– Dowód/ czym dowodzą czégo/ probá/ Argumentum,
Cicer. Agumentum est inuentum in rem aliquam
probabile aut necessarium. Documentum, Salust.
Quarum rerum ego haec maximè documenta habeo.
Ratio, Cicer. Rationibus exquisitis disputare. Pro-
batio, Seneca. ἡ γραμμικὴ ἀπόδειξις. Quintil. i. demon-
stratio linealis, et γεωμετρικὴ ἀνάγκη, Priscian. idem.
i. Geometrica necessitas. Ratiuncula, Cicer. Epichere-
ma, Quintil. Cicer: ad Attic. τὸ ἐπιχείρημα, πίστωμα, πι-
στὸν, ἡ πίστις, ὁ συλλογισμὸς, ἔλεγχος τὸ σημεῖον. Dilem-
ma, argumentum ab vtraque parte concludens, Serui.
Dowod obostronny/ dwoisty. τὸ δίλημμα. διλήμματον,
i. duplex lemma, aut duabus sumptionibus constans. Syllogis-
mus coniunctione, Aut iunctis. Cicero vocat Complexio-
nem, in qua vtrum concesseris reprehenditur. ‖ Indu-
ctio est argumentatio, quae ex pluribus non dubijs po-
sitis, peruenit quo vult. ἐπαγωγὴ. Cicer. ‖ Sorites, ae,
m. Captiosissimum interrogationis genus, minutatim
et gradatim procedens. Acerualis, Cicer. ὁ σωρείτης, ου.
Cauillatio, qua ab euidenter veris per breuissimas mu-
tationes, disputatio ad euidenter falsa perducitur, Vl-
pian. Aceruum vacat Iuuen. quia aceruum interrogationum
continet, vt Cicer. ait. Apodixis, Gelli. Quintil. est
euidens probatio, Quintil. ἡ ἀπόδειξις. Demonstratio.
At ὁ παραλογισμός. Argumentatio captiosa et fallax per
falsa argumenta. Amentata hasta, Cicer. de Orato-
re. Amentatas hastas oratoris lacertis torquebit. i. ar-
gumenta valida. aliundè sumpta tr. Sic Amentatae sen-
tentiae: firmis argumentis nixae, non manipulares, Ambros.
et Tertull. Amentare sententiam, i. robur ei addere.
ἐνϑύμημα. Enthymema, Cicer. Syllogismus, Quintil.
Dowód/ dowodzenie/ dowodem náćiéránie. Argu-
mentatio est, argumenti artificiosa: expolitio. Ra-
tiocinatio, est oratio, etc. Inductio, oratio rebus
non dubijs captans assensionem alicuius, Cicer. ὁ ἔλεγ-
χος. Probatio, demonstratio, Budae. Collectio, Senec.
Heren. Conclusio, conclusiuncula, Cicer. ἡ πίστωσις.
Kn 144.