y passyi ludzkich panuią, y ad nausragium, publicam Et privatam fortunam przywodzą. Dopieroż Trybunały Koronne słusznieyszym morzem nazwać mogę. JabłSkrup 61.
patrz: BEZDENNY
– Bezdzietnia (bo połrocznia małżonka) idzie ad Iura communicativa, nie dawszy zieść Mężowi nieboszczykowi bułki chleba, z swoiey substancyi, bierze w Starostwách ośmdziesiąt tysięcy intráty. JabłSkrup 70.
patrz: BEZDZIETNI
– Miiam bezecne wdowy, ktore nieudzielaiąc dzieciom, wszetecznym gachom zakazane kupuią playsyry. JabłSkrup 72.
– Konserwacya, zbawienie [Królestwa], y rátunek, ták w Woynie, iáko y w pokoiu, záwisło: od postanowienia porządnego nie nocy iedney bezświczney, w tumulcie, niekrádzionych, álbo wymierzonych, niespráwiedliwie Konstytucyach Seymu. JabłSkrup 58.
– Chlewiccy particulari odio za ochronionego Derszniaka tumult ná niego zrobili, że był Adherentem Szwedzkim (lubo Szwedzi Lipskiego, y Lipski Szwedow, gorzy bissa nienawidził) udali. JabłSkrup 30.
patrz: BIES, BIES, BIS
– Táka Krolow wexa, podszyty interes prywátny, pod publiczny, y to niesłuszny, iest grzech podobny Herezyom, ktore pod Pismo Swięte y że rzekę Boski interes, prywátnych záwziętości swoich błędy pokrywáią. JabłSkrup 33.
patrz: BŁĄD
– To non salvat conscientiamv, bráć żołd, á za niego bogacić się, żadney żołnierskiey funkcyi nie robiąc, y odprawuiąc. JabłSkrup 92.
– [...] nie uważny Szlachcic w biwszy sobie, w głowę, że iest rowny Pánu w szláchectwie, gniewá się o to że go Vrzędem, fortuną, bogactwem, kolligacyami, zrownać nie może. JabłSkrup 24.
– Bo ani náybogatszego Monarchę; nietylko ubogą przez swoy nieporządek Rzeczpospolitę uszkadzać, y ná niey się pożywić niegodzi; áni przykładu brać ze skarbowych co szkodzą, áni allegować, że mała od iednego iest Rzeczypospolitey szkoda; ále wielká od wielu. JabłSkrup 45.
patrz: BOGATY
– Żadnego względu ná krewnego, nieprzyiáciela, Przyiaciela, ubogiego, y bogatego, mieć nie będę. JabłSkrup 62.
patrz: BOGATY
– Mowił On [hetman Jabłonowski] żeby niez potrzeby (nie maiąc czym żyć innym) nie z prożności chwáły swieckiey, y bráwady, ale z miłości Pána Boga, ná obronę Wiary Swiętey, y Oyczyzny, záciągnął się towárzysz. JabłSkrup 89.
patrz: BRAWADA
– Bezdzietnia (bo połrocznia małżonka) idzie ad Iura communicativa, nie dawszy zieść Mężowi nieboszczykowi bułki chleba, z swoiey substancyi. JabłSkrup 70.
patrz: BUŁKA
– Tego burzliwego morza seymowánia Polskiego, áni zgruntowáć, áni poiąć, áni opisać nikt nie potráfi. JabłSkrup 57.
– Iusz tedy iáko w porcie kotwice zarzucam y zástanawiam pioro moie. Przepłynąwszy burze publiczne [...] ktorych się na Ziazdach, et omnis generis práktykach w Polszcze nápatrzyłem. JabłSkrup 97.
patrz: BURZA
– [...] kápitulacyą biorą Za co, zeby zbuzdyganem kiedy niekiedy przed Hetmanem chodzili [...]. JabłSkrup 91-92.
patrz: BUZDYGAN
– Kiedy Iustynian Cesarz Carogrodzki Koscioł S. Zofii murował, ktoren szácowáno sto y dali millionow, nie słychaney wielkości kolumny y marmory wożono, po par kilkádziesiąt bydląt, ktore podczas po kilka dni niewyprzezone stały. JabłSkrup 71.
patrz: BYDLĘ
– Iedna Wdowká ze swoiey ubogiey substancyi kupowała siana y słome, y owym zmorzonym bydlętom dawáła. JabłSkrup 71-72.
patrz: BYDLĘ
– Y ztąd dobrze ieden powiedziáł, kiedy Krol August powrocił do Polski po uczynioney abdykacyi swoiey, w tenczas właśnie, kiedy Car pod Pułtawą wygráł, wydał Krol Manifest obszerny. JabłSkrup 19.
patrz: CAR, CAR, CZAR
– Zwyczayna iest w Polszcze przypowieść, kiedy kto grzechy ludzkie, y defekta censuruie, y onym przymawia, to więc mowią: co mi zá Bocian Swiat czyścić. JabłSkrup 3.
– Tam to ię násłuchać censur fortuny, albo zle, álbo chciwie nabytey, tam od głowy do nog opisania, iáko nayczernieyszym zazdrosnego ięzyka pędzlem; w dyskursach podobnych, Bo ktory Pán mądry, to Fránt, ktory przezorny, to szálbierz. JabłSkrup 22.
patrz: CENZURA
– Rozdział Drugi. Nowin wymyślanie, skryptow bez Imienia de statu pisanie, o Panach gadánie, Ministrow censurowánie, Krolow wexowánie. JabłSkrup 9.
– Trzecia Classis złego gadania, censurowánia niepráwnego, y wexowánia niespráwiedliwego, iest w Polszcze ná Krolow. JabłSkrup 31.
– Szláchta ná Ministrow gadaiąc censurowánie ich Vrzędnidztwá, ma sobie pro debito Status. JabłSkrup 31.
– A coż zaś iest gadać zle ná Panow, ieżeli ich zle nieposądzać, z tym wszystkim ten grzech realny, iest ták wzwyczaiony w Polszcze, że go zá grzech nie mamy, y owszem iákom iuż powiedział iest miany, zá przyzwoitość y charákter, człeka dobrego humoru, y zá tytuł łepskiego pachołká. JabłSkrup 24-25.
– Nápatrzyłem się chłopow, ktorych naywiększa chwałá, reputacya, nad drugich w tym byłá, że w gromadzie naywiecey przed Panem gadał. JabłSkrup 21.
patrz: CHŁOP
– Powiadał mi godny Kącki, co Kásztelanem Krákowskim umarł, Że w pokoiu będąc u krola Kázimirza paziem, był takimże Wayer, wielkiey w Prusiech Familii, chłopiec cudownie złośliwy, y swywolny, ktory w gabinecie Krolewskim y papiery przewrácał, y galánteryę psował. JabłSkrup 36.
– Panowie Porucznicy [...] wizytuią ná konsystencyi Chorągwie, przywiozą beczkę z sobą wina, á za to Poczet Rotmistrzowski, y kápitulacyą biorą Za co, żeby zbuzdyganem kiedy niekiedy przed Hetmanem chodzili. JabłSkrup 91.
patrz: CHODZIĆ
– Cnota iaka, y dobry uczynek te są ktore w zwyczay (gdy przyidą) powinny się obserwować pod grzechem, ale nie złych rzeczy praktyki; naprzykład nikt nie pokaże; żeby Kościoł S. Katolicki autentycznie kazał, oleynym pościć postem Polakom. JabłSkrup 84-85.
patrz: CNOTA
– Ia co to pisze, przez lat Czterdźieści siła munia w tey Rzeczypospolitey obchodząc, nigdym niepomyślił bydź Deputatem. JabłSkrup 65.
– Cokolwiek damnifikacyi skarbowi ná swoy pożytek czynią, to sobie zá skrupuł nie maią, á raczey go iako klin z głowy wybiiaią. JabłSkrup 41.
– Ale y ta rácya, a raczey damnifikacya skarbu non salvat, nec solvit ich od skrupułu grzechu. JabłSkrup 42.
– Przed BOGIEM ktory nie kontentuiąc się, sąd y kare na tamtym świecie im gotować, y natym ieszcze na postrach y popráwę drugim karze, zá damnifikacyą skarbu publicznego. JabłSkrup 45-46.
– [...] każde zaś kłámstwo iest grzechem y iáko go Theologowie definiuią [...]. JabłSkrup 11.
– A ztąd patrząc iákie defraudácye y iákie szkody skarbowi zadaią Brácia nasi, ledwo rzec nie mogę do tych co administruią skarbowe dochody, że Qui me vobis tradidit ma jus habet peccatum. JabłSkrup 46.
– [...] ci co przemycáią [...] álbo protekcyámi y gwałtem uszkadzaią, y defrauduią skarb Koronny. JabłSkrup 46.
– [...] innych podobnych pouczyli się sentencyi, ktore záruwno y pono wyżey praeferentes nád Dekalog trzymaią [...]. JabłSkrup 41.
patrz: DEKALOG
– To iest pewná, że iest słuszna, áby kiedy Zona deportuje dług mężowy, uassekurowałá go sobie, żeby iey wrocono [...]. JabłSkrup 73.
– ROZDZIAŁ CZWARTY. Seymiki przed Seymowe, Gospodarskie, y Deputáckie, tákże Seymy y Trybunały Koronne. JabłSkrup 48.
patrz: DEPUTACKI
– Uchwyci iedne, álbo dwie nominacye na Deputactwo, drugi drugie [...]. JabłSkrup 56.
patrz: DEPUTACTWO
– Ale mi skrupuł y przyiaźn ku Podskarbiemu tey detrakcyi niedaie y niepozwala. JabłSkrup 40.
patrz: DETRAKCJA
– [...] Woyska koronne niezliczone exactionum genera y szarpaniny czynią, Polske dezelowáli, y nád to wybráli. JabłSkrup 97.
patrz: DEZELOWAĆ
– Nie iestem ták doskonały, iako ow wielki Augustyn Doktor Kościelny, ktory abdita grzechow swoich, światu podał, ná widok w Xiędze szacowney u całego Chrześciaństwa. JabłSkrup 7.
patrz: DOKTOR
– A tandem to iest záwod sumnienia táki, iáko kiedy kto czuiąc do siebie, że iest z natury tchurz á podeymuie się kommendować Woyskiem, albo Doktoryi Lekarskiey, ten ná zabicie ludzkie, a tamten ná zgubienie Woyska. JabłSkrup 62-63.
patrz: DOKTORIA
– Mąż chudy pachołek dorobił się że Krolewszczyznę kupił cum Iure communicativo na żonę, umarł. JabłSkrup 69.
– Rzecz iest [...] zwyczayna y cale za grzech niemiana, ile że się zda, ze cudzey sławy się nieszarpie, áleć y tego się często w tym nie uwáża. Takie figmenta kłaść w gazety, iest u nas imie curiosi Politici. JabłSkrup 10.
patrz: FIGMENT
– Powiadał mi godny Kącki, co Kásztelanem Krákowskim umarł, Że w pokoiu będąc u krola Kázimirza paziem, był takimże Wayer, wielkiey w Prusiech Familii, chłopiec cudownie złośliwy, y swywolny, ktory w gabinecie Krolewskim y papiery przewrácał, y galánteryę psował. JabłSkrup 36.
– Miiam bezecne wdowy, ktore nieudzielaiąc dzieciom, wszetecznym gachom zakazane kupuią playsyry. JabłSkrup 72.
patrz: GACH
– Niemogę tedy takie skrypta w publicznych materyach y kontrowersyach status pisane sądzić bez skrupułu cięszkiego grzechu. Naprzod iako sławie ludzkiey szkodzące y iako niby rány publiczney niezgody gnoiące, nie Leczące y przedłuzaiące wnętrzne Status. JabłSkrup 11.
patrz: GNOJĄCY
– Naprzod iáko słáwie ludzkiey szkodzące, y iáko niby rány publiczney niezgodę gnoiące, nie liczące, y przedłużaiące wnętrzne Status uspokoienie. JabłSkrup 18.
patrz: GNOJĄCY
– Bo iáko in despiticis et absolutis dominis, iáko to w Turczech, y Moskwie, ták słowá karzą, iáko y uczynki, y w tákiey grozie narody zostaią, że zle pomyślić ledwo drugi się odważy. JabłSkrup 20.
patrz: GROZA
– Stáłać y stoi Rzeczpospolita, choć ią Szwedzi, Moskwá, Kałmucy, Kozacy, Sasi, y Polacy łupili, ále stáłá iák człowiek obdarty ze skury, y uszlibyśmy byli niezliczonych nigdy millionow z Kontrybycyi, rábunkow, paleń, záboystw, gwałtow, gdyby nie te veto, zle y bez práwnie zażyte [...]. JabłSkrup 60.
patrz: GWAŁT
– A nie grzech że to rzecz iákom powiedział Swięta libae vocis, od Boga daną, tamowáć, y niepráwiedliwey rzeczy się dopominać, y tamtemu gwałtem wydrzyć: á nie iest ze to polityczny rozboy, rzecz cudzą (ná garło nástąpiwszy punktu honoru,) wydzieráć. JabłSkrup 53.
patrz: GWAŁTEM
– Táka Krolow wexa, podszyty interes prywátny, pod publiczny, y to niesłuszny, iest grzech podobny Herezyom, ktore pod Pismo Swięte y że rzekę Boski interes, prywátnych záwziętości swoich błędy pokrywáią. JabłSkrup 33.
patrz: HEREZYJA
– [...] ta karta dostałá się stronie przeciwney, ktorá dyssymuluiąc urázę inszego Trybunału przywiodła owego instancyuiącego Pána, że ná sto tysięcy przegráł, y dopiero rzeczono to kwita. JabłSkrup 63.
– [...] Otoż to, co Podskarbiowie, Poborcy, Intendencyi [!] Et omnis Nominis Et generis Teloneorum publicorum Custodes [...]. JabłSkrup 40-41.
patrz: INTENDENT
– Zkąd to bowiem było, że ták cięszką y ták długą cierpieliśmy w ostatniey rewolucyi Szwedzkiey, woynę, nie zkąd inąd, tylko że ci gazetarze pisanemi, czy inzuzurrácyami szeptanemi, wkorzenili w umysłach y sercach Polakow, dywizyą y scyssyą [...]. JabłSkrup 13.
– Ieżeli zaś w prywatnych y domowych rzeczach iest grzech, passyą gniewu, zázdrości, chciwości, y innych się uwodzić, y niemi rządzić iáko to domowych y chłopow bez słuszney y wielkiey rácyi bić, kátować, y grabić ich. JabłSkrup 52.
patrz: KATOWAĆ
– Nie iestem ták doskonały, iako ow wielki Augustyn Doktor Kościelny, ktory abdita grzechow swoich, światu podał, ná widok w Xiędze szacowney u całego Chrześciaństwa. JabłSkrup 7.
patrz: KOŚCIELNY
– A gdy by nie co inszego uważać, tylko żeby tych szarpanin práwdziwych, co ich largicyami zowią niebyło, toby ná sto y daley tysięcy mogło poyść ná Woysko, y ulgę ubogim ludziom, co od głowy płácą. Brać tedy y violenter domagać się tych largicyi, iest uymować ubogim ludziom, ktorzy krwáwo y Pánom robić, y Rzeczypospolitey podatki odbywáć, y siebie żywić muszą. JabłSkrup 40.
patrz: LARGICYJA
– Drugą alleguią ćiz Podskarbiowie sami racyą ex abusu wexy na Skarb, a nie z Prawa Bożego Ewanielicznego wyciągnioną racyą; bo mowią: że libertować woły, wina, Szkuty Pańskie y Szlachty, ktorzy są albo mogą być Posłami, pensye im dawać, a nakoniec kwit okupować, (coby wszystko in publicum Bonum poszło) musiemy. JabłSkrup 29.
– Stáłáć y stoi Rzeczpospolita, choć ią Szwedzi, Moskwá, Kałmucy, Kozacy, Sasi, y Polacy łupili [...]. JabłSkrup 60.
patrz: ŁUPIĆ
– Kupiec czy drogo, czy tanio kupi wolno mu z towárem swym czynić co chcieć, y iák może go udać, czy ná zamian, czy ná pieniądze, czy zysk, czy stráta, y iák może przedać dla większego zysku. JabłSkrup 86.
patrz: NA ZAMIAN
– Táka Krolow wexa, podszyty interes prywátny, pod publiczny, y to niesłuszny, iest grzech podobny Herezyom, ktore pod Pismo Swięte y że rzekę Boski interes, prywátnych záwziętości swoich błędy pokrywáią. JabłSkrup 33.
– [...] przypisuie [do grzechów] y ten, ktory passim dominatur w ludziach wielkich, to iest, Instancyą y usilną promocyą zá przyiaciołami w niessłuszney sprawie dawać, przeciwko tym ktorzy ią maią spráwiedliwą. JabłSkrup 63.
– Kiedy zaś przy winnym Maiestátom Polskim respekcie, y niesłusznego wexowánia zábronieniu, iá stawam, nie zábraniam Narodowi Polskiemu, upomnienia się legitime Et legaliter Práw, kiedy ich Krolowie łamać chcą. JabłSkrup 37-38.
– A zá tym bez wątpienia, fałszywi nowiniarze, y kłamliwych gazet rozsiewacze, po świecie, są prawdziwi in re łgarze, y grzyszą przed Bogiem. JabłSkrup 11.
patrz: NOWINIARZ
– A masz z tego co publicum Nic; tylko mądrá Szlachta rozbirá. Iuż nietylko grżechu, ále absolu[tn]ie wstydu niemaią, w tych szarpaninach, y iáko ie X. Káłuszki zwáł paluszkowaniach, ráczey zá honor maią brać publiczne dochody. JabłSkrup 55.
– [U Podskarbich] ktorych partykularnie ia bym mogł dobrym sumnieniem revelare te sekretne ze skarbem obchody, ktore paluszkowaniem zwać się maią. JabłSkrup 40.
– ...á w kontráktach z Dziedzicem, są ab utrinq[ue]; położone kondycye, nietylko iáka intráta, ále iaká powinność ná te intráte ma bydz prowadzona. Panszczyzna położona na chleb nie ná handle, co się y wyzey wywiodło. JabłSkrup 84.
– Ani utrzymać się pioro może, áby się passyą nieuwiodło, oszpecić, y wyszpocić drugiej partyi, co iest przeciwko miłości bliźniego, y paskwilem zákazánym od Kościołá trąci. JabłSkrup 18-19.
patrz: PARTYJA
– U Podskarbich [...] ktorych partykularnie iá bym mogł dobrym sumnieniem revelare te sekretne ze skarbem obchody, ktore paluszkowaniem zwać się maią. JabłSkrup 40.
– Na ostatek rwanie Seymu (ia zawsze suppono) bez práwne y niesprawiedliwe, szkode partykularnym przynosi, ktorą każdy Kazista ad restitutionem osądzi. JabłSkrup 60-61.
– Ná ostatek rwanie Seymu (ia zawsze suppono) bez práwne y niesprawiedliwe, szkode partykularnym przynosi, ktorą każdy Kazista ad restitutionem osądzi. JabłSkrup 60-61.
– Sufficiat że to wszystko (ale gorzey ná dusze swoię, bo szkodliwiey ná Rzeczypospolitą, y publicum, Senatorowie y Posłowie robią) Co Szlachta ná partykularnych Woiewodztw Seymikach. JabłSkrup 57-58.
– Scyssyą Corporis Reipublicae niemi przyczyniał [...] á stąd od pokoiu y iedności Polákow oddalał, czego się nikomu, ile partykularnemu niegodzi Polakowi. JabłSkrup 15.
– O iák siłu ludzi substancyi y zdrowia potracili, ná rozgłosnonym powrocie Kontego ze Francyi, na transportach Szwedzkich Woysk, ná wychodzie Krola Szwedzkiego Károla Dwunastego z Benderu, et caetera w ktorych to fałszywych gazetach, fałszyrze Partyzantow swoich Wiarę, ufność y trzymanie się iako w kaydanach trzymali. JabłSkrup 12.
patrz: PARTYZANT
– Wywodzić że paskwil iest grzech, iest to wywodzić dźień w południe, ále y polithyczny grzech iest, y daremna także práca, poniewasz y práwa y kary ná nie naznáczone fulminat. JabłSkrup 20.
– O Pismach tak solute, iako y wirszami honory ludzkie iawnie szarpiące (ktore to paskwilámi zowią) nic nie pisze, bo to grzech iáwny, bo naywiększe dobro ludzkie, to iest, honor y sławę biorący. JabłSkrup 20.
– [...] Pospolite ruszenie wyprawiło Posłow do Sobieskiego Hetmana pro perducti [?] go paskwiluiąc. JabłSkrup 20.
– Iám zaś, znał, tákich ktorzy żadney passy i zazdrości, pomsty, ku Osobom ktore paskwilowali, nie mieli [...][spr. stronę]. JabłSkrup 20? 29?.
– Spowiádaiąc się zaś, zá śmiertelne [grzechy] ráchował że iaiecznicy dla chorego gotowáney w Piątek powącháł casu, że w pszenicy w polu musiał cięzar nátury wypuścić, y inne bagatele pokłádł. JabłSkrup 6.
patrz: PIĄTEK
– Znam iedney wielkiey Familiij Panią, ktora trzyrazy za Mąż chodziła, z pierwszym obszernem Dziedzicem iednę Corkę miała, poszła za drugiego chudszego, z ktorym pięci miała także; á z trzecim nic: dla śrzedniego Męża y Dzieći na siedm kroć sto tysięcy długuw zaciągnęła; na pierwszego Męża y Corki Dziedzictwo; nie wniosła zaś tylko czterdzieści tysięcy złotych. JabłSkrup 50.
patrz: PIĘĆ
– Ten był Bogusław Leszczyński ktory Podskarbim Wielkim Koronnym bywszy lat kilka, á w Skarbie Koronnym, to iest, w rękách Podskarbiego wszytka płata Woyska Koronnego, y podatki za wsżystkich Woiewodztw były, postanowił położyć Podskarbstwo [...]. JabłSkrup 46-47.
patrz: PŁAT, PŁATA
– [Pan] z dworem trzyma, to pochlibnik, y wolność przedał, ktory hoyny, to szálony, ktory krzywdy sobie nie da robić, to tyrán, opressor, ktory náwet ze szláchtą trzyma, to przecie nie dobry, mowiąc: Oh to nie darmo się akkomoduie. JabłSkrup 22.
– Nieuchodzą skrupułu Officyerowie Cudzoziemskiego Autoramentu co y Polskiego. JabłSkrup 95.
patrz: POLSKI
– Ieżeli ten honor kupować Kapitulacyą ma Rotmistrz, toć dopiero honor Porucznikowski powinien albo kupować, albo nic zaniego niebrać Pan Porucznik. JabłSkrup 70.
– Seneka [...] naśmiewa się z tych, co bez racyi, ieden na drugiego patrzy y iego przykładem idzie [...] Bo to Owcom y Baranom przyzwoita, iść za drugiemi choć w przepaść y w wode. JabłSkrup 85-86.
patrz: PRZYZWOITA
– Seneka [...] naśmiewa się z tych, co bez racyi, ieden na drugiego patrzy y iego przykładem idzie [...] JabłSkrup 85-86.
patrz: RACYJA
– Ale procz grzechu przeciwko Polityce, iest w tym y práwdziwy grzech na duszy. Bo fałszywych nowin wymyślanie, y ich rozgłoszanie, nie iest co inszego, tylko kłamstwo pisane; JabłSkrup 10-11.
– Tam to ię násłuchać censur fortuny, albo zle, álbo chciwie nabytey, tam od głowy do nog opisania, iáko nayczernieyszym zazdrosnego ięzyka pędzlem; w dyskursach podobnych, Bo ktory Pán mądry, to Fránt, ktory przezorny, to szálbierz. JabłSkrup 22.
– [...] przypisuie [do grzechów] y ten, ktory passim dominatur w ludziach wielkich, to iest, Instancyą y usilną promocyą zá przyiaciołami w niessłuszney sprawie dawać, przeciwko tym ktorzy ią maią spráwiedliwą. JabłSkrup 63.
patrz: SPRAWA
– A na drugich Panow Ide populus sine causa furit bez żadney często racyi takaż animositate powstaią, sprzeciwiaiąc się, iaką servitute drugim służył: bo nie mowię, zeby się złemu y wynoszącemu super aequalem Nobilitatem, albo go oprymuiącemu nie sprzeciwiać się; to iest sprawiedliwa wszędzie y na seymiku tłumić pychy, oprzyć się potencyi: ale to rzadko takim łepskim Panom się trafia, y owszem się ich boią et reverenter habent. JabłSkrup 36.
– Ale to naystrasznieysza, że te Kapitulacye in rasa harta nie w Grodźie bardźiey obiecane niż zapisane Trybunały Rotmistrzom płacić każą. JabłSkrup 70.
patrz: STRASZNA
– Chlewiccy particulari odio za ochronionego Derszniaka tumult ná niego zrobili, że był Adherentem Szwedzkim (lubo Szwedzi Lipskiego, y Lipski Szwedow, gorzy bissa nienawidził) udali. JabłSkrup 30.
patrz: SZWED, SZWED, SZWIED
– Com powiedział: że Szlachta na Ministrow dadaiąc [!] censurowanie ich Vrzędnictwa, masobie pro debito Status To śmiele ponawiam: że Krolow nietylko censurować ale Ich wexować maią Bracia nasi, zá tytuł Generositatis Polonae, za Przywiley Libertatis, za Stopień do Honorow y otrzymanie prętsze Wakansow. JabłSkrup 21-22.
– [...] wszeláki zmysł y fałsz nie máiąc inszego końca tylko mowić przeciwko wiadomey sobie práwdzie, á tym samym drugiego oszukiwać, iest (mowię) peccatum fallaciae, to iest, grzechem oszukania drugiego [...]. JabłSkrup 11.
patrz: WIADOM, WIADOMY
– To non salvat conscientiam, bráć żołd, á za niego bogacić się, żadney żołnierskiey funkcyi nie robiąc, y odprawuiąc. JabłSkrup 92.
patrz: ŻOŁD