Pobieranie
PL EN
A
B
C
Ć
D
E
F
G
H
I
J
K
L
Ł
M
N
O
Ó
P
R
S
Ś
T
U
V
W
X
Y
Z
Ź
Ż
WojszOr 1644 oryginał
ORATORA POLITYCZNEGO Ná Pogrzeby Rożne Rozdzielonego/ Przez Kazimierza Jana Woysznarowicza Swiętey Theologiey w Akádemiey Wileńskiey Societatis IEzv Auditorá Wydánego CZĘSC PIERWSZA POGRZEBOWA

http://rcin.org.pl/dlibra/docmetadata?id=19387&from=&dirids=1&ver_id=&lp=1&QI=
Odnotowano 280 cytatów z tego źródła
– Apollo [...] ow płacz macierzyński [...] tym wdzięczności swey abdánkiem zátámował [zabijając synów]. WojszOr 311.
– Nie raz ten Wielmozny Pułkownik [...] od swych społzołnierzow/ tákie tytuły/ tákie ábdanki odnosił? gdy go Orłem niemal drugim tytułowano. WojszOr 273.
– Toć rzeczywista/ że tu nie trzeba żalu przytáczáć. Jákoż go y przytaczáć; musiáłbym tu bowie[m] y Boskim y politycznym praeceptom nieco ábdankowáć. WojszOr 362.
– Philozof ieden [...] záżywszy sobie sposobu abdánkowego [...] wystąpiwszy przed assystencyą znácznych senatorow [...] táką pocznie prowádzić peroracyą. WojszOr 318-319.
patrz: ABDANKOWY
– A zatym Słowe[m] gdym rzekł nie widze [zmarłego], wielką na ty[m] świecie Litewskim niestateczności widzę abrysę. WojszOr 321.
patrz: ABRYS, ABRYSA
– Sczodrobliwy Piaście Krolu Polski/ iuż po iednym akcie muzyka zagrawa. WojszOr 210.
patrz: ACHT, AKT, AKT
– Miał tám zá iákieś Emblema Valesius Hetman drzewo, z ktorego para mieczow y pará kwiatow wynikało: On ádumbrowánie swey dzielności, á ia rzecz w Waszym Domu vpátruię Z Wászego Herbowego kleynotu (z ToPoru mowię) nie tylko miecze, ale same Mitry Xiążece. WojszOr ded. II.
– Nie adumbrowániem ále istotą/ nie słowy ále rzeczą/ będą cnego Biskupá dziełá w sobie repraesentowáne. WojszOr 58.
– A ta kolumná/ ktora wysokością ádumbrowáną znáczyłá Máiestat Páński wysoki/ ták miáła nisko zápaść iák wysoko świeciłá. WojszOr 65.
– Zmarły młodzieniec] na tym [herbowym] polu stanął/ zaraz tę świętną pochodnię w Akademiach domowych y Cudzoziemskich będąc/ mądrością zapalił. WojszOr 326.
patrz: AKADEMIJA
– Párki ách párki! non ad parcendum natae, ale ad trucidandum enutritae Y tákżeście miáły prędko Koroną Polską zátrząsnąć? Y tákżeście niespodzianie Naiásnieyszey Ceciliey Renaty berło Krolewskie/ á oraz y Koronę popiołem miáły potrząsnąć? Y tákżeście nád nádzieię y oczekiwánie/ pod czás wesołych á Boskich tryumphálnych ákklámácyách/ niebieskich przyszłych hármoniách/ miásto wdzięcznego y wesołego Alleluia, ná pokoiu Krolewskim smutnemi koncertámi certuiąc/ Requiem żałosną ná instrumentách meláncholicznie zábrzmiewawszy przypiewáć miáły? WojszOr 6.
patrz: AKLAMACYJA
– Zywot ludzki, iest podobny komedii: ludzie żyiący na ziemi są Aktorami. WojszOr 209.
patrz: AKTOR
– Siedzi Agáthokles przy gliniánym warstacie/ kożdy by mowił/ że to nie tylko żelázo ále y glina. A ono oná gliná Alchimią podyimuie/ bo sczyrozłotą koroną zostáwa. WojszOr 215.
– Iuż śmierć siwiznę z głowy y z brody/ iáko bálwierz iáki golić pocznie/ á ciało y kości w Anátomią y álchimią przebieráć/ áby odmłodziáło zácznie. WojszOr 307.
– Na śmierć iednak/ która się z swym męstwem tak surowo na waszego syna wysworowaia amerykuiecie. WojszOr 342.
– Tu wspomni [autor mowy pogrzebowej] dzieła domu tego [biskupa] daley amplifikujac. WojszOr 52 marg. WojszOr 52 marg..
– Iuz śmierć [...] ciało y kości w Anatomią y alchimią przebierać/ aby odmłodziało zacznie. WojszOr 307.
patrz: ANATOMIA
– Zastanawiay iakie chcesz zasadzki [śmierci] iako w boiu/ tako w pokoiu/ zarowny u mnie animusz obaczysz. WojszOr 132.
– A tak w Antagonią wyprawiony [rozum]/ szuka takowey pociechy/ ktorąby [...] w łzach y threnach zatopiony animusz swoy mogł wyswobodzić. WojszOr 48.
patrz: ANTAGONIJA
– Każdy gardłem w tey Antagoniey płacić musi/ kto ią [śmierć] chce wybieżeć. WojszOr 266.
patrz: ANTAGONIJA
– Domu tego Iaśnie Wielmo. Senatora Antecessorowie przez slad krwią nieprzyiacielską ufarbowany do godności zaszli. WojszOr 169 marg.
patrz: ANTECESOR
– Skłońcie oczy Iaśnie Wielmożni Miłościwi Panowie na ten bogaty/ na ten wyniosły/ na ten Xiążęcy/ tylko że konceptem śmierci wymyślony apparacik/ ktory dziś w trumnie zawarty/ tym kamieniem zapieczętowany widzicie. WojszOr 90.
patrz: APARACIK
– Obaczysz wprawdzie tam [w grobie] [...] apparat wszytek Biskupi/ aparamenta iego wszytkie Biskupie znaydziesz: ale samego Biskupa nie znaydziesz. WojszOr 59.
patrz: APARAMENT
– Nie ieden podobno poyŹrzawszy na płużącą światowym apparatom fortunę [...] śmiele rzec może. WojszOr 62.
patrz: APARAT
– Y muteta requialna/ y aparat funebralny/ niepozornie oku ludzkiemu wystawuie spectaculum. WojszOr 120.
patrz: APARAT
– Swieckie apparencye/ świeckie tytuły/ świeckie honory/ z tąd wychodzą/ niech się tez tam wracaią [do ziemi]. WojszOr 141.
patrz: APARENCYJA
– Dalekom się podobno rozwiodł/ gdym [...] od zwycięstwa do pociemiężenia/ od applauzu do threnu appellacyą pociągnął. WojszOr 119.
patrz: APELACYJA
– Apollo [...] ow płacz macierzyński [...] tym wdzięczności swey abdánkiem zátámował [zabijając synów]. WojszOr 311.
patrz: APOLLIN, APOLLO
– Caedytius zaś Rzymski Wodz takowe do swych [żołnierzy] apostrophe czynił [...] Idźcie żołnierze moi/ kędy iść potrzeba. WojszOr 139.
patrz: APOSTROFA
– Ludzkiey tedy nieco apprehensiey ludzie pobłażaiąc/ na panegirach/ na Entomiach/ na Monumentach grobowych rysuią swoie Genealogią. WojszOr 93.
– Dank tedy tobie w tym zacny Biskupie daiemy/ żeś taką armatą Kościół twoy opatrzył. WojszOr 72-73.
– Widzę że [katafalk] armatny/ bo Hetmański. WojszOr 120.
patrz: ARMATNY
– Przeiezdża się ta [śmierć] od Monarchiy do Oligarchiy/ od Oligarchiy daley pomyka/ do Arystokraciey/ od Arystokraciey zapędza się do Demokraciey. WojszOr 129.
– Wiadoma to kozdemu/ że zapozwany ziemianin z ziemstwa do grodu/ z grodu do Trybunału/ z Trybunału do Assesory/ z Assesory do Relacy [...] pomykać musi. WojszOr 236-237.
patrz: ASESORYJA
– Ten exitus komuś zda się że pogrzebny/ ale nam weselny co też pokazuie/ iako y dokąd? tego cnego Młodzieńca aspirowała sława. WojszOr 314.
patrz: ASPIROWAĆ
– Pawiment abo astrych [w pałacu] szafirami/ karbunkułami y innemi pod natury zakryciem vtaionemi drogiemi kamieńmi wysadzony. WojszOr 318.
– Niech cię nie nadyma wymyślne twoie [...] Kozdroaszu od Kryształowego astrychu y sklepienia wyhodowane niebo. WojszOr 233.
– Chełpiło się niekiedyś Państwo Assyryiskie z odważney ręki Bábilonu Páni cney Semirámis. WojszOr 148.
patrz: ASYRYJSKI
– Daleko od mądrych/ takowe zdanie odpada/ ktorzy nie tylko sam świat/ ale y same [samą] świata assistencyą stateczną być opowiedaią. WojszOr 158.
– Philozoph ieden [...] wystąpiwszy przed assystencyą znacznych Senatorow [...] taką pocznie prowadzić peroracyą. WojszOr 318-319.
– Dziś ten Nieprzyiaciel (śmierć mowię) czarnym atrame[n]tem/ by lugubrny[m] płaszczem okrywszy/ vpałem swym wysuszyła [herbowe pole]. WojszOr 52.
patrz: ATRAMENT
– Potrzeba było ten kamień vrodzeniem ozłocony/ tarczą y palmą otoczyć/ atramentem y krwią zalać/ szyszakiem y wieńcem przyozdobić. WojszOr 233.
patrz: ATRAMENT
– Co w szkole atramentem na papierze vszykował to na nieprzyiacielskich kaskach wyraził. WojszOr 178 marg.
patrz: ATRAMENT
– ORATORA POLITYCZNEGO [...] Przez KAZIMIERZA JANA WOYSZNAROWICZA Swiętey Theologiey w Akademiey Wileńskiey Societatis IEzv Auditora Wydanego CZĘSC PIERWSZA POGRZEBOWA. WojszOr k. tyt..
patrz: AUDYTOR
– Taż śmierć po cudzych państwach iak po Austeriach nieiakich, chcąc być rewizorką onych przeiezdża się. WojszOr 129.
patrz: AUSTERYJA
– Przechadzały się po tych ścieszkach [życia] dostatki y zbiory [...] na iakąż Austerią trafiły: do iakiey karczmy wstąpiły: na kupę gnoiu. WojszOr 225.
patrz: AUSTERYJA
– Poznał te przebiegi/ y záskoki śmierci/ Maximilian z Austriackiey Liniey Imienia tego pierwszy Cesarz. WojszOr 109.
patrz: AUSTRIACKI
– Po wesołych baletách/ tanach/ skokach/ o cytrę/ áby serce vweselić do nog vpadać. WojszOr 269.
– Chcieli [ludzie] skásowáć ten edykt [o nieuchronności śmierci]/ ktory náturá z swoiey Káncelláriey wydáłá. [...] A ták to kásuiąc/ chcieli z świátá y owo bándum przyrodzone wygłádzić. WojszOr 357.
patrz: BANDUM
– Honory przez śmierć są ná bánitią zdáne. WojszOr 64 marg.
– Nie postrzegłáś tego ślepa śmierci, że to byłá Krolowa Polska: tylko to postrzegłáś, że byłá Naiásnieysza [...] Pośrzod południá z świátáś ią bánitowáłá. WojszOr 16.
– Táko y po tym cnym mężu/ ktorego nam Parki zazdrosne z świátá bánitowáły/ y Rodzice y Oyczyzna to sobie nieomylnie osądzili/ że iego wiek wszytek miał być rolą/ á rolą złotą. WojszOr 214.
– Záprawdę nie wielka wysługá po Pańskich báżantách/ po Krolewskich potráwach prosić o partykę chlebá/ á to náwiętsza/ że v nieprzyiaciela. Po drogich y wytwornych winách o gębkę do łez otarcia supplikować. WojszOr 269.
– [Ludzie] málowáli [...] śmierć ná ściánách: Aby tym Piątego Papieżá świátową chwałę Emblematem (to iest gromádą Infuł Papieskich [...] Berł Krolewskich/ Buław Hetmáńskich [...] wyrażonym bárziey á bárziey oświecili. WojszOr 61.
patrz: BERŁA, BERŁO
– Znaydziesz w tym kámieniu [rodzie zmarłego] [...] tak wiele drogich Bethsárow/ Karbunkułow/ Iácinthow/ Szafirow/ Szmáragdow/ Diámentow. WojszOr Ff4.
patrz: BETSAR
– Co Marszáłek/ co Referendarz/ to drogi y nie oszacowány Bethsar. WojszOr Ff4.
patrz: BETSAR
– O iáko sie nie záwstydził przed Epikureyczykiem/ mądry wprawdzie ále bezdenną mądrością nádęty Robertus Sycilyski Monarchá. WojszOr 239-240.
patrz: BEZDENNY
– Bezecny Bissurmánin [...] prágnął/ áby swe ostre dzidy o Polaki kruszył. WojszOr 117.
– Nie zá muzyką pokoiową [...] ale przy trąbach, y bębnách, powietrze dzwiękiem nápełniaiących zostałem Krolem. WojszOr 218.
patrz: BĘBEN
– Stąd moi Miłościwi PP. rozumiem że muliebrem non induetis habitum: bowiem kto kogo płacze ten według Legislatora Lyciorum w biáłogłowskie stroie przebierać się musi. WojszOr 331-332.
– Y ták nie dźiw/ że owo poszło w codźienne przysłowie/ iż widząc siwiznę się ná kim bieleiącą/ pospolicie mowimy/ Wielkie szczęście człowieká tego/ że doczekał siwizny. WojszOr 289.
– Coś nowego podobno wnászam do mądrego Prześwietnych Przyiacioł nátym smutnym pogrzebie zgromádzenia/ kiedy człowieka żyiącego vmarłym być bierzmuię. A vmárłego żywym krzyczę. WojszOr 192.
– Ktoż tedy śmierć párką názywáć będzie? kto ią mala[m] będzie bierzmował? WojszOr 360.
– Dank tedy tobie w tym zacny Biskupie daiemy/ żeś taką armatą Kościół twoy opatrzył. WojszOr 72-73.
patrz: BISKUP
– Obaczysz wprawdzie tam [w grobie] [...] apparat wszytek Biskupi/ aparamenta iego wszytkie Biskupie znaydziesz: ale samego Biskupa nie znaydziesz. WojszOr 59.
patrz: BISKUPI
– Ná to imię WLADYSLAWA (to iest) władnącego slawą surowość Bisurmáńska/ potęga Othomáńska [...] rwáć się y przesiláć musi. WojszOr 10.
– Ani też trwáła táka iásność, ktora tylko przodkámi iáśnieie á od swych dzieł barzo blakuie. WojszOr 251.
patrz: BLAKOWAĆ
– Támeczne [zodiaku] świátłá podług tychże zdánia Astronomow są bárzo w swey świátłości błędne y niestáteczne Często támte świátłá máią przenosiny: gdy się Plánetá z iednego znáku ná drugi przenosi. WojszOr 28.
patrz: BŁĘDNY
– Prorokuiesz sobie náłádowawszy szpichlerze Bogáczu/ że twoiá duszá będzie w nieprzestannych dobrách opływáłá. WojszOr 131.
patrz: BOGACZ
– Ludzie w nádzieię bogáci ále wiey skutek wielci kaleci. WojszOr 173 marg.
patrz: BOGATY
– Rozdárłeś szátę iáko Dawid boleiący nád vtrátą Małżonki twoiey Naiásnieyszy WLADYSLAWIE. WojszOr 47.
– Ponieważ z tego więzieniá/ ánimusz ie[go] ná wolność wyszedł/ czemuż nád iego grobem boleiecie y stękacie? WojszOr 140.
patrz: BOLEĆ
– Náłádowawszy okręty, y kilká set mil ná morzu przepędziwszy, bolesna v portu sámego rozbić się. WojszOr 344.
patrz: BOLESNA
– Bolesna Wielmożnym Potomkom ná vtrátę Jásnie W. Rodzicá swego poglądáć/ y ná czernidło swego herbowegopolá okiem rzucáć! WojszOr 166.
patrz: BOLESNA
– A tym boleśniey sercá vrázácie/ im częściey okrutnie zádáne rázy wznáwiacie/ y rány iescze nie zágoione głębiey otwierácie. WojszOr 203.
– boszkowie WojszOr 31.
patrz: BOŻEK
– Iákożeś się ty śmierci ważyła ná pokoy tákiego Monárchy wpadáć? y swoie bráwárye rospościeráć? WojszOr 15.
patrz: BRAWARYJA
– Coż działasz śmierci? [...] Czemu teraz bráwáryi nie stroisz/ kiedyć śmiele w oczy zázieráią. WojszOr 132.
patrz: BRAWARYJA
– A zasz ci niepochlebowáła Miłościwy Książę Bruswickie fortuna? WojszOr 208.
– Ten to dziś brełą ziemi nárzuczony/ ktory nieraz páłászem/ hardym/ grubym/ dzikim národom ná oczy narzuczał. WojszOr 204.
– Tákie to Topory [herb]; ktore we krwi vmoczone brodziły po polách Moskiewskich/ Szwedzkich. WojszOr 77.
patrz: BRODZIĆ
– Idźcie [żołnierze] tam/ zkądbyście [...] po krwáwych drogách/ y zatokách brodziwszy [...] w sławie dziedziczyć mogli. WojszOr 135-136.
patrz: BRODZIĆ
– [Ludzie] málowáli [...] śmierć ná ściánách: Aby tym Piątego Papieżá świátową chwałę Emblematem (to iest gromádą Infuł Papieskich [...] Berł Krolewskich/ Buław Hetmáńskich [...] wyrażonym bárziey á bárziey oświecili. WojszOr 61.
patrz: BUŁAWA
– Vtráciłáś Rzeczpospolita Patrem Patriae tákiego/ od ktorego siły y potęgi Bułaty Turskie/ Burkálaby y Dzidy Tureckie tępiáły. WojszOr 148.
– Nieszczesna śmierci fálá w krotkim czásie iák wiele żaglow Oyczyzny nászey/ nieszczęsną stargáłá burzą? WojszOr 66.
patrz: BURZA
– Męstwá tego/ y tey śmiáłości zápał ná Ferdynándzie Trzecim nieprzyiacioł Páństwá Rzymskiego burzycielu/ y teraz świeci. WojszOr 32.
patrz: BURZYCIEL
– tam też stánął gdźie Bystrooki Orzeł Sarmatcki śmiele w oczy każdemu zayzrzeć może WojszOr 178.
patrz: BYSTROOKI
– Roskáżą te[g]o Niebá boszkowie/ áby Niebá [...] z swych cekausow gromow dobyły. WojszOr 31.
– Vtráciłeś Iásnie Oświecony Senacie Senatorá tákiego/ ktorego sławá iáko Cedr pod niebiosá wywyższona. WojszOr 148.
patrz: CEDR
– Gdzie on náwáłecznieyszy Krol Polski: Chábry. WojszOr 241-242.
– Gdzieś Herkulesie drugi Chábry Bolesłáwie Krolu Polski. WojszOr 247.
– Smierć iest nienásycona, nie kontentuie się áni cháłupą vbogą áni máiętnościámi. WojszOr 129 marg.
– Nie násyci się tá [śmierć] nędznego kmiotká vbogą chałupą. WojszOr 129.
– A iako pięknie się do takiego przywileiu szczęściu podpisáć, kędy swymi złotemi chárákterámi cnotá wszytek przywiley ná godność komu wypiszę [!]. WojszOr Ded. III.
– Prowádzisz [do grobu] Oyczyzno Syná tákowego/ ktoremu strászne Aquilones dzdżem krwáwym/ grade[m] żelaznym/ chmurą ognistą párskáiące/ ná walecznych expediciach fortunnie rotmistrzuiącemu nic nie zászkodziły. WojszOr 199.
– W odpowiedzi chodził y ow waleczny z trzody Pásterzskiey Dawid [...] z swoim nieprzyiacielem Saulem. WojszOr 274.
patrz: CHODZIĆ
– Śmierć z nią sámą w zapasy chodząc pokonaną stánełá. WojszOr 351.
patrz: CHODZIĆ
– Stáry á dziecię w iedney sforze zsobą chodzą. WojszOr 296.
patrz: CHODZIĆ
– Scisło w innych páństwách szczęściu/ ścisło pokoiowi/ ścisło tákiemu ánimuszowi/ ścisło tákiey odwadze/ więc te wszytkie do Máiestatu y do berłá Krolewskiego konspirowáły: áby tám Naiásnieyszemu WLADYSLAWOWI IV hołdowáły: áżeć iuż hołduią/ toć y szczęście/ y męstwo/ y odwagá kárki swe schyla. WojszOr 14 - 15.
– Nie dziw tedy iż się táká przemiana w tym Zodyáku ziáwiłá. Insze tám czásy/ inszy Oryzont/ insze też y biegi. WojszOr 109.
– Był tedy ten Senator iednym sámym zapáchem wszytkiemu Orizontowi nászemu przyiemny/ tylko że cieniem iego wonia trąciła. WojszOr 190.
– O szczęsliwy dniu! ktorego Niebo Miastu Wiedniu Cecilią Renatę iáko Cesárzownę nową podawáło [...] Swiatu wszytkiemu zá cudo nieiakie w cnotách wystáwowáło. WojszOr 32-33.
patrz: CUD, CUD, CUDO, CUDO, CZUD
– My się ztąd vweselim/ żeś tego debellatorką stáneła/ [śmierci] ktorego ieden kámyczek przywálić może. WojszOr 134.
– Wielka kondycya/ wielka wysługá v świátá mieć wszytko/ y depceć pod nogámi swemi. WojszOr 357.
patrz: DEPCEĆ
– [...] W tym [śmierci męża] iednak desperatką być nie trzeba/ żeby tákowey stráty nie miał Bog naywyższy/ z inney strony/ inną nagrodzić pociechą. WojszOr 191.
patrz: DESPERATKA
– Dobadywałeś się wymowy y mądrości Károla IV. Robertá Syciliyskiego Monárchy? Ten był [zmarły biskup]. WojszOr 56.
– Dálekoś odważny Woiewodo zászedł/ że cię y pámięć ludzka iuż dáley dobieżeć nie może. WojszOr 180.
patrz: DOBIEŻEĆ
– Wielkie[g]o szczęścia Rodzice doczekiwaią kiedy cnotliwego syná maią. WojszOr 336 marg.
– Nie chciał domatura iednego Sententii słuchać, ale kiedy w kotły vderzono, y w trąby zátrąbiono tey rad Muzyky słuchiwał. WojszOr 177 marg.
– [...] nowy mu [cesarzowi Decyjuszowi] tytuł przydano/ gdy go od Domáturstwá Grzybem názwano [...]. WojszOr 24.
– [...] tego iednák dopatrzyć się nie mogę/ dokąd ta świetność [świata]/ ktorá dziś iasnoświetną była zábieżáłá? WojszOr 319.
– Niebo swymi łzámi miástu Wileńskiemu żalu dopomagáło. WojszOr 36.
patrz: DOPOMAGAĆ
– [...] ią łágodnie chcieli w stań [!] Małżeński zá ich Xziążęciá Drewlanskiego Nistime álbo Malditá názwánego námowić [...]. WojszOr 245.
– Wychodźi ná prolog tey komediey Nabuchodonozor iáko Krol Assiryiski: á epilog kończy w osobie bydlęcey iáko bydlę nierozumne. WojszOr 209.
– Piastus był ná prologu tey komediey kołodzieiem, á ná Epilogu Krolem Polskim. WojszOr 210 marg.
– Powodził sie [prolog] Horostrárowi/ wszakże nie do końcá/ bo mu spalenie meczetu Bogini Diany [...] ládáiaki epilog przydáło. WojszOr 213.
– Y muteta requialna/ y aparat funebralny/ niepozornie oku ludzkiemu wystawuie spectaculum. WojszOr 120.
patrz: FUNEBRALNY
– A iáko łátwo hárcowáć; kiedy ná polu żadne[g]o boiowniká niewidáć/ łatwo furye rozpościeráć/ gębáto się stáwić/ innych stłumiáć/ kiedy się odiąć niemász komu: [...]. WojszOr 292.
patrz: GĘBATO
– Iuż śmierć siwiznę z głowy y z brody/ iako balwierz iaki golić pocznie/ a ciało y kości w Anatomią y alchimią przebierać/ aby odmłodziało zacznie. WojszOr 307.
patrz: GOLIĆ
– O iákie byłoby szczęście moie! gdyby mię Pan Bog na świecie zápomniał, iużcibym go z niebá kwitował, by mi tyko ná ten kwit lat przymnożono, dostátkow dodano, honorow, tytułow w dom nánoszono. Izaliż to nie mutetá iák po Klauiszu stąpaią/ od pięćdziesiątego do tysiącznego/ od niebá do ziemi swoię mutetę pociągiwáią. A śmierć vsłyszawszy tákie ich grátulácye/ tákie mutety? iákie tez im responde oddawa? y iáko przypiewa. Ego dixi, iam rzekłá. WojszOr 301.
– Poigrawszy trochę z światem w piłe vmieramy. [marg.] My ná świecie w piłę gráwamy ktorą uderzeni záraz vmirámy. WojszOr 224 - 224 marg.
– Za nim Fridericus Pulcher od vrody grzecznym názwány/ namniey vrodzie y krwi Cesárskiey nie folguiąc [...] Páństwo Rzymskie osiągnął. WojszOr 18.
– Wszákże iednák, kto sławę gryzie, często się oną dawi. WojszOr 368.
– [...] ow to Swentosław/ ktorego Książęce serce nie raż vfce nieprzyiáciol roznych gruchotáło/ ná pował poobaláło. WojszOr 242.
patrz: GRUCHOTAĆ
– Nástąpiłá dość natarczywie wyskocznym zawodnikiem swoim tá śmierć z kompanią y gwardyą swoią ná tę cną y pobożną matronę Wielmożną Iey Mośc Panią N. WojszOr 351.
– Záprawdę ták wielu państw hołdowcámi będący/ sámych siebie podołáć nie możemy. WojszOr 312.
patrz: HOŁDOWIEC
– Nászey Koronie Polskiey nie trzebá zasięgiwáć Rudolphow/ ktorzyby pokory náuczáli; nie trzebá ná ten Intender ánimuszowi Sármátskiemu przypomináć innych cudzoziemskich przykłádow. WojszOr 112.
patrz: INTENDER
– Philippá Krolá Mácedońskiego interdykt, áby żaden poczworno nie ieździł sprofánowany. WojszOr 87 marg.
patrz: INTERDYKT
– Pátrzam tytułu/ widzę że tytuł Iásnoświetny/ bo Xiążęcy. WojszOr 95.
– [...] ábysmy zálem sercá nie iątrzyli/ możemy to sobie dzis od grobu tego odchodząc przypomnieć [...] śmierć za nami w tropy [...]. WojszOr 283.
patrz: JĄTRZYĆ
– Stáry á dziecię w iedney sforze zsobą chodzą. WojszOr 296.
patrz: JEDEN
– Iuż też tego się Oyczyzná nászá wyczekáłá/ że nic nowszego/ tylko coby Requiem, nic milszego/ tylko coby z Ieremiaszowey Lámentáciey/ nic wdźięcznieyszego/ tylko coby z plánktow y z threnow pochodźiło/ widźieć y słyszeć nie może. WojszOr 101-102.
– Słaba iest náturá, gładkość się spieszy do sprosności, siłá do słábości, cześć do w zgardy, zdrowie do choroby, pochwáłá do prozności, bogáctwá do kálectwá. WojszOr 241.
– Naiásnieyszy Panie Rákuski twemu Orłowi tylko widzę po grotách po żeleźcách po páłászach po koncerzách latáć przystoi. WojszOr 18.
– Nácieráły ná te serce nieraz iáko ná nieustrászony Anáxárchá Philozophá ániumusz/ tákowe w Oyczyźnie trudy/ ktore nie iednego/ iáko Thezeuszá po nici w Lábirincie wiodły; ále odważne serce łágodną swadą/ przy ludzkości y mądrości/ z porádą złączoną natwardsze párkany od nieprzyiacielá zástánowione rozwáliło/ y rostárásowało. WojszOr 55-56.
– Lácedemończycy ná puklerzách swych rysowáli Lambda, áby się tym znákiem Lácedemończykámi okazáli. WojszOr 134.
– Iuż też tego się Oyczyzná nászá wyczekáłá/ że nic nowszego/ tylko coby Requiem, nic milszego/ tylko coby z Ieremiaszowey Lámentáciey/ nic wdźięcznieyszego/ tylko coby z plánktow y z threnow pochodźiło/ widźieć y słyszeć nie może. WojszOr 101-102.
patrz: LAMENTACJA
– Nieszczęsnaś Rzeczypospolita/ ktora ztąd się chełpisz/ że twoiá wysokość iuż się zmnieysza/ twoiá wyniosłość/ y rosprzestrzenienie gránic w trunie swoie gránice y kopce kończy. Ná tákie sie tedy on Lákon niegdyś zdobywał Lámentácye. WojszOr 103.
patrz: LAMENTACJA
– Iákoż tu nád obżałowánym grobem nie lamentowáć; kiedy szkodá áni Orlim lotem/ áni Pogoni krokiem niezwrocona. WojszOr 120.
– Prágnęłá tego domu wysokość/ áby tá látorosłká w buyny kupres wyrosłá. WojszOr 305.
– Orle? sármátcki? Orle we krwi Tureckiey/ we krwi Moskiewskiey/ we krwi Szwedzkiey zmoczyłeś piorá twoie! dokądże lecisz bystrooki Orle? w dom Ceciliey Renaty. WojszOr 40.
patrz: LECIEĆ
– Dyogenes bárzo stárych lekko szácował kiedy kożdego stárego mizernym názwał. WojszOr 294-295.
– Przebaczysz Naiáśnieyszy Miłościwy Krolu/ że ták lekkiemi słowy poważne dziełá Naiáśnieyszey Ceciliey omiiam. WojszOr 44.
– Ian Xiążę Burgundyiskie miał zá Emblemá/ wysoki obeliszek/ ktory zobudwuch stron dwoiákie ręce do śiebie ćiągnęły. Przy iedney z nich skrzydło/ á przy drugiey żołw z Lemmatem przydanym vtcunq[ue] wyrażony. WojszOr 65.
patrz: LEMMAT
– LAdáiáko ktoś z Politykow świát okrcził/ gdy mu ná iego rodźinách odmiennego tytuł przywłaszczył: Tudziesz pozorną iego swietność/ niestátkiem iáko Limaturą nieiáką oczernił: A wspániáłą ássistencią dworu iego/ iednym obrotem/ iednym popiołem/ iednym piaskiem/ naostátek sámym ćieniem przywálił. WojszOr 152.
patrz: LIMATURA
– Występuie ná pierwszy akt Dawid w Pasterskim sámodźiáłu/ á drugi akt prowádźi w Purpurze Krolewskiey: wypráwuie się ná tę scenę Dyoniziusz/ iáko Krol Syrákuzański wkoronie/ á dokonywa tey sceney iáko Klechá iáki w łatáninie [...]. WojszOr 209.
patrz: ŁATANINA
– Mogłbym się dłużey nad tym pozorem zábáwić/ gdybym niewiedźiał/ że y lichego Malárzá Tymanthesá tákowe bywáło malarstwo/ że plura latebant, quae longa consideratione cognoscebantur, quã quae obiter apparebant. WojszOr 181.
patrz: MALARSTWO
– Drugi v stołu szturmuie do Marcipanowego Kárthágu. WojszOr 216.
– Opátrzył też ten Pan Oyczyznę onych vmieiętnym gubernatorem/ wiernym praw y wolnośći strożem/ gorliwym Chrześćiáństtwá patronem/ miłośćiwym mecenatem/ litośćiwym niedołężnych opiekunem/ á wszytkich pánem/ wszytkich Oycem/ któreo. WojszOr 28.
patrz: MECENAT
– Powodził się Horostrátowi/ wszakże nie do końcá/ bo mu spalenie meczetu Bogini Dianny miedzy śiedmią cudow policzonego ládáiáki epilog przydáło. WojszOr 213.
– A ia y zdrowie moie, y vsługi moie Wászey Xiążęcey Mści wiecznie poświęcaiąc, et strenam do, et strenam accipere volo. WojszOr 6.
patrz: MŚĆ
– Ten to dziś brełą ziemi nárzuczony/ ktory nieraz páłászem/ hardym/ grubym/ dzikim národom ná oczy narzuczał. WojszOr 204.
patrz: NARZUCIĆ
– Głucha śmierć [...] politowánia nie ma: boć iey náturá: łzámi się páść/ y frasunkiem tylko ludzkim násycáć. WojszOr 15.
– Nie násyci się tá [śmierć] nędznego kmiotká vbogą chałupą. WojszOr 129.
– Smierć iest nienásycona, nie kontentuie się áni cháłupą vbogą áni máiętnościámi. WojszOr 129.
– Nie sporo śmierci wrácáć się názad do poiedynku: raz zwyciężywszy/ iuż polá nie stáwi [...]. WojszOr 133.
patrz: NIESPORO
– NIe násyci się tá [śmierć] nędznego kmiotká vbogą chałupą: nie násyci się bogáta włością/ ále choćbyś ią y cáłymi máiętnościámi nákarmiał/ ieszcze y tym nie sytna. WojszOr 129.
patrz: NIESYTNY
– Ulisses [...] lubo się ná Małżonkę gniewał/ miłością iednak przeciw oney niewysłowioną pałał. WojszOr 274.
– W odpowiedzi chodził y ow waleczny z trzody Pásterzskiey Dawid [...] z swoim nieprzyiacielem Saulem. WojszOr 274.
patrz: ODPOWIEDŹ
– ORATORA POLITYCZNEGO [...] Przez KAZIMIERZA JANA WOYSZNAROWICZA Swiętey Theologiey w Akademiey Wileńskiey Societatis IEzv Auditora Wydanego CZĘSC PIERWSZA POGRZEBOWA. WojszOr k. tyt.
patrz: ORATOR
– Dway synowie ná hárcu będący/ y mężnie się z nieprzyiacielem potykáiący/ pálmę zwycięstwa y gorę nád onym otrzymawszy/ biorą od Hetmáná koronę. WojszOr 310.
patrz: PALMA
– W zrost iey [zmarłej] przypodobany iest palmie ktora się y pod ciężarámi bogáctwa nie nákłoniło. WojszOr 364.
patrz: PALMA
– Pałáłá z oczu przeciw nieprzyiacielowi surowość ná sercu/ u ánimuszu. Przebiiała się odwaga WojszOr 265.
patrz: PAŁAĆ
– Tu się przebiiaią rumianne słońca/ tu iásnoświetne pałáią księżyce. [marg.] To się rozumie o Senatorach ktorzy są z tego domu WojszOr 321.
patrz: PAŁAĆ
– Vlisses [...] lubo się ná Małżonkę gniewał/ miłością iednak przeciw oney niewysłowioną pałał. WojszOr 274.
patrz: PAŁAĆ
– O iáko od wstydu niemiał páłáć przed Aristotelesem Eberulphus [...]. WojszOr 240.
patrz: PAŁAĆ
– Dlaczego innym Kziężycom/ gwazdom pałaiącym/ dziwić się nietrzebá/ że ich oświecenia nie vstáwicznie ná swym niebie szlacheckim świecą. WojszOr 155.
patrz: PAŁAJĄCY
– Kopiá y páłász/ to to sławy instrumentá! WojszOr 31.
patrz: PAŁASZ
– Ludzkiey tedy nieco apprehensiey ludzie pobłażaiąc/ ná pánegirách, ná Entomiách/ ná Monumentách grobowych rysuią swoie Geneálogią. WojszOr 93.
patrz: PANEGIR
– Fámiliá [...] może iuż táki sobie thren złożyć/ iáki ow mądry Pánegirystá imieniem iedney Iáśnie Wielmożney Fámiliey w swym pánegyrze funebralnym złożył. WojszOr 249.
patrz: PANEGIR
– A nie tylko obozy y Marsowe trąby/ ále y sámey Pállády/ y Minerwy oręża w swoich Pánegirách będą swym okrzykiem wspomináć/ y świátu opiewáć [kronikarze]. WojszOr 21.
patrz: PANEGIR
– Niechce być Kronikarzem ábo Pánegirystą (innemu to da Pan Bog czásowi poruczam). WojszOr ded. II.
– Zákroiłá Arthemizia tákowego od świátá obyczaiu; zakroił y Antoniusz tego stroiu/ gdy ten swey Máłżonki/ oná swe[go] małżonká pożycie Pánegirystom wysławiáć nakázáli. WojszOr 93-94.
– Toż o nim/ y o Rezygnáciey iego ná śmierć mowić możemy/ co ieden o iednym Pánicu w swym Kazániu mądry Káznodzieiá práwi. WojszOr 315.
– Sámá ią (Cecylię Renatę) cnotá/ y wrodzone Cesárskié pánieńskim wstydem wytuczone obyczáie swymi piersiámi karmiły. WojszOr 37.
– Sámá ią cnotá/ y wrodzone Cesárskie pánieńskim wstydem wytuczone obyczáie swymi piersiámi karmiły [Cecylię Renatę]. WojszOr 97.
– Co szkolne pioro/ ná papierowym polu átramentem vszykowáło: to on krwią y pałászem ná nieprzyiacielskich karkách wyrázić zámyślał. WojszOr 78.
– Chciał te párádoxum rostargnąć Perikles: kiedy rzekł do siebie [o życiu po śmierci]. WojszOr 184.
patrz: PARADOKS
– Potwierdza mi tego párádoxu owo wieszczbiarstwo Zenoná Cesarzá. WojszOr 186.
patrz: PARADOKS
– Filary mu Herkulesowe [...] przed nim wystáwiwszy [...] te fortece ná onym pardimencie odrysowane nieść kázáli. WojszOr 161.
patrz: PARDYMENT
– Takowemu ostátnie te párentália czyni [ojczyzna]/ ktoregoby y senat sam/ y sámá Rzeczpospolita ná rámionách swych [...] wstrzymywáłá. WojszOr 165-166.
patrz: PARENTALIA
– Odpowiedz y ty Heliogabalu? [...] kędy twoie okrucieństwo? zá ktorego powodem [...] ták wielu parentalne splendory/ ná swych Mausoleách oświeciły. WojszOr 106-107.
patrz: PARENTALNY
– A zátym do Prześwietnego domu około tego párentálnego splendoru zgromádzonego okiem náwrociwszy [...] z tą się folgą przydzie odezwać. WojszOr 64.
patrz: PARENTALNY
– Ktoż tedy śmierć párką názywáć będzie? kto ią malã będzie bierzmował? WojszOr 360.
patrz: PARKA
– Prowadzisz Oyczyzno Syná tákowego/ [do grobu] ktoremu strászne Aquilones dzdżem krwáwym/ grad[em] żelaznym/ chmurą ognistą párskáiące/ ná walecznych expediciach fortunnie rotmistrzuiącemu nic nie zaszkodziły. WojszOr 199.
– [...] á za to nie śmiech? dzisia maiętności rozdawáć/ á iutro od okná do okná chodząc o pártykę chlebá prosić. WojszOr 290.
patrz: PARTYKA
– Śmierć z nią sámą w zapasy chodząc pokonaną stánełá. WojszOr 351.
patrz: PAS
– [...] rzuciłá nám w pośrzodek iáko płatek podły/ te velamen ciáłá zmárłey Mátrony [śmierć]. WojszOr 363.
patrz: PŁATEK
– Kto kogo płacze trzebá áby się po biáłogłowsku przybrał. WojszOr 332 marg.
– Cokolwiek nátura pożyczálnym sposobem/ fortuná pochlebniczym, obyczáiem człowiekowi do száfowánia podaly/ to wszytko ziemią tracić musi. WojszOr 64.
– A zasz ci niepochlebowáła Miłościwy Książę Bruswickie fortuna? WojszOr 208.
– Vderzyłá ciemnotá/ y zászłá obłokiem czarnym ná czarnego Orłá grubego narodu [Moskwę], gdy go pochmurną ćmą záćmiwszy/ dobrze oskubłá. WojszOr 147.
patrz: POCHMURNY
– Zezna kożdy/ kto prawdy Synem się być pieczętuie/ że do grobu [...] myślą swą pociągiwał [zmarły młodzian]. WojszOr 304.
– Czemu dzisiá robáctwá cockości ryią niepociemięzasz. WojszOr 246.
– I tu iescze ządzom swym popuściwszy wodze/ przyszłá do onego dołu/ y ná większe onych pociemiężenie pytáłá Jako się macie Pánowie Swatowie. WojszOr 245.
– Gdy nádzieiá odbiegłá/ pociemiężonym zostawszy/ pokoiu wieczystego [...] prosił [sułtan Amurat]. WojszOr 118.
– Tá armatá y śmierć pociemiężyłá/ y przez się triumphu dostąpiłá. WojszOr 73.
– Ten [Filip Macedoński] od poczwornych przestrzeżony/ po wszytkim Páństwie interdykt stánowił/ áby się zaden poczworno poieżdżáć nie ważył. WojszOr 87.
patrz: POCZWÓRNO
– [...] fortunę ná głowę starszy/ śmierć podeptawszy/ wieczną cnot swych mirthową osiągnął koronę. WojszOr 99.
patrz: PODEPTAĆ
– [...] náwet y nawiernieyszemu zdrowia swego w dufáłym rázie konfidentowi do pogruchotánia/ do podeptánia/ ná widziálnym świátá widoku postánowione okázuie [trofea]. WojszOr 119.
patrz: PODEPTANIE
– Niestetysz ách niestetysz zawisne fatá/ coż tu dźiáłaćie! ázaż nie dość było drzewo podetnąć/ áleśćie wy przy tym drzewie rozkwitłe gáłęźie/ to iest nádźieie poobaláły. WojszOr 305.
patrz: PODETNĄĆ
– Domu tego/ ktorego dźiełem poburzone y z prochem á kámieniem porownáne zamki/ fortece Moskiewskie ná poboiowiskách do szczętu wyniszczone rzeki podmywáią. WojszOr 354.
patrz: PODMYWAĆ
– ORATOR W tym młodzieńcu i wspaniałość i powaga i Fortuna wszytkie do dalszego pożycia podnietą były. WojszOr 330.
– Nie máło podobo y tákowych iest starcow/ ktorzy iuż podstárzawszy sobie/ chcą też w grobie odmłodźieć/ y ták pospolićie sámi śmierć do śiebie zápraszáią. WojszOr 298.
– Przechadzáły się po tych śćieszkach z sobą dostátki y zbiory/ złoto/ pieniędzmi násypáne wory/ ná iákąż Austerią tráfiły: do iákiey karczmy wstąpiły: ná kupę gnoiu/ ná iedne pogorzelisko/ ná ośierocenie/ ná wieczne dobr swych nieosczędzánych ogołocenie. WojszOr 224.
– A żebym bez obrázy rzekł po sámych poháńbionych trupach/ y mogiłách leżących idąc do Korony Cesárskiey zászedł. WojszOr 24.
– Bo ná te twoie Niebieskie mieśiącá/ Słońcá/ gwiazdy/ Planety/ obroty/ ná te wirydárze/ nie trzebá wielkiego śmierci fortelu/ kosą to iedną oná/ iáko tráwę nieiaką pokosi: Metámorphoses dźiwnych y nowych námiesza. WojszOr 221.
patrz: POKOSIĆ
– Ten [cesarz Maksymilian]odmálował sobie koło/ á ponim Sphaera świátowa się w pomarańczu obrácáłá. WojszOr 154.
– Widzieliśmy [w zmarłym] wspaniałość práwie nie Antoniuszową/ ludzkość Pompeiuszowa [...] Pobożność Pompiliuszową WojszOr 330.
– Widzieliśmy w zmarłym] wspaniałość práwie nie Antoniuszową/ ludzkość Pompeiuszową [...] Pobożność Pompiliuszową. WojszOr 330.
– Slawá tylko iedná/ iáko śmierci nie vznáwáiąca/ táko od oney żádnego szwanku ná sobie nie ponaszáiąca. WojszOr 286.
patrz: PONASZAĆ
– O iak tam niemało dusz w mogiły poprzemieniał: iák niemało łbow Tureckich drzewcámi skrzywił. WojszOr 178.
– O Wszechmocności Boskiey wszyscy tu krewni [...] to trzymaią/ że te ákty przemieniwszy w weselsze [...] poprzemiesza ákty. WojszOr 332.
– Biorę ćie przezacne Rycerstwo ná świádectwo/ iáko tez y tego cnego Zolnierza nápominano/ áby śię z swym zdrowiem porywczo nieprzyiaćielowi wręcę nie podawał... WojszOr 288.
– Nie postrzegłáś tego ślepa śmierci, że to byłá Krolowa Polska: tylko to postrzegłáś, że byłá Naiásnieysza [...] Pośrzod południá z świátáś ią bánitowáłá. WojszOr 16.
– [Dzieła zmarłego] Dokądże zmierzáły: iáko stáwáły: záwsze ná práwie záwsze czuło/ záwsze bespiecznie oczekiwáły/ rychłoli pozew od śmierci wziąć miáły. WojszOr 253.
patrz: POZEW
– Piastus był ná prologu tey komediey kołodzieiem, á ná Epilogu Krolem Polskim. WojszOr 210 marg.
patrz: PROLOG
– Wychodźi ná prolog tey komediey Nabuchodonozor iáko Krol Assiryiski: á epilog kończy w osobie bydlęcey iáko bydlę nierozumne. WojszOr 209.
patrz: PROLOG
– Nie dziw tedy iż się táká przemiana w tym Zodyáku ziáwiłá. Insze tám czásy/ inszy Oryzont/ insze też y biegi. WojszOr 109.
patrz: PRZEMIANA
– Y niemniey sámym ludźiom ná tym poboiowisku swiátá będącym przysłuszna/ ábo przyzwoita náznáczony termin w gospodźie/ y w śieni świátá przebywszy/ do domu wiecznośćią nieprzeplatana ográniczonego przenośiny przepráwiáć/ iáko przynależytá. WojszOr 61.
– Y niemniey sámym ludziom ná tym poboiowisku swiátá będącym przysłuszna/ ábo przyzwoita náznáczony termin w gospodzie/ y w sieni świátá przebywszy/ do domu wiecznością nieprzeplataną ográniczonego przenosiny przepráwiáć/ iáko przynależytá. WojszOr 61.
– Látwa vmárłego decisia: bo quitacet consentire videtur. Vmilk y ten cny młodzian: toc ieśli milczy ná to przystáwa. WojszOr 303.
– Azaszci nie przystoyniey cny mężu przy náuce y mądrości/ ániżeli przy kopij: nie milszeć pioro ániżeli pálasz: nie wdziecznieyszy pokoy złoty: á niżeli woyná żelázna. WojszOr 215-216.
– Przystoyno obrázowi temu z rożnemi farbami, ále naprzystoyniey z krwawą farbą. WojszOr 178.
– Małżonká frásowliwego weselić wielce przytrudna. WojszOr 356.
patrz: PRZYTRUDNA
– Przyznay Polityku izali nie iest ogniem/ á ogniem oraz y świecącym y zápaláiącym? Swiecić oná/ kiedy cię w iákim kąciku záwártego/ iákimkolwiek promieniem/ lubo od godności/ lubo od złotá oświeci: ále prędko zápali/ bo cię raz podniozszy ná swe stopy/ vderza o ziemię/ y twoy splendor cieniem iednym przywála [polityka światowa]. WojszOr 290.
patrz: PRZYWALAĆ
– Odmiány na świecie/ są też to ciężary/ ktore człowieká ták chcą pogrą życ/ áby pod onych przywáleniem/ nie iuż powstáwał/ ále záwsze vpadał. WojszOr 156.
– Czekałaś Oyczyzno po tym cnym Wielmożnym swym synu podpory. Oto podpora deską się śmiertelności przywaliłá. WojszOr 334.
patrz: PRZYWALIĆ
– [...] z tego domu/ iák z zamku nieiákiego sieką y rąbaią ná pował Tureckie łby [...]. WojszOr 261.
– Piękna to y ozdobna, kiedy Potomek od cnoty ktora w Przodkach záczęłá rey wodzić nie odstępuię [!]. WojszOr 315.
patrz: REJ, REJ, ROJ
– Dopiero iuż ná cię áni przemiána/ áni alteracia nie vderzy/ żaden liuor y nienawiść nie nápádnie/ niestátek czołá nie zmieni/ fortuná wrumel záwsze vgodzi. WojszOr 186.
patrz: ROMEL, RUMEL, RUMEL
– Spoyrzęli ná iágody niegdyś rumianne/ álić nátych miast o iák cięszki! iak bolesny! iak strászny oczom moim blask się okázuie. WojszOr 248.
– Tu się przebiiaią rumianne słońca/ tu iásnoświetne pałáią księżyce. WojszOr 321.
– Ciekáwy rozum Ludzki [...] tám zábiega; gdzieby [...] záćmione lice rumiánym pozorem zárumienił. WojszOr 48.
– Czemuż nád wászym cnym Biskupem stoiąc lice rumiáne zácimiácie? WojszOr 59.
– [...] rum sobie miedzy Przyiacioły wolny vczyniwszy [śmierć]/ z tychże kleynotow w domu Iásnie Oświeconych Xiążąt Ich Mościow PP. N. wiory iedne oczom krwią zálanym ná widok vściela. WojszOr 91.
patrz: RUM
– Rudolphus [cesarz austriacki] [...] zá nawiększe sobie poczytał szczęście/ naliszemu [...] człowiekowi przystęp snádny/ y rum do boku Páńskiego mieć wolny. WojszOr 112.
patrz: RUM
– Większe ktoś sobie nieszczęście być ruminuie. Czekáwszy długoletnie po miłych potomkách pociechy/ y iuż tylko ią w domowych podwoiách tylko co nie przywitawszy/ witáć ią ná márách; y tákiey doznáwáć/ ktora záprzęga áffekt Rodzicielski/ w żal serdeczny/ y folgi ná moment po zgubionym potomku vczynić sercu Rodzicielskie[m]u boleiącemu nie pozwalá. WojszOr 344.
patrz: RUMINOWAĆ
– Znajdziesz w tym kámieniu [rodzie zmarłego] [...] tak wiele drogich Bethsárow/ Karbumkułow/ Iácinthow/ Szafirow. WojszOr 231a.
– Stáry á dziecię w iedney sforze zsobą chodzą. WojszOr 296.
patrz: SFORA
– Azasz to nie iedne náśmiewisko? dzisia być nasilnieyszym/ y to o swey siłce dufáć/ że iákoby drugi Sámson/ drugi Olophernes/ kożdego zá łeb pociągnie/ kożdego przewycięży/ á ono iutro ták silny iáko muchá iedná: Aza to nie żárt? WojszOr 291.
patrz: SIŁKA
– Epáminodás ná Swey tarczy odrysował smoczą głowę. WojszOr 135.
patrz: SMOCZY
– Ibery iáko Hystorya pisze/ ták wiele Obeliszkow nád grobem vmárłych stáwiáli/ iák wiele owi vmárli nieprzyiacioł zá żywotá ztłumili. WojszOr 111.
patrz: STŁUMIĆ
– Strach ci tam y Synowi do Rodzica przystąpić zmarłego/ á znim o dziedzictwo y maiętności diszkurować. Strach nieprzystępny y słudze do Pána/ o zapłátę y iurgielt prosić. Strách y dłużnikowi przyść po dług/ y oń się domágać. WojszOr 186-187.
patrz: STRACH
– Dyogenes bárzo stárych lekko szácował kiedy kożdego stárego mizernym názwał. WojszOr 294-295.
patrz: SZACOWAĆ
– Potrzeba było ten kamień vrodzeniem ozłocony/ tarczą y palmą otoczyć/ atramentem y krwią zalać/ szyszakiem y wieńcem przyozdobić. WojszOr 233.
patrz: SZYSZAK
– Záświeci się komuś w trzosách y skarbach złoto/ ażci on świetnieie: nie wiedząc że tristis nástępuie hora: bo zá nim iáki nieszczęsny przypadek szlákuie. WojszOr 352.
– Na śmielszego álbowiem/ á niż ná Cyrusá nátárłá/ gdy mu nie świetnoiásne słońce/ ále złote iábłko z ręku wydrzeć poważyłá się. WojszOr 145.
– Ieszcze podczas przed świtem/ to iest przed nászy[m] vrodzenie[m]/ ktory[m] świát świtáć poczyná záraz w żywocie mátki nas trawi [śmierć]. WojszOr 350.
patrz: ŚWITAĆ
– Zadnego ieszcze oko ludzkie zoczyc nie mogło/ ktoryby z świátem śię przywitawszy/ Heynał mu ná świtániu záspiewawszy/ niemiał śię znim pożegnać: y miásto świtowego Heynału/ śmierći nocnẽ Salue do grobu nie záśpiewać. WojszOr 283.
patrz: ŚWITOWY
– Poniewasz tedy ná kożdego ta koley przybliża się/ że trzeba apelować od dostatkow/ od honorow/ od tytułow/ do truny/ od tanow świátowych/ do ktorych fortuná, nádzieia bogactwa przygrawaią/ do popiołu poskoczyć: toć też niepotrzebna ná to narzekáć: co iest pospolitego. WojszOr 351.
patrz: TAN
– Po wesołych baletách/ tanach/ skokach/ o cytrę/ áby serce vweselić do nog vpadać. WojszOr 269.
patrz: TAN
– Przyiecháli swátowie rozumieią podobno/ że się po tey fátydze trunkiem iákim dobrym/ lubo też poskocznym tánem ochłodzą, álić oná gdy przyiecháli/ nákázáłá łáźnię wielką nágotować/ y przysłáłá donich prosząc/ áby nim ią przywitać mieli/ po tákich fátygách/ pot y brud zdrogi podięty omyć chcieli. WojszOr 246.
patrz: TAN
– Skłońcie oczy Iaśnie Wielmożni Miłościwi Panowie na ten bogaty/ na ten wyniosły/ na ten Xiążęcy/ tylko że konceptem śmierci wymyślony apparacik/ ktory dziś w trumnie zawarty/ tym kamieniem zapieczętowany widzicie. WojszOr 90.
patrz: TRUMNA
– Naturá ludzka ieżeli czym bárźiey człowieká ná świećie vbogáca y vbogáćić może/ táko ná ten czás/ gdy mu szczyrego przyiacielá w opiekę podáie. WojszOr 343.
patrz: UBOGACAĆ
– Naturá ludzka ieżeli czym bárźiey człowieká ná świećie vbogáca y vbogáćić może/ táko ná ten czás/ gdy mu szczyrego przyiacielá w opiekę podáie. WojszOr 343.
patrz: UBOGACIĆ
– Zodważnym tedy sercem przećiw śmierći stanąwszy/ nie vchybiáyćie kroku Miłośćiwi PP. á ták swym ánimuszem oną zetrzećie/ y pokonaćie; tudźiesz triumphalną klęske otrzymawszy/ aczći syná vtraćićie/ wszákże z zwyćięstwem ná woż Tryumphalny wsádźićie. WojszOr 334.
patrz: UCHYBIAĆ
– Nie dáwno od ciebie Kambizesie Krolu/ strzały ná wylot w serce Syná Praexaspe názwánego vgadzáły. WojszOr 105-106.
patrz: UGADZAĆ
– Dopiero iuż ná cię áni przemiána/ áni alteracia nie vderzy/ żaden liuor y nienawiść nie nápádnie/ niestátek czołá nie zmieni/ fortuná wrumel záwsze vgodzi. WojszOr 186.
patrz: UGODZIĆ
– Skoro tedy do Korony Polskiey wprowádzona/ witałeś ią niezwyćiężony Monárcho WLADYSLAWIE IV. tegoż sobie po oney obiecował/ czym ćię nádźieie wszytkiego świátá/ wszytkich Państw/ wszystkiego Senatu/ wszytkiey Oyczyzny vkarmiáły/ że ią Regum Matrem, Mátką Krolow narody witáć miáły. WojszOr 41.
patrz: UKARMIAĆ
– OPáczna á ná swym zdániu bárzo vłomna fantázyá ludźka daleko zdrogi prawdy ziecháła, kiedy to ná swym koncepćie vroiła, iakoby Oycowskie delineacye (na ktore nádźieiá wotuie á skutek wygląda) nie miáły się rzetelnym obrázem ná serdeczney ánimuszu Synowskiego tablicy wyrażáć Iáśnie Oświecone Xsiążę Pánie á Pánie moy Miłośćiwy. WojszOr 3.
patrz: UROIĆ
– Nie do smáku záprawdę Antidotum swey chęći ná nászych sercách tá náturá wyráźiłá/ gdy nam ápprehensyą pierwszą pomieszawszy/ cosmy sobie sequente iudicio inferowáli/ iákobysmy iuż świátá gospodarzámi byli przemieszáłá/ y tę vroioną ná fántázyey questią wspak przemieniłá. WojszOr 357.
patrz: UROJONY
– Drzewo buyne/ drzewo roskwitkle/ drzewo bogáte/ drzewo troiákie/ boć y w Rzeczypospolitey nie więcey tylko troiákie stany y kondycie: ná tym drzewie vśiąść/ á vśiąść wysoko: to u pańskiey łáski/ y v fortuny wręku: tym potrzebá iáko nalepiey przysługiwać; WojszOr 259.
– Názyway Naiásnieyszy Domie Rákuski Koronę twą Cesárzką złotą/ záprawdę y złota/ y żelázna/ ále bárźiey żelázem niż złotem vstálowána! WojszOr 32.
patrz: USTALOWANY
– Hilderbertus Krol Austriae/ Lwem swỹ trzymaiącym kopią záwsze każdego nieprzyiaćielá vstrászał. WojszOr 158.
patrz: USTRASZAĆ
– I lubo go dość doskonáłego sáma Prześwietna domu iego Linia/ świátu ná oko okazáłá: On iednak do sławy (áby oparczystym gośćińcem skáżoney natury ludzkiey nieumieiętność drogi mu nie przećináła) Ináczey nie postąpił/ ażby sobie do godnośći/ mądrośćią y vmieiętnośćią drogę vtorował. WojszOr 176.
patrz: UTOROWAĆ
– Niemniey známienitszą vtratę w wasz dom pozostáli Prześwietni Rodźice śmierć czásow teráznieyszych w ćiągnełá/ tę iedne zatroskánym ánimuszom konsolacyą podáłá/ że z śćieżek niestatecznośći/ ná vtorowany gośćiniec tego w młodỹ wpráwdźie wieku/ ále o szedźiwych włosách iákoby doyzrzáłego mężá wprowadźiłá. WojszOr 330.
patrz: UTOROWANY
– Wiadoma to kozdemu/ że zapozwany ziemianin z ziemstwa do grodu/ z grodu do Trybunału/ z Trybunału do Assesory/ z Assesory do Relacy [...] pomykać musi. WojszOr 236-237.
patrz: WIADOMA
– O dzieło niewiem iesli kędy innym widane! to wiem że postronnym o tym cnego mężá/ Xiążęciá nászego ánimuszu ledwie słychane. WojszOr 112.
patrz: WIDANY
– Sámá ią (Cecylię Renatę) cnotá/ y wrodzone Cesárskié pánieńskim wstydem wytuczone obyczáie swymi piersiámi karmiły. WojszOr 37.
patrz: WSTYD
– Sámá ią (Cecylię Renatę) cnotá/ y wrodzone Cesárskié pánieńskim wstydem wytuczone obyczáie swymi piersiámi karmiły. WojszOr 37.
patrz: WSTYD
– O iáko od wstydu niemiał páłáć przed Aristotelesem Eberulphus [...]. WojszOr 240.
patrz: WSTYD
– Dyogenes Cinicus [...] świeckie ápparencie y iásności/ zámierzkłą ciemnotą tudziesz zápádłą nocą názwawszy/ sáme[go] szczęścia nászczęśliwsze[go] piástuná/ zá nanieszczęśliwsze[go] miedzy nieszczęśliwemi publikował. WojszOr 74-75.
– A iáko łátwo hárcowáć; kiedy ná polu żadne[go] boiowniká niewidáć/ łatwo furye rospościeráć/ gębato się stáwić/ innych zátłumiáć/ kiedy się odiąć niemász komu: Táko też podobno łatwo/ lichym dzisia konceptem pokázywáć/ że źle ludzie czynią, kiedy sobie szedziwego wieku doczekáć prágną, y swoie szczęście ná świecie w siwym pokłádáią włosie. WojszOr 292-293.
– Ten to dziś brełą ziemi nárzuczony/ ktory nieraz páłászem/ hardym/ grubym/ dzikim národom ná oczy narzuczał. WojszOr 204.
patrz: ZIEMIA
– Niepospolity to ieździec śmierć/ kożdego obieżdza/ á nie zsiędzie/ kogo osiodła/ áż do vmoru zmorduie. WojszOr 350.
patrz: ZMORDOWAĆ
– Więc kiedy iednemu [z rodziców] żal [po stracie dziecka] w serce zákołáce: nátychmiast y drugiego tymże swym zákołátániem serce opánywa. WojszOr 338.
patrz: ŻAL
– Niebo swymi łzámi miástu Wileńskiemu żalu dopomagáło. WojszOr 36.
patrz: ŻAL
– A náostátek iáko żárłoczna/ krwi ludzkiey nienásycona Bohátyrká/ rwie się ná sámego godpodarzá/ y tám niespodźianie nápadszy/ rozdźiela Páná od sług/ Rośćina kosą Máłżonká od Małżonki/ Oddála Rodźicá od potomstwá/ odrywa dobrodźieiá od śierot/ a miłe wesele w domu potárgawszy gdzie sola vittus praestabat gaudium perpetuum. WojszOr 153.
– Naiásnieyszy Domie Rákuski/ twemu Orłowi tylko widzę po grotách/ po żeleźcách/ po páłászách/ po koncerzách latáć przystoi. WojszOr 19.